In normale tijden repeteert het koor Ortier wekelijks, de 35 koorleden moeten het nu al een hele tijd zonder elkaar en zonder samenzang stellen. "Dat samen zingen missen we enorm", verwoordt dirigente Anneloor Meersman het groepsgevoel. "Een van de leden opperde het idee om bij een woon-zorgcentrum een stuk van ons repertoire te brengen. Met die vra...

In normale tijden repeteert het koor Ortier wekelijks, de 35 koorleden moeten het nu al een hele tijd zonder elkaar en zonder samenzang stellen. "Dat samen zingen missen we enorm", verwoordt dirigente Anneloor Meersman het groepsgevoel. "Een van de leden opperde het idee om bij een woon-zorgcentrum een stuk van ons repertoire te brengen. Met die vraag trokken we naar de directie van de woon-zorgcentra van de deelgemeente Wevelgem."Een kort optreden mocht, onder bepaalde voorwaarden. Natuurlijk moest rekening gehouden worden met de afstandsregels, iets wat nu eenmaal niet eenvoudig is bij een koor. "Voor ons optreden zaterdag hadden een aantal leden de omgeving van woon-zorgcentrum Elckerlyc verkend om te zien of er genoeg ruimte was."Lees verder onder het filmpje"We besloten om ons koor in twee te splitsen, telkens vijftien mensen", vervolgt Anneloor. "We zingen vierstemmig, van iedere stem waren telkens minimum drie zangers aanwezig. En vanzelfsprekend hielden we afstand, telkens was er anderhalve meter tussen de zangers en zangeressen. Wat de samenzang wel bemoeilijkte, want bij een koor is het bevorderlijk dat je elkaar goed kan horen. Uiteindelijk was het allerbelangrijkste dat we de bewoners van Elckerlyc een vrolijk halfuurtje bezorgden." Iets wat ook directeur Sylvie Desmet van Elckerlyc beaamt. "We kregen heel veel positieve reacties van bewoners, families en personeel", vertelt ze.Het koor bracht onder meer de nummers Peace like a river, Super Trouper, Je ne l'ose dire, Breakaway en Tourdion. De ene helft van het koor zong een vijftal nummers aan de noord- en oostzijde, de andere helft deed hetzelfde aan de zuid- en westzijde. Zo kregen alle bewoners de gelegenheid om Ortier aan het werk te zien en vooral te horen.