Het werd deze week voor het eerst echt koud. Omdat ik al te veel keelontstekingen heb opgelopen de voorbije herfst besloot ik binnen te blijven. Geen foto in de Tieltse buitenlucht dus, maar wel een in de warmte van mijn eigen huis. Het gaat om drie boeken die ik meekreeg toen ik vorige week een afspraak had bij mijn uitgeverij Atlas Contact in Amsterdam. In mei dit jaar ben ik van uitgeverij veranderd. Het is voor het eerst sinds ik boeken publiceer dat ik het gevoel heb thuis te komen bij een uitgeverij: mijn uitgever en redactrice zijn niet alleen uitermate professionele maar ook nog eens heel warme en meevoelende mensen. Dat laatste is voor een auteur belangrijk: ik heb een eenzaam beroep en soms wil je je hart kunnen luchten bij mensen die écht begrijpen hoe zwaar het schrijven van een boek kan zijn.

Kerstlichtjes. De verwarming hoog. Warme chocolademelk. Klaaspaarden. Boeken. En nog eens boeken. Wat heeft een mens meer nodig om tevreden te zijn?

Mijn nieuwe uitgeverij is ook gul, dus laat maar varen, dat cliché van de gierige Hollanders. Telkens als ik op bezoek ga, mag ik uit hun gigantische bibliotheek een aantal boeken meenemen die ik graag wil lezen. Ik kan nog steeds niet geloven dat ik tot dezelfde uitgeverij behoor als Jeroen Brouwers, Adriaan Van Dis en Midas Dekkers. Als dat geen meisjesdroom is die is uitgekomen, weet ik het ook niet meer.

Ik heb gisteren mijn kerstboom gezet. Met de versiering wacht ik tot Sinterklaas is langskomen en aangezien ik dit jaar uitermate braaf en zoet ben geweest, verwacht ik dat hij me rijkelijk beloont. Indien hij me schromelijk en schandelijk vergeet, heb ik toch al de drie boeken van mijn uitgeverij, die ik gretig zal lezen onder het schijnsel van mijn kerstboom. Kerstlichtjes. De verwarming hoog. Warme chocolademelk. Klaaspaarden. Boeken. En nog eens boeken. Wat heeft een mens meer nodig om tevreden te zijn?

Het werd deze week voor het eerst echt koud. Omdat ik al te veel keelontstekingen heb opgelopen de voorbije herfst besloot ik binnen te blijven. Geen foto in de Tieltse buitenlucht dus, maar wel een in de warmte van mijn eigen huis. Het gaat om drie boeken die ik meekreeg toen ik vorige week een afspraak had bij mijn uitgeverij Atlas Contact in Amsterdam. In mei dit jaar ben ik van uitgeverij veranderd. Het is voor het eerst sinds ik boeken publiceer dat ik het gevoel heb thuis te komen bij een uitgeverij: mijn uitgever en redactrice zijn niet alleen uitermate professionele maar ook nog eens heel warme en meevoelende mensen. Dat laatste is voor een auteur belangrijk: ik heb een eenzaam beroep en soms wil je je hart kunnen luchten bij mensen die écht begrijpen hoe zwaar het schrijven van een boek kan zijn.Mijn nieuwe uitgeverij is ook gul, dus laat maar varen, dat cliché van de gierige Hollanders. Telkens als ik op bezoek ga, mag ik uit hun gigantische bibliotheek een aantal boeken meenemen die ik graag wil lezen. Ik kan nog steeds niet geloven dat ik tot dezelfde uitgeverij behoor als Jeroen Brouwers, Adriaan Van Dis en Midas Dekkers. Als dat geen meisjesdroom is die is uitgekomen, weet ik het ook niet meer.Ik heb gisteren mijn kerstboom gezet. Met de versiering wacht ik tot Sinterklaas is langskomen en aangezien ik dit jaar uitermate braaf en zoet ben geweest, verwacht ik dat hij me rijkelijk beloont. Indien hij me schromelijk en schandelijk vergeet, heb ik toch al de drie boeken van mijn uitgeverij, die ik gretig zal lezen onder het schijnsel van mijn kerstboom. Kerstlichtjes. De verwarming hoog. Warme chocolademelk. Klaaspaarden. Boeken. En nog eens boeken. Wat heeft een mens meer nodig om tevreden te zijn?