Roger Knockaert is geen onbekende in Oostkamp. Hij woont samen met zijn echtgenote Lucrèse Claeys in de Marechalstraat. Hun kinderen Georgette (54), Roland (58), en Yvan (56) wonen nog thuis. Alleen André (61) is het huis uit. Roger heeft altijd in de bouw gewerkt. "Metselen en dienen", vertelt hij. "Ik heb altijd buiten gewerkt. Dat heeft me ongetwijfeld sterk gemaakt. Of ik dat graag deed? Je moet alles graag doen als je iets wilt bereiken in het leven", stelt hij.
...

Roger Knockaert is geen onbekende in Oostkamp. Hij woont samen met zijn echtgenote Lucrèse Claeys in de Marechalstraat. Hun kinderen Georgette (54), Roland (58), en Yvan (56) wonen nog thuis. Alleen André (61) is het huis uit. Roger heeft altijd in de bouw gewerkt. "Metselen en dienen", vertelt hij. "Ik heb altijd buiten gewerkt. Dat heeft me ongetwijfeld sterk gemaakt. Of ik dat graag deed? Je moet alles graag doen als je iets wilt bereiken in het leven", stelt hij.Roger is niet echt als atleet geboren. Hij is er pas op zijn 66ste aan begonnen. Eerder fietste hij wel eens mee met de wielertoeristenclub De Hertentrappers. Zo heeft hij in 1971 nog de rit Parijs-Brest-Parijs (+1.200kilometer) gereden. Maar voor het overige was hij geen sportman.We ontmoeten Roger tijdens de Kermisloop in Moerbrugge, waar hij zijn dochter Georgette komt aanmoedigen. Het was eigenlijk die dochter waar het 20 jaar geleden allemaal mee begon. "Zij kan niet autorijden en ik moest haar vaak naar de atletiekclub Beverhout in Beernem brengen", vertelt hij. "Toen kon ik twee dingen doen. Ergens aan een toog blijven hangen totdat de training afgelopen was of zelf beginnen met de looptrainingen. Het werd dat laatste. Ik begon er plezier in te krijgen en deed vaak mee aan wedstrijden. Ik behaalde de voorbije jaren 17 provinciale prijzen in het veldlopen en de halve marathon. In die disciplines werd ik ook vier keer Belgisch kampioen in mijn leeftijdscategorie."Roger was vijf maanden out op doktersadvies. Nu hij toch weer de schoenen mag aanbinden, heeft hij beslist om er mee op te houden. "Het is genoeg geweest. Er zijn nog andere dingen in het leven", zegt hij. "Nu zal ik mij meer kunnen toeleggen op mijn postzegelverzameling en aangezien ik geen zittend gat heb, zal je mij veel op wandel zien of eventjes zien verpozen in één van de weinige cafés die Oostkamp nog rijk is. Deze week heb ik nog wat getraind als voorbereiding op mijn laatste wedstrijdloop. Dat wordt de 40ste Dwars door Bekegem (7,5kilometer, red.). Die vindt plaats op zondag 21 juli. Ik kijk er ook dit jaar weer naar uit. Het is een van weinige wedstrijden waar ze nog respect tonen voor senioren. Zo krijgen de oudste man en vrouw er nog een prijs. Of lopen op mijn leeftijd niet gevaarlijk is? Nee, het komt erop aan jezelf niet te forceren en het rustig aan te doen. Het is geen schande om af en toe eens te wandelen." "De nieuwe Mieltje Pauwels zal ik dus niet worden", aldus Roger. "Mieltje liep tot aan zijn 95ste. Ik heb hem leren kennen in Ter Groene Poorte bij de start van de loopkoers van Sint-Michiels Kermis. Het zag er mij een deugniet uit", lacht Roger. "Soms zag ik hem voor mij lopen, dan weer achter mij en toen ik aan de streep kwam, was hij alweer aangekleed. Ik snapte niet hoe hij dat gedaan had..." "Ik koos eerder voor het veldlopen. Hij liep liever op de piste, wat ik dan weer niet zo graag deed. In januari 2014 beëindigde hij zijn leven omdat een leven met kanker en zonder lopen geen zin meer had, vond hij. Eerder had ik hem nog sponsorgeld zien sprokkelen om te kunnen deelnemen aan het wereldkampioenschap voor veteranen. Alle respect voor wat hij al die jaren lang gepresteerd heeft!"Burgemeester Jan de Keyser en schepen Sebastian Vande Ginste feliciteerden Roger alvast al. Noem hem gerust een Oostkamps monument. Op de nationale feestdag zal hij zijn loopschoenen definitief aan de haak hangen. Benieuwd wat hem in Bekegem nog een laatste keer te wachten zal staan. (Piet Himpens)