Net zoals zoveel mensen werd Ruben van de ene op de andere dag geconfronteerd met de verregaande gevolgen van de coronamaatregelen. "Het moest een revalidatie worden van een kleine drie weken, nadat mama aan beide knieën werd geopereerd. Daar ligt ze dan alleen, zonder dat we haar kunnen bezoeken. We begrijpen dat ziekenhuizen alles op alles zetten om iedereen te beschermen, maar dat maakt het niet minder pijnlijk."

Massa's hartjes

Samen met zijn dochters bedacht Ruben een plan om het leven van zijn moeder wat dragelijker te maken. De scharen, papier met motief, lijm en stiften werden bovengehaald en de mouwen werden opgestroopt. "We maakten een hartjesmotief in licht karton, dat als model moet dienen voor de rest. We willen nu hopen van die hartjes gaan uitsnijden en ze versieren. We brengen die dan, voorzien van een leuke en persoonlijke tekst, naar het ziekenhuis waar het verzorgend personeel ze aan mijn moeder geeft. Natuurlijk wordt alles grondig ontsmet, maar het positieve gebaar telt."

Voor heel ziekenhuis

Eenmaal aan het knutselen geslagen, kon Ruben niet anders dan denken aan mensen die eveneens in het ziekenhuis lagen zonder dat ze familie hebben. "Die mensen worden vooral nu keihard geconfronteerd met de tol van eenzaamheid" gaat de Gullegemnaar verder. "Samen met mijn dochters besloten we dan ook om leuke en positieve knutselwerkjes te maken voor iedereen. Daarnaast brengen we er ook met de regelmaat van de klok naar het rusthuis, zodat we ook daar voor wat hoop kunnen zorgen". (CLL)

Net zoals zoveel mensen werd Ruben van de ene op de andere dag geconfronteerd met de verregaande gevolgen van de coronamaatregelen. "Het moest een revalidatie worden van een kleine drie weken, nadat mama aan beide knieën werd geopereerd. Daar ligt ze dan alleen, zonder dat we haar kunnen bezoeken. We begrijpen dat ziekenhuizen alles op alles zetten om iedereen te beschermen, maar dat maakt het niet minder pijnlijk."Samen met zijn dochters bedacht Ruben een plan om het leven van zijn moeder wat dragelijker te maken. De scharen, papier met motief, lijm en stiften werden bovengehaald en de mouwen werden opgestroopt. "We maakten een hartjesmotief in licht karton, dat als model moet dienen voor de rest. We willen nu hopen van die hartjes gaan uitsnijden en ze versieren. We brengen die dan, voorzien van een leuke en persoonlijke tekst, naar het ziekenhuis waar het verzorgend personeel ze aan mijn moeder geeft. Natuurlijk wordt alles grondig ontsmet, maar het positieve gebaar telt."Eenmaal aan het knutselen geslagen, kon Ruben niet anders dan denken aan mensen die eveneens in het ziekenhuis lagen zonder dat ze familie hebben. "Die mensen worden vooral nu keihard geconfronteerd met de tol van eenzaamheid" gaat de Gullegemnaar verder. "Samen met mijn dochters besloten we dan ook om leuke en positieve knutselwerkjes te maken voor iedereen. Daarnaast brengen we er ook met de regelmaat van de klok naar het rusthuis, zodat we ook daar voor wat hoop kunnen zorgen". (CLL)