"Ja! 't Zin er van bie oes. Wok West-Vlaoming'n." We hoorden enige opluchting in zijn stem. Alsof het zoveel erger was geweest als wij Fransen waren geweest, of neem nu Antwerpenaren. Herkenbaar. Zo gaat dat toch, in het buitenland. Behalve het West-Vlaams - dat dan nog serieus anders bekt in Poperinge dan in Zuienkerke - en het luchtige contentement van de herkenning was er verder niet meteen iets dat 'matchte' tussen ons en de West-Vlamin...