"Ik heb lang getwijfeld tussen Romaanse en Germaanse filologie. Het is uiteindelijk het eerste geworden"
...

"Ik heb lang getwijfeld tussen Romaanse en Germaanse filologie. Het is uiteindelijk het eerste geworden" "Na een licentie Romaanse filologie en een doctoraat in de Franse letterkunde aan de KUL, heb ik mijn onderzoeksinteresses kunnen voortzetten. Ik heb het geluk gehad op een aantal plaatsen te kunnen werken, ook in het buitenland. In 2010 verbleef ik dankzij een fulbright scholarship drie maanden in Harvard als visiting scholar. Na die enkele maanden in de Verenigde Staten zagen mijn man François Ducarme en ik een nieuwe buitenlandse ervaring wel zitten.""Onze zoon Arthur, die geboren is in 2009, is in zijn eerste levensjaren een paar keer mee verhuisd. Een job als Lecturer aan de Universiteit van Leicester was in 2011 een mooie opportuniteit om van postdoctorale onderzoekscontracten naar een vaste benoeming over te gaan. In 2014 zag onze dochter Judith het levenslicht in het Verenigd Koninkrijk. Mijn man spreekt Frans met onze kinderen en ik Nederlands, maar uiteraard heeft het Engels in hun leventje de bovenhand gekregen. Zelf ben ik inmiddels gepromoveerd tot Associated Professor in French Studies. Het blijft een interessante ervaring. Werken en wonen in Leicester is nog redelijk dicht bij het Brugse thuisfront, al is het reizen naar West-Vlaanderen de laatste maanden fel bemoeilijkt en hangt de schaduw van de brexit over ons.""Ik wou twintig jaar geleden als jonge studente graag iets doen rond hedendaagse letterkunde, het onderwerp voor mijn licentiaatsthesis was indertijd de Franse post-Holocaust literatuur. Ik heb de literaire getuigenissen van Holocaustoverlevenden bestudeerd, maar ook van de jongere generatie auteurs die dat onderwerp aansneden. Het verleden en onze herinnering hieraan zijn bepalend voor onze identiteit." "Mijn onderzoek heeft zich geleidelijk aan ook uitgestrekt naar andere domeinen, zoals meertalige literatuur. Ook daar situeren de auteurs zich meestal binnen een bredere context, zoals migratie en interculturaliteit, wat hun romans erg relevant maakt. Mijn voorkeur gaat uit naar literatuur die fundamentele vragen stelt, zonder ze noodzakelijk te beantwoorden. Ik bestudeer nog altijd graag de Franse en de Franstalige literatuur, ook in een Engelstalige context. Achteraf gezien had ik wellicht ook graag een Oost-Europese taal bestudeerd, om die culturen meer te kunnen ontsluiten.""Een universiteit is ook een soort bedrijf wellicht, zeker in het Verenigd Koninkrijk, maar het is een instelling met een kritisch engagement, en dat spreekt me nog steeds aan. Een deel van mijn opdracht bestaat inderdaad uit lesgeven, in combinatie met onderzoek, en de twee sluiten vaak nauw bij elkaar aan.""Het Engelse systeem is zowel op het vlak van onderwijs als van wetenschappelijk onderzoek erg verschillend van het Belgische. We geven les aan kleinere groepen. Dat persoonlijke contact met de studenten heb ik leren appreciëren. French Studies is ook een erg interdisciplinair domein in het Verenigd Koninkrijk, er is een aanzienlijke vrijheid op het vlak van onderzoek en onderwijs die toelaat om op uiteenlopende domeinen te werken, met collega's in verschillende disciplines.""Nadien zijn er sporadisch nog enkele gedichten van mij verschenen. In 2002 ontving ik de Interuniversitaire Literaire Prijs als studente. Er prijkt een gedicht van mij in de in 2008 gepubliceerde bloemlezing Hotel New Flanders. Maar ik heb de voorbije twintig jaar voornamelijk aan literatuuronderzoek gedaan. In 2020 heb ik het boek Témoignage et littérature d'après Auschwitz gepubliceerd en in 2018 verscheen Ego-histories of France and the Second World War: Writing Vichy.""Ik schreef in mijn debuutbundel Onder de luifel over mijn naaste omgeving, onder meer over mijn broer. Maar ik beschreef geen concrete situaties. Dat poëzie de werkelijkheid overstijgt, onderschrijf ik nog altijd. Ik heb sindsdien veel op Holocaustliteratuur gewerkt en hoewel de band met de realiteit daar net heel sterk is, blijft dit toch steeds maar een vertrekpunt voor de auteur.""Twintig jaar gelden volgde ik voordracht en toneel aan het Brugs stedelijk conservatorium. Toneelspelen doe ik niet, maar ik ben vooral blij dat ik de opleiding Woord heb gevolgd. Die heeft me veel bijgebracht, onder meer voor het spreken met publiek. Mijn kinderen Arthur en Judith zijn op jonge leeftijd in Engeland met dramalessen gestart, het is een van hun favoriete activiteiten."Het artikel van twintig jaar geleden: