"Mijn grootste wens is dat mijn vrouw nog onze verjaardag mag meemaken. En dan mogen ze de kaars uitblazen." De hartwens van Noël Baert, die hij eind december in onze krant deelde, kwam uit. Op 1 januari konden de twee nieuwjaarskindjes samen hun verjaardag vieren: zij werd 101, hij 100. Nu is 'het oudste koppel van Vlaanderen' gescheiden. Afgelopen woensdag overleed Alma, gesterkt door de ziekenzalving.
...

"Mijn grootste wens is dat mijn vrouw nog onze verjaardag mag meemaken. En dan mogen ze de kaars uitblazen." De hartwens van Noël Baert, die hij eind december in onze krant deelde, kwam uit. Op 1 januari konden de twee nieuwjaarskindjes samen hun verjaardag vieren: zij werd 101, hij 100. Nu is 'het oudste koppel van Vlaanderen' gescheiden. Afgelopen woensdag overleed Alma, gesterkt door de ziekenzalving.Alma Dejonckere werd geboren op 1 januari 1919, thuis in de Vandevennestraat in Zwevegem. Na het lager onderwijs ging ze aan de slag in naaiwinkel Torentje. Bij haar fietstochten naar het werk kreeg ze steevast het gezelschap van haar buurjongen Noël Baert, die ook op 1 januari geboren was. "Samen rijden is toch veel aangenamer dan alleen, hé'", knipoogde hij in december, toen we het koppel gingen interviewen.Op 11 november 1937 sloeg de vonk tussen de twee over. Voor haar vader was de herdenking van Wapenstilstand immers een absolute hoogdag. 's Morgens misviering, 's middags uitgebreid dineren en 's avonds een groot bal. "Omdat ik wist dat Alma die avond naar de Malpertus ging, trok ik ook mijn propere kleren aan", vertelde Noël Baert. "Op de terugweg brak ik per ongeluk het handvat van haar paraplu. Uit schuldbesef vergezelde ik haar tot aan de voordeur. Toen we daar stonden, riep haar licht aangeschoten vader: al wie op de zulle staat, moet binnenkomen. En natuurlijk sprong ik binnen. (lacht) 's Anderdaags vroeg ik aan mijn baas bij Bekaert of ik na mijn uren die paraplu mocht herstellen. Nadat ik al dat hout uitgeboord en verlijmd had, ben ik met de herstelde paraplu naar Alma gegaan. En sindsdien mocht ik alle dagen binnen." (lacht)Door de Tweede Wereldoorlog moesten de twee hun huwelijksplannen even uitstellen. "Daardoor kennen we elkaar 81 jaar, maar zijn we 'maar' 76 jaar getrouwd." Met kledingstof die Alma al jaren gespaard had, naaide ze haar eigen trouwkleed. Voor haar aanstaande echtgenoot smokkelde ze kostuumstof uit Frankrijk. Aan de bakker werd tien kilo bloem gegeven, om er enkele witte broden van te maken. Gespaarde groene koffiebonen werden gebrand, zodat ze hun gasten witte broden en échte koffie konden aanbieden. Het typeerde Alma: ook al had ze het zelf niet breed, ze wou dat haar gasten het beste kregen. Dat bleek ook toen Noël in de weekends collega's moest vinden voor het onderhoud aan de machines van Bekaert. "Alma zorgde voor boterhammen en pintjes en maakte dat iedereen zich welkom voelde. Daardoor heb ik nooit moeten bedelen om volk."Samen kregen ze drie kinderen: André (1944), Annie (1948) en Freddy (1950). Dagelijks kregen Alma en Noël bezoek van hun kinderen in Woonzorgcentrum Sint-Amand in Zwevegem, waar het koppel de laatste jaren verbleef. "Voor ons was het leven kort. Geen dag hebben we ons verveeld. Zelfs nu niet in 't rustoord. Als we onze leven konden herdoen, dan zouden we het net op dezelfde manier doen. Het was perfect."De uitvaart van Alma Dejonckere vindt plaats op woensdag 22 januari om 10.30 uur in de Sint-Amanduskerk in Zwevegem. Aan de familie van Alma en Noël biedt De Krant van West-Vlaanderen haar oprechte deelneming aan.