We schrijven juni 1995. Voor de eerste keer in de geschiedenis neemt jeugdhuis 't Molentje deel aan een typisch minivoetbaltornooitje in het tussenseizoen in Spiere. "Dat viel eigenlijk heel goed mee", herinnert Hannes Deblauwe zich nog levendig. "Ons niveau lag niet bijster hoog, maar we waren samen en we jeunden ons. Van wie het voorstel kwam, weet ik niet meer, maar tegen de start van de Kuurnse minivoetbalcompetitie hadden we officieel een eigen 't Molentje-team ingeschreven." In dat eerste seizoen scheerde 't Molentje niet meteen hoge toppen.
...

We schrijven juni 1995. Voor de eerste keer in de geschiedenis neemt jeugdhuis 't Molentje deel aan een typisch minivoetbaltornooitje in het tussenseizoen in Spiere. "Dat viel eigenlijk heel goed mee", herinnert Hannes Deblauwe zich nog levendig. "Ons niveau lag niet bijster hoog, maar we waren samen en we jeunden ons. Van wie het voorstel kwam, weet ik niet meer, maar tegen de start van de Kuurnse minivoetbalcompetitie hadden we officieel een eigen 't Molentje-team ingeschreven." In dat eerste seizoen scheerde 't Molentje niet meteen hoge toppen. "Pas op, we hadden wel een aantal jongens die echt wel konden sjotten, maar we kwamen eigenlijk allemaal uit het veldvoetbal. Het duurt toch eventjes voor je de kneepjes van het mini onder de knie hebt. We waren ook allemaal heel jong, tussen 16 en 20 jaar. Dan word je makkelijk weggespeeld door mannen die wel al wat ervaring hebben. De Pompiers, een ploegje van de brandweer, eindigden jaar na jaar als laatste, maar in 1996 sloten ze het seizoen af op de voorlaatste plaats... Je kan daaraan wel nagaan wat ons niveau was", glimlacht Hannes."In 1996 sloten De Pompiers het seizoen af op de voorlaatste plaats. Je kan daaraan wel zien wat ons niveau was..." - Hannes Deblauwe, oud-speler MVC 't MolentjeDe ploeg van 't Molentje specialiseerde zich ondertussen in het afwerken van zomertornooitjes. "Stuk voor stuk legendarisch", klinkt het meteen. "In Grembergen moesten we mijn - of beter mijn vaders - bestelwagen achterlaten omdat we de motor erdoor draaiden. Echt verrassend was dat niet, aangezien we met een man of twaalf in dezelfde auto kropen. En in Avelgem moesten we het ooit op een lopen zetten. We speelden de halve finale, al wat later op de dag. Behalve doelpunten vlogen ook de pintjes er vlot in. Laat ons zeggen dat het er net iets té hevig aan toe ging."Een jaar of vijf geleden hield de minivoetbalploeg van 't Molentje feitelijk op te bestaan. "Ik denk dat er nog een speler van toen actief is. Eigenlijk bleef het team wel, maar de naam veranderde naar TLektro. We hadden dat als groep al eerder willen doen, om de jonge gasten de vrijheid te geven om de naam van het jeugdhuis te gebruiken voor een eigen project", aldus Hannes. "Het doet me wel deugd om te zien dat die 'traditie' opnieuw in ere wordt hersteld. Wij beleefden geweldige jaren, op en buiten het veld. Ik hoop dat de bende van nu hetzelfde mag meemaken."'De bende van nu', dat zijn een aantal leden van het huidige Molenbestuur en fervente jeugdhuisgangers. "De voorbije twee seizoenen traden we aan onder de noemer DRST Eclips, maar eigenlijk is een ploeg van 't Molentje voor ons gewoon heel natuurlijk. We zitten er allemaal graag en vaak, het lijkt me dan ook logisch dat we de kleuren van ons jeugdhuis ook sportief vertegenwoordigen", vertelt initiatiefnemer Jan-Willem Heggermont. De kleuren - het blauw en het geel - werden behouden en met Koen Vandamme en Annick Derouf van ACSI, zelf ook fans van het eerste uur van het jeugdhuis, werden enthousiaste sponsors gevonden. "Het is zalig om te zien hoe de minivoetbal in 't Molentje weer leeft. Onze ploeg bestaat vooral uit jongens die ook actief zijn in het veldvoetbal, aangevuld met wat talent dat niet meer in clubverband aantreedt." Met vier overwinningen op zeven matchen begon MVC Le Moulin best goed aan het seizoen. "Het sportieve is belangrijk, maar we zijn in de eerste plaats een echte vriendenbende, net als toen", besluit Jan-Willem.