Selemani was al speelgerechtigd voor het duel met Anderlecht vorige zondag, maar ontbrak toen door een adductorenletsel, opgelopen met de nationale ploeg van de Comoren tegen Egypte. Daar is hij nu volledig van hersteld. En mag hij dus aanspraak maken op zijn eerste selectie voor Kortrijk, ofwel zondag tegen Gent ofwel de woensdag erop tegen Eupen voor de beker.
...

Selemani was al speelgerechtigd voor het duel met Anderlecht vorige zondag, maar ontbrak toen door een adductorenletsel, opgelopen met de nationale ploeg van de Comoren tegen Egypte. Daar is hij nu volledig van hersteld. En mag hij dus aanspraak maken op zijn eerste selectie voor Kortrijk, ofwel zondag tegen Gent ofwel de woensdag erop tegen Eupen voor de beker. "Ik ben blij dat ik mij eindelijk mag tonen. Dit is het niveau waarop ik wilde spelen", zegt de 26-jarige flankspeler. "Alleen jammer dat ik bij Kortrijk, na mijn knappe vorige seizoen waarbij ik de club met mijn goals en prestaties mee naar de halve finales van de beker én de titelfinale in eerste klasse B loodste, mijn debuut niet door de grote poort heb kunnen maken. Maar soit, ik moet gewoon alles uit de voorbije maanden proberen te vergeten."Maar in die maanden ging Selemani evenwel door een hel. "Trainen in de wetenschap dat je toch niet geselecteerd kunt worden... Ik vind niet dat ik dat verdiend heb. En ik vind ook niet dat ik iets fout heb gedaan ten nadele van Union. Weet je, ik had in januari de trainer en de clubleiding laten weten dat ik bij een goed aanbod de club zou willen verlaten. Ze konden zich daarin vinden. En toen dat bod (van KV Kortrijk, red.) er in augustus kwam, mocht ik plots niet meer weg, bleek ik te belangrijk voor de ploeg. Mocht dat effectief zo geweest zijn, dan hadden ze mij toch een verbeterd contract kunnen aanbieden, één met een opstapclausule of zo? Er is vanuit Union veel gezegd, maar niet alles is juist. Dat kunnen ook enkele van mijn ex-ploegmaats getuigen."Door de hele affaire leek Selemani het geloof in het voetbal kwijt te spelen. "Ik heb op het punt gestaan om te stoppen met voetballen. Het interesseerde me niet meer om te komen trainen zonder te mogen spelen, ik werd niet betaald, ik las de verwijten die sommige supporters van Union me stuurden... Gelukkig had ik een goede entourage rond mij, een die me goed begeleidde en advies heeft gegeven. Het is dankzij hen dat ik niet heb opgegeven."