"Ik leerde Wielemie kennen in 2012, toen ik naar de Paralympische Spelen keek in Londen", vertelt Robbe (12) uit Ieper. "Ik was amper 5, maar weet nog dat ik luid supporterde voor de tv. Twee jaar later heb ik haar voor het eerst ontmoet in Kortrijk op een wedstrijd voor wheelers. Ik supporterde voor haar. Ze signeerde mijn T-shirt, nam mij op haar schoot en pakte mij stevig vast. Ze knuffelde mij altijd. Dat was heel speciaal. Door haar werd ik een even grote knuffelbeer. Ze was jaloers op de wielen van mijn rolwagen en wou ze wisselen. Dat was om te lachen natuurlijk. Zotte Mie was altijd in een zotte bui. Dat maakte een sterke indruk op mij. Zij had pijn en beperkingen, net zoals ik, maar zij zette door en verwezenlijkte mooie dingen in haar leven."
...