Sofie (41) is al de derde generatie die café De Kluisberg uitbaat. "Voor ik het café van mijn ouders overnam, trok ik 10 jaar lang naar de markten met brood en Diksmuidse boterkoeken", zegt ze. "Ieper, Wetteren, Leuven, Charleroi, Namen, ... Allemaal grote markten waar ik al van 's morgens 3 à 3.30 uur naartoe vertrok en pas 's namiddags omstreeks 16 uur weer thuiskwam."
...

Sofie (41) is al de derde generatie die café De Kluisberg uitbaat. "Voor ik het café van mijn ouders overnam, trok ik 10 jaar lang naar de markten met brood en Diksmuidse boterkoeken", zegt ze. "Ieper, Wetteren, Leuven, Charleroi, Namen, ... Allemaal grote markten waar ik al van 's morgens 3 à 3.30 uur naartoe vertrok en pas 's namiddags omstreeks 16 uur weer thuiskwam.""Vroeg opstaan, is voor mij echter geen probleem omdat ik opgegroeid ben met een vader die al zijn hele leven kranten en 'boekskes' thuis bezorgt en vaak al om 3 uur de baan op was. Ik nam trouwens niet alleen het café over, maar doe ook een deel van de krantenronde.""Mijn grootouders zijn het café gestart, mijn vader zette die traditie voort en runde met mijn moeder Martine het café tot ik het overnam. Ik moest er niet lang over nadenken wanneer ze me vroegen of ik het café wilde verder zetten. Mama Martine wilde misschien wel naar ergens anders verhuizen en van wat meer rust genieten, maar papa Rudy wilde daar niets van weten. Hij is hier met geen stokken weg te krijgen.""We richtten een appartement in boven het café, waar ook ik woon met mijn dochtertje Nevine (8). De favoriete plaats van mijn pa is echter het café waar hij het liefst tussen de mensen zit. Ik denk niet hij gedurende de dag al drie keer naar boven geweest is sinds het ingericht is. En zo kan ik ook nog een keer rekenen op een beetje hulp van mijn ouders als ik ergens naartoe ga!"Sofie en haar ouders waren pas volgend jaar van plan het interieur van het café te renoveren. "Toen het coronavirus uitbrak en we het café noodgedwongen moesten sluiten, begon mijn vader het plafond van het café af te wassen, maar toen hij halverwege was, zag hij het niet meer zitten. We besloten dan maar meteen om Dieter Holvoet op te bellen en te vragen of hij zo vlug mogelijk zou kunnen beginnen met de renovatie.""En het kon. Het eindresultaat is heel mooi en gezellig. Aan een muur hangt er een grote zwart-witfoto van een wielerwedstrijd, genomen door de Deceuninck Quick Step-fotograaf. Je herkent onder andere de renners Emiel Planckaert en Pieter Serry.""Die foto past uitstekend in het café dat al jaren gekend is als het wielercafé uit de streek. Mijn wieg stond in de koers, zeg ik altijd. En zo werd ik zelf een fanatieke wielerliefhebber. Ik mis nooit Parijs-Roubaix en ga vaak kijken naar allerlei andere wielerkoersen en zesdaagsen", klinkt het enthousiast.De Kluisberg is niet alleen een wielermekka, het is ook de 'place to be' voor de duivenliefhebbers uit de regio. "De duivensport is misschien niet meer wat het ooit was, maar hier hebben we toch nog altijd veel duivenliefhebbers die hier hun duiven komen inkorven voor een wedstrijd", vertelt Sofie.De reacties op de nieuwe 'look' zijn alvast positief. "De klanten komen stilletjes aan weer terug op café. Het is nog niet als voor de coronaperiode, omdat sommigen nog een beetje angst hebben, maar dat komt wel!", besluit Sofie. (IB)