Terwijl Matthieu Bonne 24 uur lang ballen richting een basketring wierp – in een poging het wereldrecord vrijworpen scoren in 24 uur te verbreken – week zijn moeder Carole Nierynck geen seconde van zijn zijde. “Mijn hart heeft al dikwijls stilgestaan als Matthieu weer met een nieuw idee afkwam”, zegt ze.
Matthieu Bonne begon zondagavond klokslag 20 uur aan zijn wereldrecordpoging: meer dan 21.001 vrijworpen scoren in 24 uur tijd. Maar liefst twee uur voor zijn deadline was het wereldrecord al aan diggelen. Bonne deed er zelfs nog een schepje bovenop en klokte finaal af op 22.118 vrijworpen.
Voor Matthieu Bonne is het niet zijn eerste wereldrecord. Sinds drie jaar staat de teller al op vijf, en zijn honger is nog steeds niet gestild. Telkens kan de ultrasporter rekenen op de steun van een uitgebreid team, maar de belangrijkste schakels blijven zijn moeder Carole en stiefvader Erwin. Ook tijdens afgelopen recordpoging stonden zij 24 uur lang paraat. “En morgen (dinsdag, red.) vertrekken we alweer naar Zuid-Afrika. Dat ik dit op mijn leeftijd nog allemaal meemaak”, aldus Carole met een lach.
Angst
Toch was de bezorgdheid dit keer minder groot. “Ik ben er altijd bij geweest, maar nu voelde ik me rustiger, waarschijnlijk omdat het hier gebeurt”, vertelt ze. “Er kan hier minder mislopen dan bij eerdere uitdagingen. De ‘8 Islands’ en zijn zwemtocht in Griekenland waren veel spannender. Ook het lopen jaagt me schrik aan. Hij kreeg ooit een longontsteking en arriveerde in Taiwan met griep. Maar eerlijk? Ik heb zelden zo weinig stress gehad als nu.”
“Die wereldrecords hoefden niet voor mij, maar welke moeder kan zeggen dat haar zoon er straks vijf op zijn naam heeft staan?”
Die angst was er des te meer toen Bonne jaren geleden aankondigde dat hij de Marathon des Sables zou lopen. “Ik zei hem: ‘jij bent toch geen loper?’ Ik verklaarde hem gek”, herinnert Carole zich. “Maar hij bracht het tot een goed einde.” Pas later besefte ze wat haar nog te wachten stond. “Mijn hart heeft al vaak in mijn keel gezeten, zeker wanneer hij bergen beklimt. In het begin deed hij alles alleen. Na Merelbeke heb ik aangedrongen op medische begeleiding. Anders is het gewoon niet verantwoord. Zijn uitdagingen worden steeds extremer.”
Volgens Carole zal die opeenstapeling van fysieke inspanningen ooit zijn tol eisen. “Zonder twijfel, maar daar staat Matthieu niet bij stil. Hij leeft in het nu en denkt niet aan later.” Ze weet intussen al wat zijn volgende uitdaging wordt, al wil ze daar nog niets over kwijt. “Het wordt er opnieuw eentje die zal blijven hangen. We praten daar veel over, maar ik kan hem niet meer tegenhouden. Los van de angst ben ik vooral apetrots. Die wereldrecords hoefden niet voor mij, maar welke moeder kan zeggen dat haar zoon er straks vijf op zijn naam heeft staan?”
Liever op de achtergrond
Intussen is Matthieu Bonne geen onbekende meer voor het grote publiek. “Ik zeg hem vaak dat hij meer moet genieten van die bekendheid”, besluit Carole. “Maar hij leeft het liefst in zijn eigen cocon. Hij doet het hier niet voor. Foto’s, aanspreken op straat: het hoort erbij, maar hij staat liever op de achtergrond. Ik ben trots, maar soms zou ik willen dat hij voor zichzelf wat vaker op de rem gaat staan.”
