"Een echter startdatum van de vereniging hebben we niet", steekt voorzitter Christophe Vancoillie van wal. "We waren destijds in 2014 met een aantal vrienden die besloten samen wekelijks te gaan lopen en omdat we het kind dan toch een naam moesten geven, kwamen we na wat brainstormen uit bij 'Forza8740'. Datzelfde jaar besloten we ook een eigen Facebookgroep onder dezelfde naam aan te maken, kwestie van andere geïnteresseerden te bereiken. Al snel kwamen er met de regelmaat van de klok geïnteresseerden bij en zo hebben we op vandaag ruim 40 leden. Doordat er uiteraard wel wat te regelen valt, hebben we inmiddels een zevenkoppig bestuur, waar ik de voorzitter van ben."
...

"Een echter startdatum van de vereniging hebben we niet", steekt voorzitter Christophe Vancoillie van wal. "We waren destijds in 2014 met een aantal vrienden die besloten samen wekelijks te gaan lopen en omdat we het kind dan toch een naam moesten geven, kwamen we na wat brainstormen uit bij 'Forza8740'. Datzelfde jaar besloten we ook een eigen Facebookgroep onder dezelfde naam aan te maken, kwestie van andere geïnteresseerden te bereiken. Al snel kwamen er met de regelmaat van de klok geïnteresseerden bij en zo hebben we op vandaag ruim 40 leden. Doordat er uiteraard wel wat te regelen valt, hebben we inmiddels een zevenkoppig bestuur, waar ik de voorzitter van ben.""Vanaf het begin was de afspraak om wekelijks op woensdagavond om 19.30 uur samen te komen in café 't Oud Gemeentehuis, van daar te vertrekken en deze wekelijkse samenkomst geldt nog steeds. Het aantal deelnemers kan per week verschillen, maar het doel is nog altijd hetzelfde: in een aangename, vriendschappelijke sfeer samen sporten, zonder enige vorm van druk. Het vrijblijvend karakter en de laagdrempeligheid van de wekelijkse afspraak zijn voor ons zeer belangrijk. Iedereen die vijf kilometer kan lopen is welkom om met ons mee te lopen. Soms zijn mensen geremd om mee te lopen omdat ze denken dat ze de ervaren lopers niet kunnen volgen, maar die mensen kunnen we gerust stellen. We passen ons tempo aan. Wie toch onzeker is, hoeft niet meteen lid te worden, maar mag een paar keer op woensdag komen proberen. We vertrekken in groep en uiteraard kunnen zich onderweg groepjes vormen, maar we laten zeker niemand aan zijn lot over. Bovendien werken we sinds vorig jaar met vaste lussen die we lopen, zodat iedereen perfect weet waar we heen lopen. Gedurende de rest van week is iedereen vrij om zelf extra trainingen de doen.""We willen zeer bewust de stap naar een echte atletiekvereniging niet zetten, omdat dan de competitie belangrijker dreigt te worden dan het gezellige. Uiteraard proberen de meeste mensen hun grenzen te verleggen en de afstand of de gelopen snelheid wat te verhogen. Van enige druk is hierbij geen sprake, maar we proberen elkaar wel op een positieve manier te stimuleren door, ons baserend op de eigen knowhow, raad te geven inzake training of voeding. Heel wat mensen maken van deze raad gebruik om stappen voorwaarts te zetten en zo hebben we al heel wat leden die halve of volledige marathons gelopen hebben. Om ervoor te zorgen dat wie dit wil zich ook eens met anderen zou kunnen meten, stellen we elk jaar een kalender samen met loopevenementen of -wedstrijden waar we als groep dan aan deelnemen. Het staat iedereen vrij om al dan niet deel te nemen. Als vorm van positieve stimulans hebben we wel een clubkampioenschap in het leven geroepen. Iedereen die aan een activiteit deelneemt of die op woensdagavond meeloopt, krijgt punten. Wie aan het eind van het seizoen het meeste punten vergaard heeft, mag voor een jaar onze wisselbeker mee naar huis nemen." "Helaas heeft ook bij ons het coronavirus heel wat roet in het eten gegooid. Van zodra de lockdown inging, hebben we onze wekelijkse afspraak op woensdagavond stopgezet. Na de versoepelingen konden we gelukkig opnieuw beginnen. We hebben ons dan wel steeds opgesplitst in groepjes van maximaal tien lopers, zodat we binnen de maximale bubbelgrootte bleven. We waren als lopers wel bij de bevoorrechte sporters (naast de fietsers), die zelfs in de 'blijf in uw kot' periode individueel mochten verder sporten, zodat we niet volledig stil moesten liggen. Voor velen was lopen immers de enige uitlaatklep om het isolement van het thuiszitten eens te ontlopen." "We zijn tijdens de lockdown ook niet bij de pakken blijven zitten, maar hebben wat vrijblijvende opdrachtjes voor onze leden uitgedokterd. Zo vroegen we hen om bij hun tochtjes te passeren bij één van onze sponsors en daar dan een selfie te maken. We daagden hen ook uit om onder de slogan 'een hart voor de zorg' een route in de vorm van een hart te lopen. Door de onzekere tijden hebben we binnen het bestuur besloten dit jaar ook geen sponsors te zoeken. We kunnen deze mensen niets van garanties geven en dan zou geld aanvaarden geen eerlijke overeenkomst zijn. Enkel de contracten met onze vier hoofdsponsors lopen door, omdat deze over drie jaar lopen. Door corona spreken we ook af voor het café en gaan we na het loopje ook meteen naar huis." (JG)