"Het huis waar we winkel in hielden, is eigenlijk gebouwd in 1936 door mijn grootvader Henry Defauw die als kleermaker werkte", begint Annemie te vertellen. "In het atelier hiernaast waren verschillende werklieden aan de slag. Hij stierf in 1965. Mijn papa André had van hem ook de kleermakersstiel geleerd en die zette de zaak verder. Aan de overkant van de straat woonde Serafine Gobert die een kleine kruidenierszaak openhield die als enige in Oostkamp ook kranten verkocht. De komst van de BTW zag ze niet zitten en de krantenverkoop kwam in Huis Defauw terecht."
...

"Het huis waar we winkel in hielden, is eigenlijk gebouwd in 1936 door mijn grootvader Henry Defauw die als kleermaker werkte", begint Annemie te vertellen. "In het atelier hiernaast waren verschillende werklieden aan de slag. Hij stierf in 1965. Mijn papa André had van hem ook de kleermakersstiel geleerd en die zette de zaak verder. Aan de overkant van de straat woonde Serafine Gobert die een kleine kruidenierszaak openhield die als enige in Oostkamp ook kranten verkocht. De komst van de BTW zag ze niet zitten en de krantenverkoop kwam in Huis Defauw terecht."Ook Hendrik Defauw, de broer van Annemie, herinnert zich die tijd nog levendig. "Eind de jaren 60 hielp mijn vader al met Serafine bij het ronddragen van de kranten. Op zaterdagvoormiddag bracht ik het Brugsch Handelsblad elke week naar het Rustoord Sint-Jozef. Omdat er geen overnemer was binnen de familie Gobert hebben mijn ouders de krantenwinkel overgenomen. Dat kwam goed uit, want het maatwerk in de kleermakerij van mijn vader had geen toekomst meer door de opkomst van de confectie met grote ketens die het ambachtelijke vakmanschap van de kleermaker naar de loef staken", aldus Hendrik."Papa, die in 1951 met mijn moeder Maria De Bruycker, getrouwd was, nam er dat graag bij, samen met een mooi aanbod van speelgoed. Grootwarenhuizen waren er nog niet. Gelukkig kwam de Nationale Loterij in 1978 met de Lotto waarvan wij in Oostkamp de eerste aanbieders waren. Vanaf 1980 stonden mama en papa in de winkel. In 1985 kwam papa onverwacht te overlijden na een verkeerde behandeling in het ziekenhuis. Vanaf 1989 stond ik samen met mama, die in 2017 overleed, in de zaak en nam in 1990 de krantenwinkel officieel over. Ik ben dus 30 jaar zaakvoerder geweest. Dat kan al tellen, hé?", blikt Annemie terug."Om onze zaak draaiende te houden, stonden we elke ochtend om 4 uur op", vertelt haar echtgenoot Filip Beernaert. "De kranten en de tijdschriften werden 's nachts geleverd en die moesten mooi uitgestald kunnen worden in de winkel. Daarna vertrok Annemie op krantenronde. Om 5 uur ging de winkel open. Na ons ontbijt vertrok Annemie naar de Siemensfabriek (het huidige Tyco, red.) om de arbeiders van de dagploeg hun krant te bezorgen. Pas als ze terug was, kon ik naar mijn werk in een Brugse bank vertrekken. Op zaterdag mochten we een uurtje later opstaan, al is om 5 uur opstaan voor velen natuurlijk ook nog vroeg"."In al die jaren is er natuurlijk heel wat veranderd. Ik herinner nog de jaren dat Jean Herreboudt en zijn zus het Brugsch Handelsblad zelf kwamen leveren op donderdagavond. De tijden zijn veranderd. Jonge mensen lezen nu meestal de actualiteit via hun computer of smartphone. Dat doet natuurlijk pijn aan de krantenverkoop."Het gebouw waarin hun krantenwinkel gevestigd zit, is verkocht. Het ideale moment voor het koppel om met pensioen te gaan. "We willen alvast al onze klanten bedanken voor het jarenlange vertrouwen. Hen zullen we zeker missen", besluiten Annemie en Filip. (PH)