"Eind 2017 voelde ik op een bepaald moment een knobbeltje in mijn oksel", begint Evelien haar verhaal. "We hadden binnen de familie op dat moment andere zorgen en aangezien ik een paar jaar voordien een goedaardige cyste had laten verwijderen, schonk ik er niet veel aandacht aan. Op 18 januari 2018 merkte ik echter dat ik een knobbeltje in mijn borst had en besloot meteen de dokter te consulteren. Die merkte direct dat er meer aan de hand was en na meer onderzoeken, een mammografie en MRI-scan kreeg ik enkele dagen later het verdict: het was een kwaadaardige tumor van een heel agressieve soort en een amputatie met een preventieve verwijdering van de okselklieren was noodzakelijk."
...

"Eind 2017 voelde ik op een bepaald moment een knobbeltje in mijn oksel", begint Evelien haar verhaal. "We hadden binnen de familie op dat moment andere zorgen en aangezien ik een paar jaar voordien een goedaardige cyste had laten verwijderen, schonk ik er niet veel aandacht aan. Op 18 januari 2018 merkte ik echter dat ik een knobbeltje in mijn borst had en besloot meteen de dokter te consulteren. Die merkte direct dat er meer aan de hand was en na meer onderzoeken, een mammografie en MRI-scan kreeg ik enkele dagen later het verdict: het was een kwaadaardige tumor van een heel agressieve soort en een amputatie met een preventieve verwijdering van de okselklieren was noodzakelijk."Veel tijd om dat te laten bezinken was er niet. "Aangezien het om een snelgroeiende tumor met 90 procent celdeling ging, werd ik de volgende dag al geopereerd. Het enige lichtpunt was dat uit de onderzoeken was gebleken dat er geen verdere uitzaaiingen waren. Met de operatie was helaas nog niet alles voorbij. Na een revalidatie van vijf weken kreeg ik vier zware chemokuren en wanneer deze achter de rug waren, volgden half augustus nog eens 25 bestralingen. Ik mag wel zeggen dat al deze behandelingen je volledig uitputten.""Lichamelijk gezien waren er al de bijwerkingen, maar daarnaast is er ook nog de psychologische en morele weerslag van een dergelijke behandeling", weet Evelien. "Ik heb enkele donkere maanden achter de rug. Omdat ik doof ben, moest ik bovendien bij alle consultaties en gesprekken met de dokters een doventolk meenemen, wat de communicatie uiteraard ook niet ten goede kwam. Ten slotte had dit alles uiteraard een grote impact op mijn gezin. Ik probeerde mij zo sterk mogelijk te houden voor mijn man en kinderen en omdat ik overdag zoveel mogelijk probeerde te rusten, kon ik er in de mate van het mogelijke 's avonds voor hen zijn."Evelien is altijd al sociaal van aard geweest. "Dat heeft mij tijdens al deze maanden veel voordeel opgeleverd. Ik kon om te beginnen terugvallen op mijn familieleden, die allemaal een grote steun waren. Daarnaast had ik veel vrienden, die een luisterend oor boden en niet te beroerd waren om de handen uit de mouwen te steken. Toen ik naar Roeselare moest voor de chemo en bestralingen had ik een schema opgemaakt, waar familie en vrienden op invulden wanneer ze mij konden brengen of ophalen, zodat ik altijd vervoer had. En meestal was het ook veel meer dan vervoer alleen : ze hielden me ook gezelschap in het ziekenhuis, zodat ik niet alleen was.""Ik heb ook alleen maar lovende woorden voor de 'borstverpleegsters' in Roeselare, die er altijd waren om te luisteren en mij bij te staan. Ondanks alles kan ik niet zeggen dat ik het ooit echt niet meer zag zitten. Ik ben van nature iemand die positief in het leven staat en dat is volgens mij een eerste grote stap op de weg naar genezing. Ik kan er bovendien ook zonder problemen over praten, wat het ook lichter om dragen maakt. Dat heeft er volgens mij ook voor gezorgd dat mijn omgeving wat gemakkelijker met mijn ziekte kon omgaan. Sinds januari van dit jaar ben ik begonnen met reactief revalideren. In groep proberen we onder begeleiding de fysieke inspanningen weer te verhogen."Haar positieve ingesteldheid ligt ook aan de basis van de beslissing om op 10 juni mee te lopen tijdens de Think Pink Run in Kortrijk. "Het is voor mij de gelegenheid om op een sportieve manier mijn financiële steentje bij te dragen in het onderzoek naar kanker, want al het ingezamelde geld gaat daar naartoe. Ik heb inmiddels een aantal vrienden die gaan meelopen en heel wat mensen hebben via de site al gesponsord", rondt Evelien Vincent af.