Christophe Dhaene is voorzitter af bij Voka: “Ik voel me een bruggenbouwer”

“Geduld is niet mijn beste eigenschap, maar je moet wel perspectief hebben, zicht op vooruitgang”, vindt Christophe Dhaene. © TOGH
Tom Gheeraert

Na acht jaar regiovoorzitterschap van de Westhoek bij Voka West-Vlaanderen liep het mandaat van Christophe Dhaene onlangs af. Hij zal de vrijgekomen tijd goed kunnen gebruiken nu de internationalisering van zijn IT-bedrijf e-BO Enterprises in volle vlucht is. Ook in Ieper groeit het bedrijf, met een uitbreiding van de bedrijfsgebouwen in 2025.

Oorspronkelijk van het Kortrijkse zijnde belandde IT-ingenieur Christophe Dhaene door de Lernout&Hauspie-hype in Ieper. “Ik werkte voor een consultancybedrijf, maar als ingenieur wil je iets maken”, vertelt Christophe Dhaene. “In 2000 startte ik als zelfstandige, na een paar jaar waren we met een viertal mensen, en in 2008 beslisten we om verder te groeien en naar een servicemodel te gaan. Nu is dat normaal in de IT-sector, maar op dat moment was dat not done, want dat wil zeggen dat je zelf moet investeren. Na drie jaar bloed, zweet en tranen bereikten we in 2011 een mijlpaal omdat we dan voor het eerst recurrente inkomsten hadden die groter waren dan onze kosten en dat was de start van de groei van e-BO Enterprises.”

Hoe gaat het nu met e-BO Enterprises?

“We zijn continu aan het investeren. Recent openden we een vestiging in Oostende. Ten eerste omdat we niet voldoende mensen vinden in de regio Ieper, maar ook omdat we iets moesten doen voor onze klanten, de windmolenparken. Alle Belgische windmolenparken zijn klant van ons. Dat is toch 40 procent van onze business. Dat zijn we nu aan het internationaliseren. We zaten al in Duitsland, Frankrijk en Engeland, nu staan Taiwan en de VS op de agenda.”

Hoe ziet u de economische toestand?

“Ik denk dat het uitdagend zal zijn voor elk bedrijf. We hebben twee jaar stilstand gehad door covid en nu veroorzaakt de oorlog in Oekraïne een wereldwijde crisis. Iedereen voelt de gevolgen. Ik denk dat wij met e-BO Enterprises niet kunnen klagen in deze omstandigheden, maar een beetje survival of the fittest zal meer dan ooit van tel zijn. Wie overblijft zal moeten trachten te overleven en te groeien of te differentiëren.”

Op 19 mei gaf u de fakkel als regiovoorzitter Westhoek van Voka door aan Vincent Callens. Hoe zag u uw rol als voorzitter?

“Er is een serieuze professionalisering gebeurd in Voka. Dat was wel belangrijk na alle fusies in West-Vlaanderen en ik heb daar een stuk aan meegeholpen. Anderzijds word je betrokken bij lobbydossiers, zowel op provinciaal als op nationaal niveau. Dat is misschien niet altijd zichtbaar, maar je mag niet onderschatten hoeveel tijd daarin kruipt. Ik heb in het begin tegen Voka gezegd: je krijgt twintig uur per maand, je mag zelf kiezen waarvoor je mij inzet. Maar ik heb het altijd met plezier gedaan.”

Heb je het gevoel iets te hebben kunnen verwezenlijken?

“Recent het landschapspark Westhoek. Ik denk dat we mogen fier zijn dat we dat konden tegenhouden, want het paste niet in de strategische visie voor de Westhoek, of het ging die in elk geval compromitteren. Hopelijk moet het mooiste nog komen met het complexe project Ieper-Veurne. Daarover hebben we al heel wat gesprekken gevoerd. Ik voel me ook wel een bruggenbouwer. Als je niet praat met elkaar, zal je nooit iets bereiken. Je moet samenwerken. Punt. Op dat vlak kunnen we nog veel leren van de Limburgers. Daar wordt over politieke partijen heen aan hetzelfde zeel getrokken om budgetten uit Brussel binnen te halen.”

Wat was uw grootste frustratie?

“Immobilisme en traagheid in beslissingen nemen. Werken met de overheid is niet evident. Dat weten we, maar als je ziet hoe de wereld marcheert … Als bedrijf kun je je snel aanpassen en beslissingen nemen. In het politieke bestel zou je wel willen hebben dat dat iets vlugger gaat. Geduld is niet mijn beste eigenschap, maar je moet wel perspectief hebben, zicht op vooruitgang.”

Is Ieper een goede uitvalsbasis voor uw bedrijf?

“Sommigen zeiden dat ik naar Kortrijk of Gent moest gaan, maar ik ben blij dat ik in Ieper gebleven ben omdat we in de regio toch vrij uniek zijn. Iemand die technisch begeesterd is in onze competenties en in de regio wil werken zal snel bij ons uitkomen. Dat is belangrijk want the war on talent is volop bezig. Mensen uit de regio die verder studeren in onze branche kennen we en volgen we. Die doen bij ons vakantiejobs, stages … en zo heb je wel een instroom van mensen.”

Wat betekent de Menenpoort voor u?

“Een tijdje geleden hebben we voor de NAVO gewerkt. Toen nodigden we ieder jaar die mensen uit om Ieper en de Menenpoort te bezoeken in november. Voor hen was dat een heilige dag. Het jaar voordien lag al vast wie er een krans mocht komen neerleggen aan de Menenpoort. Als er dan honderden mensen staan en het is muisstil, dan maakt dat echt wel indruk. Chapeau! Dat is wel iets speciaals voor Ieper.”

Wat zijn de verdere toekomstplannen?

“Met het bedrijf zetten we verder in op de internationalisering. Er zijn wel wat uitdagingen. We moeten ook een nieuwe aanbouw aan het huidige gebouw in Ieper zetten in 2025. In het huidige gebouw kunnen maar 80 mensen werken, de bedoeling is dat we dat kunnen opdrijven naar 120. Maar eerst moet de ondertunneling van het kruispunt van de Noorderring met de Pilkemseweg aangepakt worden. Het is dus een goed moment om de Voka-fakkel door te geven. Als je je engageert voor een mandaat, moet je er ook tijd voor vrijmaken. Met al het werk dat op ons afkomt in het buitenland wordt het behoorlijk druk.”

Privé: Christophe Dhaene werd geboren in Kuurne op 29 oktober 1969. Hij heeft nog een zus Regine. Hij is getrouwd met Veronique Buseyne en papa van drie kinderen: Lander, Brecht en Siebe. Het gezin woont in Watou.

Opleiding: Na het kleuter-, lager en middelbaar onderwijs in het Sint-Jozefinstituut in Kortrijk trok hij naar het PIH (nu Howest) voor de opleiding industrieel ingenieur elektronica, optie digitale technieken. Daarna volgde Christophe nog een bijzondere licentie informatica in Leuven.

Loopbaan: Na zijn legerdienst startte hij als ingenieur bij onder andere Barco en Bekaert. Daarna trok hij naar Ieper om te werken voor Inno.com. In 2000 startte hij als zelfstandige. Dat zou uiteindelijk resulteren in het IT-bedrijf e-BO Enterprises.

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.