Gerben Dewinter stond tot voor kort vooral gekend als een goede veldrijder. Dit seizoen volgde zijn ontbolstering op de weg. De eerste maanden behaalde hij de ene ereplaats na de andere. Op zijn eerste overwinning moest hij tot juni wachten. "Het was in Meulebeke mijn voorlaatste kans in de eerste seizoenshelft. Hierna zou ik een rustperiode inbouwen. Die overwinning gaf mij een boost. Niets moest nog, alles mocht." Na de nodige rust hervatte Gerben eind juni. Hij bouwde zijn conditie langzaam op en reed ook een aantal klimkoersen. "In Herbeumont was ik nog in opbouw en finishte ik als 16de. Enkele weken later reed ik naar een zevende plaats in Vress...

Gerben Dewinter stond tot voor kort vooral gekend als een goede veldrijder. Dit seizoen volgde zijn ontbolstering op de weg. De eerste maanden behaalde hij de ene ereplaats na de andere. Op zijn eerste overwinning moest hij tot juni wachten. "Het was in Meulebeke mijn voorlaatste kans in de eerste seizoenshelft. Hierna zou ik een rustperiode inbouwen. Die overwinning gaf mij een boost. Niets moest nog, alles mocht." Na de nodige rust hervatte Gerben eind juni. Hij bouwde zijn conditie langzaam op en reed ook een aantal klimkoersen. "In Herbeumont was ik nog in opbouw en finishte ik als 16de. Enkele weken later reed ik naar een zevende plaats in Vresse-Sur-Semois. De hele maand juli voelde ik mijn vorm verbeteren. Ik was klaar om er nog iets moois van te maken."Op 11 augustus vond de lastige wedstrijd van Zandvoorde plaats, een ideaal parcours voor punchers als Gerben. "Met Jens Dalle had ik een weddenschap. Als hij de zaterdag in Heestert won, zou ik de zondag ook winnen. Wie wint er zaterdag? Juist, Jens Dalle. In Zandvoorde reed ik op drie ronden van het einde naar de ontsnapte Iyen Cristofano toe. We gaven beiden het volle pond en op de laatste helling speelde ik alles of niets. Ik kreeg krampen en moest de pijn verbijten, maar toen ik in de laatste bocht achterom keek, zag ik Iyen niet meer. Deze overwinning beleefde ik nog intenser door de aanwezigheid van mijn familie." De week erop zou Gerben een koers betwisten in Wallonië. "Onderweg kreeg ik te horen dat de wedstrijd afgelast was. In allerijl reden we naar de wedstrijd in Werchter en won ik er prompt. Mijn derde overwinning en dat met de Belgische kampioen aan de start. Wie mij dit voor het seizoen had gezegd, verklaarde ik zot." Gerben stond van 23 tot 26 augustus aan de start van de West-Vlaanderen Cycling Tour. "De omloop lag me niet volledig, maar ik fietste met een goed gevoel rond. In de slotrit zat ik ideaal gepositioneerd voor de sprint, maar lag ik erbij in de massale valpartij. Ik finishte nog en werd 24ste in de eindstand. Het verdict: gekneusde vingers en een spierscheur in mijn kuit. Deze week moest ik het dan ook wat kalm aan doen."De komende weken moet Gerben nadenken over zijn toekomst. Na de manche van de Topcompetitie in Affligem in oktober zal Gerben zijn wegseizoen beëindigen. Daarna zal hij een verkort veldritprogramma rijden, dit als voorbereiding op het nieuwe wegseizoen als eerstejaarsjunior. Door zijn goede prestaties zijn er al enkele andere ploegen komen polsen, maar een verlengd verblijf bij zijn huidige ploeg is ook niet uitgesloten. "Eerst praat ik nog eens met Wielerteam Ieper. Ik ben mijn ploeg zeker dankbaar voor de kansen die ik er de voorbije jaren heb gekregen. Nu moet ik een beslissing nemen over waar ik mij verder ga ontwikkelen als renner. Wat ik belangrijk vind? Plezier hebben op de fiets en me goed voelen in de groep. Maar ik besef ook dat het er bij de juniores iets serieuzer zal aan toegaan. Mijn eerste jaar wil ik gebruiken om mij verder te ontwikkelen. We gaan met een sterke lichting tweedejaars zitten, dus het wordt afzien in hun wiel. Als tweedejaars hoop ik opnieuw een stap gezet te hebben. Wie weet wat dan mogelijk is", besluit Gerben Dewinter uit Voormezele.