Een ander woord voor paardentherapie is equitherapie. De naam van het paard, Aquilo, is een combinatie van equi en de -lo van Lotte. Aquilo betekent ook 'adelaar'. "Een dier dat bekendstaat om zijn kracht en zelfvertrouwen. Maar ik heb Aquilo vooral uitgekozen omwille van zijn zacht karakter: hij is een heel lief en betrouwpaar paard, echt één uit de duizend", zegt Lotte.
...

Een ander woord voor paardentherapie is equitherapie. De naam van het paard, Aquilo, is een combinatie van equi en de -lo van Lotte. Aquilo betekent ook 'adelaar'. "Een dier dat bekendstaat om zijn kracht en zelfvertrouwen. Maar ik heb Aquilo vooral uitgekozen omwille van zijn zacht karakter: hij is een heel lief en betrouwpaar paard, echt één uit de duizend", zegt Lotte. Aquilo is een 15-jarig warmbloedpaard, volgens Lotte een kruising met een Belgisch trekpaard. "Ik voelde er meteen een klik mee. En ondanks zijn verleden - Aquilo is vroeger een beetje verwaarloosd geweest - leek hij mij ook direct te vertrouwen. Toen ik hoorde dat hij te koop stond, kon ik die kans dus niet laten schieten", aldus Lotte. Dat Aquilo geknipt was voor paardentherapie, bewees het dier al toen Lotte twee jaar geleden haar vader verloor. "Hij heeft mij er toen echt doorgeholpen", zegt ze. "Daarom ook dat ik hem nu als een volwaardige partner zie. Aquilo is mijn medetherapeut."Paarden roepen een zeker ontzag op, maar dat is volgens Lotte niet de enige reden waarom ze zo'n therapeutisch effect hebben op mensen. "Paarden spiegelen hun gedrag aan mensen en voelen ons extreem goed aan. Als ik kwaad ben, heeft Aquilo dat direct door. Hij houdt dan wat meer afstand. Zo'n dier drukt dus uit wat je zelf misschien liever niet met zoveel woorden kwijt wil, en mensen uit de jeugdzorg zullen dat wel herkennen: jongeren met problemen zeggen dit of dat, maar bedoelen eigenlijk iets heel anders", legt ze uit."Een paard oordeelt niet. Bij jongeren met gedragsproblemen, die tegenover volwassenen vaak schrik hebben op hun gedrag afgerekend te worden, geeft dat een gevoel van veiligheid en geborgenheid." Lotte deed in Argentinië haar eerste ervaring op met paarden. "Ik ben altijd al gek geweest op dieren. Als klein meisje wou ik boerin worden, en nu nog droom ik ervan om ooit een eigen boerderijtje te hebben", glimlacht ze. "Dus toen ik na twee bachelors nog altijd niet goed wist wat ik met mijn leven wilde doen, besloot ik een tijdje vrijwilligerswerk te gaan doen in het buitenland." Dat werd Argentinië. "Op mijn twintigste ben ik alleen naar ginder getrokken en het werd de mooiste ervaring van mijn leven. Een zesjarig kindje met autisme dat nog nooit geluid had uitgebracht, begon tussen de paarden plots klanken te maken en leerde daardoor uiteindelijk zelfs praten. De ouders konden het nauwelijks geloven. Die connectie tussen mens en paard is zó puur en mooi", aldus Lotte.In juni beëindigde ze haar tweejarige opleiding. Ze staat samen met Aquilo klaar om met kinderen en jongeren aan de slag te gaan rond autisme, ADHD, sociaal-emotionele problemen, agressie,... "Na het intakegesprek volgt een eerste privésessie waarbij we elkaar leren kennen. Ofwel op de piste, maar we kunnen ook naar het bos of strand trekken", zegt ze. Van het borstelen van het paard tot paardrijden en voltige: Aquilo staat voor alles open. "Ik heb hem bewust veelzijdig opgeleid, en ondertussen ook al wat geoefend met vrienden. "Loop eens boos weg", zei ik dan bijvoorbeeld, om te zien hoe Aquilo zou reageren. Hij keek dan altijd eerst naar mij, precies zo van "da's wel een beetje raar". Ik liet hem dan weten dat het wel oké was", glimlacht Lotte, die ondertussen al jeugdzorgcentra en voorzieningen voor kinderen met een beperking op de hoogte bracht."Ik deed al twee sessies met een jongetje van twaalf dat autisme en gedragsproblemen heeft. Fijn om achteraf van de ouders te horen dat hij thuis openbloeide: een paard kan echt wonderen doen", besluit Lotte.