Frederik en Sofie leerden elkaar kennen aan de hogeschool van Torhout, waar ze beiden voor regentaat lichamelijke opvoeding studeerden. "Dat is meteen ook het enige sportieve aan mij", lacht Sofie, die zo wel het begin van de triatloncarrière van haar man meemaakte. "Toen we samen op school zaten, deed hij her en der in België een wedstrijd, maar het jaar nadat we afgestudeerd waren, werd hij voor de eerste keer Belgisch kampioen en is het stilaan serieus beginnen te worden. Als gezin zijn we samen in het leven van een profsporter gegroeid. Alles stond in het teken van triatlon. Daardoor konden we nooit spontaan...

Frederik en Sofie leerden elkaar kennen aan de hogeschool van Torhout, waar ze beiden voor regentaat lichamelijke opvoeding studeerden. "Dat is meteen ook het enige sportieve aan mij", lacht Sofie, die zo wel het begin van de triatloncarrière van haar man meemaakte. "Toen we samen op school zaten, deed hij her en der in België een wedstrijd, maar het jaar nadat we afgestudeerd waren, werd hij voor de eerste keer Belgisch kampioen en is het stilaan serieus beginnen te worden. Als gezin zijn we samen in het leven van een profsporter gegroeid. Alles stond in het teken van triatlon. Daardoor konden we nooit spontaan zeggen: we gaan een weekendje weg. Maar zelf ervaar ik dat niet als iets wat ik gemist heb. Ik heb niet het gevoel dat ik me weggecijferd heb."Tijdens zijn carrière werd Van Lierde met mooie en ook minder mooie momenten geconfronteerd. "Maar het zijn de mooie die me bijblijven", aldus Sofie. "Zijn zege op Hawaï was fantastisch. Ik vond zijn Europese titel ook speciaal, omdat onze jongste zoon net geboren was. Dat waren wel veel emoties in een week tijd. En er waren uiteraard ook zijn vijf zeges in Nice. De hele familie ging altijd mee naar daar. Dat we die momenten samen hebben kunnen beleven, was heel mooi."Sofie was er in oktober 2013 wel niet bij op Hawaï, toen haar echtgenoot de belangrijkste triomf uit zijn carrière vierde. "Ik was er graag bij geweest, maar op dat moment was dat niet mogelijk. Financieel is dat een grote investering."We vragen Sofie wat het sterkste punt van Van Lierde als triatleet is geweest. "Dat hij in zichzelf is blijven geloven", beklemtoont ze. "En dat de buitenwereld hem nooit als het grote talent heeft gezien. Dat heeft hem altijd geprikkeld, in die mate dat hij absoluut wilde bewijzen dat hij het toch kon."Zondag volgt in eigen Menen het definitieve afscheid van de sport die de familie Van Lierde zoveel heeft gegeven. Ook voor Sofie en zonen Aaron en Simon wordt het een speciale dag. "Ik weet nog niet hoe ik op het moment zelf zal reageren. Waarschijnlijk zal ik wel wat emotioneel zijn. Ik kijk wel uit naar zijn afscheid en ben blij dat het gedaan is. Niet dat ik het hem niet gun, maar er zal nu een bepaalde druk wegvallen. De voorbije jaren was het altijd van moeten. Met die constante druk had ik de jongste jaren het meest moeite."Is er vanaf maandag met de ex-triatleet Van Lierde een nieuwe man geboren? Sofie grijnst. "Neen, dat denk ik niet. En dat hoeft ook zeker niet. Hij zal nu net zoals zoveel andere mensen een gewone job hebben, maar wat we daarvan moeten verwachten, weet ik niet. Ons leven zal sowieso wat rustiger worden. Onze zonen sporten natuurlijk wel. De oudste doet dat heel recreatief. Een beetje triatlon, maar zeker niet met dezelfde ambitie als zijn vader. En de jongste voetbalt momenteel bij KV Kortrijk. Zelf zal Frederik sowieso blijven sporten. Een goeie marathon lopen, dat zit nog in zijn hoofd. Maar ik denk niet dat hij nog als recreatieve triatleet ergens zal starten. Als hij in de toekomst naar een triatlon gaat, zal dat eerder als supporter of begeleider zijn", besluit Sofie.