Uma en Sien waren half oktober vertrokken. Ze waren eerder samen een jaar in Australië. Eerst vertoefden ze een tijd in de Dominikaanse Republiek, ze trokken naar Mexico, nadien naar Colombia en via Peru kwamen ze in Bolivië terecht. "Tussendoor volgden we de actualiteit wel, maar we hadden helemaal niet gedacht dat de problemen zo snel zouden overwaaien naar Zuid-Amerika", zegt Davy vanuit Santa Cruz. "Er was hier tenslotte nog altijd maar sprake van een heel beperkt aantal slachtoffers."

Zout en wijn

Ze waren in de streek van Tarija aangekomen toen ze het nieuws opvingen dat Peru de grenzen zou sluiten. "Dat is de wijnstreek in Bolivië en we wilden daar enkele wijngaarden bezoeken om van daaruit door te trekken naar de zoutvlaktes in de buurt", zegt Uma. "De bedoeling was om daarna naar Peru terug te keren, de ruïnestad Machu Picchu te gaan bezoeken, om uiteindelijk op 25 maart het vliegtuig op te stappen en een dag later in Brussel aan te komen."

Maar van al die plannen kwam niets in huis. In plaats van de wijngaarden te bezoeken, vlogen ze meteen terug van Tarija naar La Paz. "We hoopten daar nog een vlucht te vinden naar Peru zodat we tenminste in het land zouden zijn om onze vluchten niet te missen", aldus Sien. "Maar in La Paz kregen we al snel te horen dat we Peru niet meer zouden binnen geraken. We kregen er de raad om naar Santa Cruz te vliegen. Een druk knooppunt in het luchtverkeer. Daar zouden er nog wel vluchten zijn."

Uma Vandemaele, Davy D'hont en Sien Louage zitten vast in Bolivië. Mocht jij ideeën hebben hoe ze er weg geraken of mensen ter plekke kennen die hen kunnen helpen... : in bijlage hun filmpje waarin ze hun relaas doen. Uma en Sien vertrokken half oktober naar Latijns Amerika om er een dikke vijf maanden rond te reizen. Vorige maand reisde Davy, de vriend van Uma, hen achterna. Ze zouden eind maart samen naar huis komen. Hun tickets waren al lang geboekt bij Avianca. Dat gebeurde online. En als er rampen plaatsvinden als het corona-virus blijkt dat online boeken niet altijd een voordeel is. Want enige gehoord vinden ze daar niet. Ze waren in de wijnstreek in Bolivië toen ze merkten dat de grenzen van Peru dichtgingen. Aangezien hun vlucht naar België normaal op 25 maart uit Peru zou vertrekken, wilden ze daar nog binnen geraken, en namen dus eerst een vlucht van Tarjita naar La Paz. Maar daar was er geen internationaal luchtverkeer meer. In de luchthaven gaf men hen de raad naar Santa Cruz te vliegen omdat ze daar een grote kans op een connectie zouden hebben. Maar in Santa Cruz bleken er ook minder en minder vluchten, was de situatie heel onduidelijk en werden er al vlug woekerprijzen gehanteerd. Nu zitten ze daar vast. In een stad die ze niet kennen, waar ze net waren aangekomen en waar ze in de Airbnb die ze eerst boekten en betaald hadden, geweigerd werden omdat ze Europeanen waren en dus misschien dragers van het virus. En dat terwijl ze al weken of maanden in Latijns Amerika vertoefden.

Geplaatst door Kurt Vandemaele op Maandag 23 maart 2020

Toen ze aankwamen in Santa Cruz konden ze niet meteen verder. Ze boekten een appartementje via Airbnb, "maar toen we daar aankwamen, mochten we er niet in. We waren Europeanen en men aanzag ons als verspreiders van het virus", zegt Sien. "Het appartement was nochtans betaald."

Geen overhaaste beslissingen

Gelukkig vonden ze een andere verblijfplaats. Op dat moment waren ze met z'n vieren. Een Kortrijkzane die ze onderweg hadden ontmoet, Yentl Bulcaen, reisde al even met hen mee. In Santa Cruz wilden ze geen overhaaste beslissingen nemen. Was Colombia de juiste piste, moest het via Mexico of toch Brazilië? Toen plots een bericht bij hen binnenviel, waarin sprake van een vlucht naar Sao Paolo en vervolgens naar Europa, twijfelden ze. Yentl wou erop ingaan. De andere drie vreesden dat ze onderweg zouden stranden en hun geld kwijt zouden zijn. En de ambassade gaf intussen het advies te blijven en te wachten. Er circuleerden berichten waarin er 4.000 of 5.000 euro of meer werd gevraagd voor tickets. Yentl ging, was verschillende dagen onderweg, maar kwam uiteindelijk zondag wel veilig thuis.

Leuke reacties

Intussen gingen de grenzen van Bolivië dicht en het achterblijvende trio zit vast. Het land is in lockdown. Er is helemaal geen luchtverkeer meer. Ook de grenzen van Brazilië zijn dicht. "Dus we kunnen geen kant meer uit", zegt Uma. De drie logeren nu in een appartementje in Santa Cruz. De stad kennen ze niet, de buurt evenmin. "Toen we hier aankwamen, was er al sprake van een semi-lockdown. Je mocht na drie uur in de namiddag niet meer naar buiten. En aanvankelijk waren we alleen bezig met de vraag hoe we hier weg zouden geraken." Niet dus. Ze hopen nu op repatriëringsvluchten vanuit België of Europa. "Maar zolang het luchtruim hier volledig gesloten is, moeten we daar blijkbaar niet op rekenen", zegt Davy.

