Bent u er al aan gewend? Andere jaren duurt het enkele weken voor we ons niet meer vergissen van jaartal als we ergens een datum moeten vastleggen. De macht van de gewoonte haalt het dan van de lokroep van het nieuwe. Maar dit jaar hebben we onszelf niet een keertje kunnen betrappen op een fout 2019. Dat ligt, denkt u waarschijnlijk, aan het getal: 2020 klinkt niet alleen mooi, het laat zich ook vlot schrijven. Misschien. Maar er is meer.

Op de redactie zijn we al een hele tijd - maanden langs zelfs - over 2020 bezig. Meer bepaald over u, beste lezer, en onze krant in 2020. Een nieuw jaar, een nieuw decennium brengen nieuwe wensen, andere verwachtingen en nieuwe voornemens. Wat wilt u van ons, in dat nieuwe decennium, vroegen wij ons af. Daar zijn we, de voorbije maanden, naar op zoek gegaan. Bij u, bij ons, de West-Vlamingen.

"Het is als na een verbouwing, het is even wennen voor u zich weer thuis voelt"

Toen we op de redactie aan de slag gingen om die krant voor 2020 uit te tekenen, zei de een tegen de ander meer dan eens: het lijkt wel alsof we ons huis willen verbouwen. Of beter, zoals de jongeren van de groep het zeiden, renoveren. En ja, daar leek het heel sterk op. Hoe goed dat huis in elkaar stak, hoe gezellig en knus het voelde, hoe we er ook na elke uitstap, na elke reis weer thuis kwamen zoals we nergens elders deden, toch wisten we gaandeweg dat het nog gezelliger, nog meer 'thuis' kon worden dan het al was. Dat gevoel, dat kent u ongetwijfeld ook. En dan worden er plannen gemaakt, wordt er bijgestuurd - want niet alle wensen, niet alle verwachtingen passen bij mekaar - en dan gaan we aan de slag. Spannend, dat wel, maar niet bepaald de leukste tijd voor wie tijdens zo'n verbouwing in het huis blijft wonen. Het tocht wel eens, de verbouwers maken veel lawaai, ze lopen mekaar voor de voeten, ze laten stof opwaaien en het blijft maar duren... U raadt het al, de voorbije weken was het niet anders op de redactie.

Maar kijk, we stellen uw geduld niet langer op de proef. Volgende week gooien wij de deuren van ons gerenoveerd pand open en kan u er zelf op verkenning. En u zal merken, niet alleen het uitzicht is anders, het huis is ruimer dan voorheen, een aantal kamers zal u bekend voorkomen, in andere wordt het wennen. En schrik niet als de deur opengaat: er is een nieuwe, jonge gids die u er met het enthousiasme van zijn jeugd graag zal rondleiden. Dat nieuwe pand, dat is onze nieuwe Krant van West-Vlaanderen en die nieuwe, jonge gids, dat is onze nieuwe hoofdredacteur Bart Casteleyn.

We zijn er zeker van, beste lezer, dat u, zodra u er zich thuis voelt, net als wij, zal zeggen: dat hadden we al veel eerder gewild.

Bent u er al aan gewend? Andere jaren duurt het enkele weken voor we ons niet meer vergissen van jaartal als we ergens een datum moeten vastleggen. De macht van de gewoonte haalt het dan van de lokroep van het nieuwe. Maar dit jaar hebben we onszelf niet een keertje kunnen betrappen op een fout 2019. Dat ligt, denkt u waarschijnlijk, aan het getal: 2020 klinkt niet alleen mooi, het laat zich ook vlot schrijven. Misschien. Maar er is meer.Op de redactie zijn we al een hele tijd - maanden langs zelfs - over 2020 bezig. Meer bepaald over u, beste lezer, en onze krant in 2020. Een nieuw jaar, een nieuw decennium brengen nieuwe wensen, andere verwachtingen en nieuwe voornemens. Wat wilt u van ons, in dat nieuwe decennium, vroegen wij ons af. Daar zijn we, de voorbije maanden, naar op zoek gegaan. Bij u, bij ons, de West-Vlamingen.Toen we op de redactie aan de slag gingen om die krant voor 2020 uit te tekenen, zei de een tegen de ander meer dan eens: het lijkt wel alsof we ons huis willen verbouwen. Of beter, zoals de jongeren van de groep het zeiden, renoveren. En ja, daar leek het heel sterk op. Hoe goed dat huis in elkaar stak, hoe gezellig en knus het voelde, hoe we er ook na elke uitstap, na elke reis weer thuis kwamen zoals we nergens elders deden, toch wisten we gaandeweg dat het nog gezelliger, nog meer 'thuis' kon worden dan het al was. Dat gevoel, dat kent u ongetwijfeld ook. En dan worden er plannen gemaakt, wordt er bijgestuurd - want niet alle wensen, niet alle verwachtingen passen bij mekaar - en dan gaan we aan de slag. Spannend, dat wel, maar niet bepaald de leukste tijd voor wie tijdens zo'n verbouwing in het huis blijft wonen. Het tocht wel eens, de verbouwers maken veel lawaai, ze lopen mekaar voor de voeten, ze laten stof opwaaien en het blijft maar duren... U raadt het al, de voorbije weken was het niet anders op de redactie.Maar kijk, we stellen uw geduld niet langer op de proef. Volgende week gooien wij de deuren van ons gerenoveerd pand open en kan u er zelf op verkenning. En u zal merken, niet alleen het uitzicht is anders, het huis is ruimer dan voorheen, een aantal kamers zal u bekend voorkomen, in andere wordt het wennen. En schrik niet als de deur opengaat: er is een nieuwe, jonge gids die u er met het enthousiasme van zijn jeugd graag zal rondleiden. Dat nieuwe pand, dat is onze nieuwe Krant van West-Vlaanderen en die nieuwe, jonge gids, dat is onze nieuwe hoofdredacteur Bart Casteleyn.We zijn er zeker van, beste lezer, dat u, zodra u er zich thuis voelt, net als wij, zal zeggen: dat hadden we al veel eerder gewild.