Voor al wie regelmatig eens langs de Ringweg, ter hoogte van de Boninvest, rijdt zal de voormalige directiewoning niet onbekend zijn. Het pand heeft een glorierijke geschiedenis en werd gebouwd in opdracht van bankier en industrieel Felix Dujardin. Hij kocht in 1846 een stuk grond net buiten de toenmalige 'stadsgrachten' (nu de ringvaart, red.) om er een katoenspinnerij op te richten.
...

Voor al wie regelmatig eens langs de Ringweg, ter hoogte van de Boninvest, rijdt zal de voormalige directiewoning niet onbekend zijn. Het pand heeft een glorierijke geschiedenis en werd gebouwd in opdracht van bankier en industrieel Felix Dujardin. Hij kocht in 1846 een stuk grond net buiten de toenmalige 'stadsgrachten' (nu de ringvaart, red.) om er een katoenspinnerij op te richten. Het eerste fabrieksgebouw kwam er in 1847 en in 1864 kwam er een eerste uitbreiding tot aan de straatzijde van de Nijverheidsstraat. Rechts daarvan kwam er in datzelfde jaar een statige directeurswoning. Dat statige pand staat er nu maar triestig bij. "De laatste industriële activiteit op deze site verhuisde in 1958 naar de Pathoekeweg in Sint-Pieters. Sindsdien bleef ook de directiewoning onbewoond", weet gemeenteraadslid Sammy Roelant, onafhankelijk kandidaat op de SP.A-lijst op 14 oktober. "Dit historische gebouw, dat opgenomen is in de inventaris van bouwkundig erfgoed, staat dus maar liefst 60 jaar leeg! Het is wel duidelijk dat leegstand en verval nefast zijn voor de kwaliteit van het straatbeeld en de beleving van de stad. Ik stelde hierover dan ook een schriftelijke vraag aan het stadsbestuur. Op mijn vraag of er al die jaren leegstandstaks werd geïnd, was het antwoord nogal omfloerst. Het komt er op neer dat er geen leegstandstaks werd geïnd en dit pand door de dienst Economie staat geregistreerd als bedrijfsgebouw en anders dan bij woonfuncties, wordt daar geen leegstandstaks op geïnd." "Dat bleek ook al bij andere stadskankers in de stad", gaat Roelant verder. "Ik vind het toch maar een vreemde keuze van Economie dat dit pand zo staat geregistreerd. Het is een woning geweest, in dat dat pand is er nooit een bedrijfsactiviteit uitgeoefend. Er zouden trouwens wel eens parlementaire initiatieven mogen genomen worden om die wetgeving rond de leegstandstaks te actualiseren, want deze situatie toont aan dat ze niet voldoet. Er zijn ook vastgestelde overtredingen voor onder meer het stapelen van afval, aannemersmateriaal en het oprichten en laten staan van een torenkraan. Die overtredingen dateren nu toch al van geruime tijd geleden, maar de hele site blijft er rommelig bij liggen én de grote torenkraan staat er nog altijd. Ik stel mij dus ernstige vragen bij de opvolging hiervan." Hij wijst erop dat bij gebouwen op de lijst van bouwkundig erfgoed, sociale huisvesting door renovatie gestimuleerd wordt. "In de sociale woningbouw geldt dat de kosten voor renovatie maximaal 80 procent van de prijs voor een nieuwbouw van dezelfde omvang mogen bedragen. Als de renovatiekosten hoger zijn, moet het gebouw worden gesloopt en vervangen door nieuwbouw", stelt Roelant. "Voor gebouwen uit de vastgestelde lijst geldt die 80 procentregel niet en mag de renovatiekost dus hoger zijn. In dergelijke dossier moet de mogelijkheid van sociale huisvesting dus zeker bekeken worden. Het moet mij trouwens ook van het hart dat dit niet het eerste dossier is in Brugge, waarbij onzorgvuldig wordt omgesprongen met ons erfgoed. Ik denk bijvoorbeeld aan de sloop van de villa Slabbynck, het kaarterspaviljoen in Sint-Andries, de verkoop van loodsen van de groendienst en de bouwvallige tuinpaviljoenen aan de Smedenpoort", vult Roelant nog verder aan. (PDV)