Veronique en haar man Ludo Quidousse hebben al jaren een kat in huis. "Onze eerste was 17 jaar toen de dierenarts ze moest laten inslapen", vertelt ze. "Onze tweede werd jammer genoeg doodgereden op straat. Onze Ziva is jonge grijze kat die in het asielcentrum van Izegem terechtkwam. In juli vorig jaar namen we Ziva in huis."
...

Veronique en haar man Ludo Quidousse hebben al jaren een kat in huis. "Onze eerste was 17 jaar toen de dierenarts ze moest laten inslapen", vertelt ze. "Onze tweede werd jammer genoeg doodgereden op straat. Onze Ziva is jonge grijze kat die in het asielcentrum van Izegem terechtkwam. In juli vorig jaar namen we Ziva in huis." Volgens Veronique is de kattin een vrij rustig type. "Ze trekt er wel eens op uit, maar blijft nooit lang weg. Op vrijdag 13 september vertrok ze rond 10 uur, maar ze kwam maar niet naar huis. Toen ze hier om half drie plots weer aan de deur stond, helemaal bebloed en met een rechteroog dat er uitpuilde, kon ik mijn ogen niet geloven." Veronique snelde met Ziva naar haar dierenarts Dries Devos. "Hij dacht eerst dat ze was aangereden, maar toen hij de röntgenfoto's bekeek om te zien of het kaakbeen gebroken was, zag hij achter haar tanden een loodje steken. Volgens hem was het onder het rechteroog binnengekomen en vervolgens naar beneden gezakt. Het moest in elk geval meteen operatief verwijderd worden. Ziva zou zomaar kunnen sterven aan loodvergiftiging. Om het oog enigszins te sparen verwijderde de dierenarts het loodje via een gat in het gehemelte. Daarna was het even afwachten hoe het herstel zou verlopen en of haar rechter oog zou herstellen."Afgelopen dinsdag ging Veronique op controle met Ziva. "Hij is tevreden over de genezing. Er zit nog een kleine bloedklonter in het rechteroog, maar dat moet na verloop van tijd wel oplossen. Dat kan wel verschillende maanden duren", vertelt het baasje. "Het is wel hoopgevend dat de oogzenuw nog werkt." Binnen een tweetal weken moet Ziva opnieuw op controle. Veronique is ervan overtuigd dat de dader haar kat opzettelijke verwondde. "Hij moet van kortbij geschoten hebben. Vanop grotere afstand is het onmogelijk om met een loodjesgeweer het oog zo te raken. Ik vermoed ook dat de feiten in de nabije omgeving moeten zijn gebeurd, waarschijnlijk in de Oudstrijderslaan. Ziva loopt nooit ver en durft zelfs de straat niet oversteken. Thuis kruipt ze al weg als ik mijn stofzuiger in gang steek", zegt Veronique. "Wie zoiets doet? Ik heb geen flauw idee. Ik woon hier al jaren, eerst met mijn ouders en sinds 1996 toen ik met mijn man hier een woning kocht. Voor ik begon als verpleegkundige had ik vijf jaar een kinderopvang. Ik ken hier dus veel mensen." Op aanraden van haar dierenarts diende Veronique klacht in, weliswaar tegen onbekenden. "Mijn man en mijn zoon Matthias steunen mij in die beslissing. Al twijfelen we wel of we ooit gaan weten wie de schutter was", besluit ze. Thomas Detavernier, woordvoerder van de politiezone Vlas, bevestigt dat er een onderzoek loopt. "Een verdachte hebben we nog niet, al zijn er nog verschillende pistes", klinkt het. (IB)