"Festival Dranouter is het eerste festival waar ik naartoe ging", zegt Stefanie. "De eerste keer was ik twaalf en dan ben ik nog acht jaar aan een stuk gekomen. Nu is het wel al van sindsdien geleden dat ik hier nog geweest ben. Het is toch speciaal om hier nu te mogen optreden. De eerste keer dat ik ging stonden Nick Cave en Axelle Red op de affiche. Dat was ook het moment dat ik in mijn hoofd het gevoel kreeg: dit wil ik ook doen."
...

"Festival Dranouter is het eerste festival waar ik naartoe ging", zegt Stefanie. "De eerste keer was ik twaalf en dan ben ik nog acht jaar aan een stuk gekomen. Nu is het wel al van sindsdien geleden dat ik hier nog geweest ben. Het is toch speciaal om hier nu te mogen optreden. De eerste keer dat ik ging stonden Nick Cave en Axelle Red op de affiche. Dat was ook het moment dat ik in mijn hoofd het gevoel kreeg: dit wil ik ook doen.""Van mijn 15 tot mijn 18 jaar ging ik met vrienden naar Festival Dranouter", pikt Benjamin in. "We kwamen dan ook met de fiets van Wevelgem. Ik herinner me nog dat we op de camping liedjes zongen. Een mooie tijd. Dat was een beetje onze doop in het festivalwezen. Niets is zo sjiek als eerste ervaringen."Toen Stefanie en Ben tien jaar geleden begonnen met SX konden ze niet vermoeden dat ze ooit op Festival Dranouter zouden staan. "Nee, maar de laatste jaren is Dranouter Festival geëvolueerd. Het is niet meer alleen, ook al hoor ik nu Jan De Wilde op de achtergrond. Ik vind het machtig dat we hier mogen staan."In november liet SX de derde plaat 'Eros' op de mensheid los. Daarin staat liefde centraal. "We hebben alle facetten van wat liefde is willen aanraken. Liefde is wat het universum samenhoudt. Liefde kun je overal vinden: liefde voor muziek, de natuur, voor elkaar... We hebben als het ware een deepdive gedaan in de liefde en daar een plaat over gemaakt", zegt Stefanie."Enerzijds is de plaat nogal conceptueel en hebben we er goed over nagedacht, maar anderzijds hebben we de muziek ook een beetje doen vloeien. Precies alsof we ons eigen DNA hebben gevonden met deze plaat. Avontuurlijk, maar ook afgemeten. We zijn heel blij met hoe de cd ontvangen werd en de optredens die eruit voortgekomen zijn", zegt Ben. "We mochten bijvoorbeeld al optreden op Cactus. Dat was, denk ik, onze beste show ooit.""Cactus is ook een heel gezellig festival om te spelen: kleinschalig en gezellig", vult Stefanie aan. "Over drie dagen staan we ook op de Lokerse Feesten met Roisin Murphy en Christine and the Queens. Dat is ook iets waar we naar uitkijken.""We denken wel na over het visuele aspect van onze concerten, maar er is ook ruimte voor spontaneïteit. Er zit ook een kantje in ons waarbij we de rock 'n roll opzoeken", zegt Stefanie. "Vroeger had ik veel meer zenuwen, maar nu ondergaan we het meer. We doen ons best, maar het is ook belangrijk dat je er zelf van geniet. Het publiek voelt dat ook. Als je zelf loslaat en geniet, dan is het publiek ook losser. Maar dat is ook iets dat gegroeid is doorheen de jaren.""Vandaag beginnen we avontuurlijk, maar daarna willen we een zwaar feestje bouwen", zegt Ben. "Of het publiek iets kan doen om het leuk voor ons te maken? Stefanie haar bewegingen nadoen", lacht Ben."Ai, dan zullen er misschien gewonden vallen", knipoogt Stefanie. "Nee, ik denk dat als wij liefde geven aan het publiek, dat we ook liefde terugkrijgen. Ik ben ook heel benieuwd welke vibe het zal zijn." (TOGH)