Als je in het afgelopen decennium een huis in Kortrijk gerenoveerd hebt, dan is de kans groot dat je Luc Despiegelaere (73) kent. Na 30 jaar als zelfstandig makelaar ging hij een dikke tien jaar geleden met pensioen, maar dat bleek niks voor hem te zijn. "Ik heb niet echt een zittend gat", vertelt hij bescheiden. "Dus toen Jan Gryspeerdt mij in 2009 aansprak over een project in de Pluimstraat, heb ik niet lang geaarzeld. Bedoeling was om de mensen daar te overtuigen van het nut van renovatie. Twee architecten waren mij voorgegaan, maar die hadden jammerlijk gefaald. Maar ik bleek blijkbaar een gave te bezitten."
...

Als je in het afgelopen decennium een huis in Kortrijk gerenoveerd hebt, dan is de kans groot dat je Luc Despiegelaere (73) kent. Na 30 jaar als zelfstandig makelaar ging hij een dikke tien jaar geleden met pensioen, maar dat bleek niks voor hem te zijn. "Ik heb niet echt een zittend gat", vertelt hij bescheiden. "Dus toen Jan Gryspeerdt mij in 2009 aansprak over een project in de Pluimstraat, heb ik niet lang geaarzeld. Bedoeling was om de mensen daar te overtuigen van het nut van renovatie. Twee architecten waren mij voorgegaan, maar die hadden jammerlijk gefaald. Maar ik bleek blijkbaar een gave te bezitten." "Het was Luc die met het idee kwam om bij de mensen thuis te kijken hoe alles ineen zat. Hij koos voor sociaal contact in plaats van voor apps of platformen. Zeker bij mensen die het al wat moeilijker hebben in onze maatschappij heeft dat zijn vruchten afgeworpen. Kortrijk was trouwens de eerste stad in Vlaanderen die dat deed", weet schepen Wout Maddens. "Als mensen drie emmers in hun living hebben staan omdat het dak lekt als het regent, dan moet je niet afkomen met isolatiemaatregelen voor het klimaat", aldus Luc. "Dan moet je gewoon dat dak fiksen." Uiteindelijk zouden er met behulp van Luc 80 huizen in de Pluimstraat gerenoveerd geraken. "Soms voelde ik me een beetje als Sinterklaas", vertelt hij. "Je gaat bij de mensen langs om te helpen én mag meestal nog cadeautjes mee te brengen (in de vorm van premies, red.)"Dat die premies kunnen oplopen, weten ook Ruth Steeland (23) en Louis Herman (26). Het koppel kocht enkele jaren geleden een oud huisje aan in de Minister Liebaertlaan. Met de hulp van Luc wisten ze 17.000 euro aan premies bijeen te krijgen. "Zonder dat geld waren de verbouwingen er wellicht nooit geweest", weet Ruth. De diensten van Luc en zijn drie collega's worden betaald door de stad, de Kortrijkzanen zelf hoeven er dus hun portefeuille niet voor open te doen. "En dat heeft een duidelijk effect gehad", aldus een trotse Wout Maddens. "Tussen 2013 en 2018 werden er in Kortrijk voor 9,1 miljoen Vlaamse premies uitgedeeld. Dat is het hoogste aantal per inwoner van Vlaanderen. Ook de stad zelf deelt premies uit, gemiddeld zo'n 1.000 per jaar. Er bestaat dus geen twijfel over dat Luc gemist zal worden. Hij is de geestelijke vader van onze huidige persoonlijke aanpak." In totaal behandelde de Kortrijkse renovatiegrootmeester zo'n 1.400 dossiers. En ook nu zit rustig achterover leunen er niet in. "Voor het geld heb ik het nooit gedaan", vertelt hij. "Wel voor de sociale contacten. De dossiers waar ik mee begonnen ben, werk ik zelf nog af. Daar ben ik sowieso nog een half jaar zoet mee." En ook na die overgangsperiode zal Luc zich vervelen. De zeventiger woont samen met zijn vrouw in Bellegem. Ze hebben twee kinderen en zes kleinkinderen. In zijn vrije tijd is Luc actief bij vzw Oikonde, die mensen met een handicap bijstaat. In zijn jonge jaren richtte hij jeugdhuis Jekko op, de studentenpopulatie in Kortrijk kent het pand nu als De Reflex. "Daar moet ik binnenkort nog eens speechen", weet hij. En daarna? "Typische zaken voor gepensioneerden doen, zoals reizen, is niet aan mij besteed", klinkt het vastbesloten. "Ik ben dus op zoek naar een nieuwe uitdaging, hoogstwaarschijnlijk wordt dat vrijwilligerswerk. Mensen met ideeën mogen mij altijd contacteren", besluit Luc met de glimlach.