Er zijn er van wie we het wisten en er zijn er van wie we het nooit hadden gedacht. Mensen die in volle coronacrisis het beste van zichzelf gaven - en geven, want de crisis is nog lang niet voorbij. Voor mensen die hulp nodig hadden, voor verenigingen die dreigden onderuit te gaan of om hun wijk of dorp een hart onder de riem te steken. Mensen over wie we spontaan zeggen: Mohow, dat is toch wel nen krak!

Met De Krant van West-Vlaanderen zoeken we, samen met de lezers en onze medewerkers, voor elk dorp elk jaar De Krak. Dat waren altijd mensen die zich in de loop van het voorbije jaar op een bijzondere wijze hebben ingezet voor mensen in hun buurt, voor verenigingen of voor sociale doelen in hun gemeente of stad. Mensen die niet alleen het beste van zichzelf laten zien, maar daarmee ook hun buurt, hun vereniging of hun wijk of stad boven zichzelf laten uitstijgen. Kortom, een soort van ambassadeurs voor onze gemeente of stad.

Geen normaal jaar

Ook dit jaar zoeken De Krant van West-Vlaanderen, haar lezers en haar medewerkers, de Krak van je gemeente of stad. Maar 2020 is geen normaal jaar, het is er een dat we ons tot in lengte van dagen zullen blijven herinneren. Omwille van dat vermaledijde virus dat ons sinds maart de stuipen op het lijf jaagt en dat heel onze manier van samenleven door mekaar schudde. Een jaar zonder hartversterkende handdruk, zonder amicale schouderklopjes, zonder bemoedigende omhelzingen en knuffels. In plaats daarvan hielden we afstand, leerden we lachen en glimlachen achter een mondmasker maar met de ogen bleven we mekaar (graag) zien via iPad, geZoom of Whatsapp.

Corona even vergeten

Veel ging achter slot en wij bleven in ons kot. Maar ongetwijfeld waren er ook in jouw dorp of stad mensen die zich vanuit hun kot, vanachter hun tablet of gemondmaskerd en vanop afstand bekommerden om het lot van al wie fysiek of mentaal kwetsbaar was. Die creatief aan de slag gingen om binnen de coronamaatregelen hun verenigingen of de zorginstellingen in hun omgeving te bemoedigen en te helpen overeind te blijven. Mensen die zich ineens opwierpen als een geboren organisator en met hun enthousiasme anderen wisten te motiveren om het coronaleed te verlichten of zelfs voor heel even te vergeten.

Kortom, mensen op wie de gemeente in moeilijke omstandigheden kon rekenen. Ken je dergelijke mensen in je dorp of stad? Aarzel dan niet om ze aan onze medewerkers of redactie door te spelen. Want ook zulke mensen verdienen het om als Krak erkenning te krijgen. Dat zal niet alleen hen deugd doen, maar ons allemaal.

Stuur voor 11 november een mailtje naar redactie@kw.be met wie volgens jou dé Krak van je gemeente verdient te zijn en waarom.

Er zijn er van wie we het wisten en er zijn er van wie we het nooit hadden gedacht. Mensen die in volle coronacrisis het beste van zichzelf gaven - en geven, want de crisis is nog lang niet voorbij. Voor mensen die hulp nodig hadden, voor verenigingen die dreigden onderuit te gaan of om hun wijk of dorp een hart onder de riem te steken. Mensen over wie we spontaan zeggen: Mohow, dat is toch wel nen krak!Met De Krant van West-Vlaanderen zoeken we, samen met de lezers en onze medewerkers, voor elk dorp elk jaar De Krak. Dat waren altijd mensen die zich in de loop van het voorbije jaar op een bijzondere wijze hebben ingezet voor mensen in hun buurt, voor verenigingen of voor sociale doelen in hun gemeente of stad. Mensen die niet alleen het beste van zichzelf laten zien, maar daarmee ook hun buurt, hun vereniging of hun wijk of stad boven zichzelf laten uitstijgen. Kortom, een soort van ambassadeurs voor onze gemeente of stad.Ook dit jaar zoeken De Krant van West-Vlaanderen, haar lezers en haar medewerkers, de Krak van je gemeente of stad. Maar 2020 is geen normaal jaar, het is er een dat we ons tot in lengte van dagen zullen blijven herinneren. Omwille van dat vermaledijde virus dat ons sinds maart de stuipen op het lijf jaagt en dat heel onze manier van samenleven door mekaar schudde. Een jaar zonder hartversterkende handdruk, zonder amicale schouderklopjes, zonder bemoedigende omhelzingen en knuffels. In plaats daarvan hielden we afstand, leerden we lachen en glimlachen achter een mondmasker maar met de ogen bleven we mekaar (graag) zien via iPad, geZoom of Whatsapp.Veel ging achter slot en wij bleven in ons kot. Maar ongetwijfeld waren er ook in jouw dorp of stad mensen die zich vanuit hun kot, vanachter hun tablet of gemondmaskerd en vanop afstand bekommerden om het lot van al wie fysiek of mentaal kwetsbaar was. Die creatief aan de slag gingen om binnen de coronamaatregelen hun verenigingen of de zorginstellingen in hun omgeving te bemoedigen en te helpen overeind te blijven. Mensen die zich ineens opwierpen als een geboren organisator en met hun enthousiasme anderen wisten te motiveren om het coronaleed te verlichten of zelfs voor heel even te vergeten.Kortom, mensen op wie de gemeente in moeilijke omstandigheden kon rekenen. Ken je dergelijke mensen in je dorp of stad? Aarzel dan niet om ze aan onze medewerkers of redactie door te spelen. Want ook zulke mensen verdienen het om als Krak erkenning te krijgen. Dat zal niet alleen hen deugd doen, maar ons allemaal.