Het is ondertussen al het vijftiende boek dat vader en zoon samen schreven. "Het is gestart als een grap in 2005", zegt Willy. "Ik schrijf al sinds mijn studententijd en Steven was lang hoofdredacteur van een magazine voor Star Trek-fans. Ons eerste boek telde 600 bladzijden, veel te lang! Gelukkig vonden we meteen een uitgever, wat tegenwoordig niet meer zo evident is."
...

Het is ondertussen al het vijftiende boek dat vader en zoon samen schreven. "Het is gestart als een grap in 2005", zegt Willy. "Ik schrijf al sinds mijn studententijd en Steven was lang hoofdredacteur van een magazine voor Star Trek-fans. Ons eerste boek telde 600 bladzijden, veel te lang! Gelukkig vonden we meteen een uitgever, wat tegenwoordig niet meer zo evident is." Het nieuwe boek 'Sugar Daddy' gaat over het maatschappelijke fenomeen van oudere mannen die het gezelschap van jonge vaak hoogopgeleide vrouwen opzoeken om hun eenzaamheid te verdrijven. "Na negen boeken met commissaris Claude Bottu, strijken we nu definitief neer in Oostende. De stad wordt ons vast decor en er komen nieuwe personages."Het schrijversduo woont in de buurt van Leuven, maar heeft al jaren een woning in Raversijde. "Onze schrijversplek", klinkt het. Logisch dus dat de stad een grote inspiratiebron is. "Waarom Oostende? Wel, je hebt hier een heel scala van mensen. Superrijken, maar ook heel veel armoede. Als je je boek aan de kust wil situeren, is er natuurlijk maar één plaats die een échte stad is. Oostduinkerke is mooi, maar in de winter is het daar morsdood. En de mogelijkheden voor een schrijver liggen hier voor het rapen! Een haven, een luchthaven, een enorm interessante geschiedenis. Denk maar aan de tunnels onder de Koninklijke Villa", zegt Willy enthousiast.Een leuke extra voor lezers is dat je veel plekken en horecazaken in de boeken van Willy en Steven kan herkennen. "We zijn geen toeristische gids natuurlijk, maar het is fijn als er herkenbare punten zijn. De uitbaters zijn daar ook mee in de wolken. In het nieuwste boek komt Den Artiest voor. We schreven eerder al over Brasserie du Parc, De Ton, de Marmite... Ook straten benoemen we. En aangezien ons appartement in Raversijde ligt, speelt die wijk ook altijd een rol: domein Raversyde, de Roze Villa... Verder hebben we ook aan de hand van het Oostends Woordenboek heel wat Oostendse uitdrukkingen in het boek gestopt. Dat was nodig, vond ik, om alles authentieker te maken."Het boek is het begin van een reeks met Oostende in de hoofdrol. "Als dat mogelijk is natuurlijk", zegt Willy. "Je bent maar zo goed als je laatste boek. Maar dat is alleszins de bedoeling. Oostende heeft ons vastgegrepen en niet meer losgelaten."