© gf

Het is nu koffiedik wanneer ze naar België terug kunnen. Het is nu ook bang afwachten of het virus het continent niet al te zeer zal teisteren. "Want mensen hebben hier niet het sociale vangnet dat we bij ons hebben. En hoe zal de Boliviaanse bevolking reageren als ze het misschien twee maanden zonder inkomen moet stellen? Gaan ze winkels plunderen? Zal er nog eten zijn?"

Intussen maakten ze een filmpje om hun situatie toe te lichten en daar kwam meteen veel reactie op. "Ook al van een Belgische die in Santa Cruz woont. Dat doet deugd", zegt Uma. "Iemand van bij ons te horen die hier de wereld wat kent, zal helpen om ons wat op het gemak te stellen."

Uma en Sien waren half oktober vertrokken. Ze waren eerder samen een jaar in Australië. Eerst vertoefden ze een tijd in de Dominikaanse Republiek, ze trokken naar Mexico, nadien naar Colombia en via Peru kwamen ze in Bolivië terecht. "Tussendoor volgden we de actualiteit wel, maar we hadden helemaal niet gedacht dat de problemen zo snel zouden overwaaien naar Zuid-Amerika", zegt Davy vanuit Santa Cruz. "Er was hier tenslotte nog altijd maar sprake van een heel beperkt aantal slachtoffers." Ze waren in de streek van Tarija aangekomen toen ze het nieuws opvingen dat Peru de grenzen zou sluiten. "Dat is de wijnstreek in Bolivië en we wilden daar enkele wijngaarden bezoeken om van daaruit door te trekken naar de zoutvlaktes in de buurt", zegt Uma. "De bedoeling was om daarna naar Peru terug te keren, de ruïnestad Machu Picchu te gaan bezoeken, om uiteindelijk op 25 maart het vliegtuig op te stappen en een dag later in Brussel aan te komen." Maar van al die plannen kwam niets in huis. In plaats van de wijngaarden te bezoeken, vlogen ze meteen terug van Tarija naar La Paz. "We hoopten daar nog een vlucht te vinden naar Peru zodat we tenminste in het land zouden zijn om onze vluchten niet te missen", aldus Sien. "Maar in La Paz kregen we al snel te horen dat we Peru niet meer zouden binnen geraken. We kregen er de raad om naar Santa Cruz te vliegen. Een druk knooppunt in het luchtverkeer. Daar zouden er nog wel vluchten zijn."Toen ze aankwamen in Santa Cruz konden ze niet meteen verder. Ze boekten een appartementje via Airbnb, "maar toen we daar aankwamen, mochten we er niet in. We waren Europeanen en men aanzag ons als verspreiders van het virus", zegt Sien. "Het appartement was nochtans betaald." Gelukkig vonden ze een andere verblijfplaats. Op dat moment waren ze met z'n vieren. Een Kortrijkzane die ze onderweg hadden ontmoet, Yentl Bulcaen, reisde al even met hen mee. In Santa Cruz wilden ze geen overhaaste beslissingen nemen. Was Colombia de juiste piste, moest het via Mexico of toch Brazilië? Toen plots een bericht bij hen binnenviel, waarin sprake van een vlucht naar Sao Paolo en vervolgens naar Europa, twijfelden ze. Yentl wou erop ingaan. De andere drie vreesden dat ze onderweg zouden stranden en hun geld kwijt zouden zijn. En de ambassade gaf intussen het advies te blijven en te wachten. Er circuleerden berichten waarin er 4.000 of 5.000 euro of meer werd gevraagd voor tickets. Yentl ging, was verschillende dagen onderweg, maar kwam uiteindelijk zondag wel veilig thuis.Intussen gingen de grenzen van Bolivië dicht en het achterblijvende trio zit vast. Het land is in lockdown. Er is helemaal geen luchtverkeer meer. Ook de grenzen van Brazilië zijn dicht. "Dus we kunnen geen kant meer uit", zegt Uma. De drie logeren nu in een appartementje in Santa Cruz. De stad kennen ze niet, de buurt evenmin. "Toen we hier aankwamen, was er al sprake van een semi-lockdown. Je mocht na drie uur in de namiddag niet meer naar buiten. En aanvankelijk waren we alleen bezig met de vraag hoe we hier weg zouden geraken." Niet dus. Ze hopen nu op repatriëringsvluchten vanuit België of Europa. "Maar zolang het luchtruim hier volledig gesloten is, moeten we daar blijkbaar niet op rekenen", zegt Davy.Het is nu koffiedik wanneer ze naar België terug kunnen. Het is nu ook bang afwachten of het virus het continent niet al te zeer zal teisteren. "Want mensen hebben hier niet het sociale vangnet dat we bij ons hebben. En hoe zal de Boliviaanse bevolking reageren als ze het misschien twee maanden zonder inkomen moet stellen? Gaan ze winkels plunderen? Zal er nog eten zijn?" Intussen maakten ze een filmpje om hun situatie toe te lichten en daar kwam meteen veel reactie op. "Ook al van een Belgische die in Santa Cruz woont. Dat doet deugd", zegt Uma. "Iemand van bij ons te horen die hier de wereld wat kent, zal helpen om ons wat op het gemak te stellen."