Al bijna 10 jaar staat Miranda Degrendel achter de toog in Moorsele. In café In De Kroone ontvangt ze haar klanten met een glimlach, een babbel en een goed getapte pint. In een dorp waar cafés stilaan verdwijnen, blijft zij trouw aan het klassieke caféleven.
Miranda Degrendel (55) is geboren en getogen in Moorsele, waar ze ook vandaag nog woont. Al 3,5 jaar baat ze café In De Kroone uit. Daarvoor stond ze ongeveer zes jaar aan het roer van café De Klokke. In totaal staat Miranda dus al 9,5 jaar achter de toog. Eerder werkte ze maar liefst 17 jaar in de metaalsector.
Haar liefde voor het cafévak ontdekte ze in 2003-2004, toen ze op zondagvoormiddag af en toe ging helpen in café De Platse, wat verderop in de straat. Toen men in De Klokke op zoek was naar een nieuwe gerante, sprong Miranda op de kans.
Enkele jaren later overleed de vorige eigenaar van café In De Kroone, waarna Miranda de nieuwe uitbaatster werd. “Het is mijn werk, maar ik doe het enorm graag. Je bent altijd onder de mensen en er wordt hier veel gelachen. Ik heb een mooi cliënteel opgebouwd.” Zo vonden ook heel wat klanten die er graag kwamen tijdens de vorige uitbater, hun weg terug naar het café.
Drukke weekenden
“Vooral op vrijdagavond en op zondag is het druk,” zegt Miranda. “Dan krijg ik hulp van een jobstudent. Daarnaast heb ik ook drie flexi-jobbers die af en toe bijspringen wanneer het nodig is.”
De drukke weekenden schrikken Miranda echter niet af. “Ik wist op voorhand dat dit erbij hoorde. Mijn familiaal leven is beperkt, want op momenten dat anderen op restaurant gaan of een weekendje weg zijn, ben ik aan het werk. Soms mis ik die familiemomenten wel, maar ik heb deze keuze bewust gemaakt, en daar heb ik geen moment spijt van gehad.”
“Ik heb zowel Stella als Jupiler op tap, zodat iedereen zijn keuze heeft.”
Café In De Kroone is vandaag zowat het enige overgebleven café in Moorsele. “Twintig tot dertig jaar geleden waren er hier nog veel meer,” vertelt Miranda. “Dat vind ik ergens jammer, maar tegelijk is het ook logisch. De groep mensen die op café gaat, wordt steeds kleiner. Minder mensen drinken na het werk nog een pintje. Jonge koppels die net een huis kopen en hun leven opbouwen, hebben daar vaak geen budget meer voor. Als ze nog eens uitgaan, kiezen ze eerder voor een etentje. Daarom zijn veel cafés geëvolueerd naar eetcafés.”
Die omschakeling ziet Miranda zelf niet zitten. “Dat past niet bij mij. Ik ben blij met mijn cafeetje, mijn toogske en een babbelke met de mensen. Meer moet dat niet zijn.”
1708
Het cafégebouw zelf is al verschillende eeuwen oud en dateert van 1563. Sinds 1708 bevindt zich er een herberg. “Het café heeft altijd In De Kroone geheten, al werd dat vroeger met een C geschreven. Doorheen de jaren is dat veranderd naar een K,” legt Miranda uit.
Op de drankenkaart staan alle klassiekers die een café nodig heeft. “Ik heb zowel Stella als Jupiler op tap, zodat iedereen zijn keuze heeft. Daarnaast tap ik ook Abt 12 en de Tripel van Sint-Bernardus.” In de winter wordt dat aangevuld met de Sint-Bernardus Christmas Ale, passend bij de sfeer van het seizoen.
Kroonetrappers
Elke maandagnamiddag en zondagvoormiddag komt er een vast groepje klanten kaarten. “Echt zoals vroeger,” glimlacht Miranda. “Maar het zijn allemaal mensen tussen de 70 en 80 jaar. Jammer genoeg nemen jonge mensen die hobby niet meer over, zij gaan liever koersen op zondagmorgen.”
Ook een wielerclub vindt haar thuis in het café: WTC Kroonetrappers. “De club telt een tiental leden, meer moet dat niet zijn. Mijn broer is er ook bij. Op zondagvoormiddag gaan ze fietsen en komen ze hier aperitieven. Eén keer per jaar organiseren ze een Sint-Bernardus-kaarting, die afgelopen december plaatsvond.”
Vette derms
Op 22 januari organiseert Miranda opnieuw een ‘Vettige Donderdag’, waarbij gebakken vette derms worden geserveerd. “Vaak zijn er koppels waarbij de ene dat heerlijk vindt en de andere het absoluut niet lust. Maar als je dat thuis bakt, ruikt heel je huis ernaar. Ik vind het zelf superlekker, maar mag het thuis ook niet klaarmaken”, lacht ze. “Daarom organiseer ik hier een avond voor wie er thuis geen kans toe krijgt.” Na het succes van vorig jaar is dit inmiddels al de tweede editie.
Miranda doet haar job nog steeds met evenveel plezier als in het begin. “Natuurlijk zijn er dagen waarop ik minder zin heb om te werken, zoals iedereen. Maar zodra ik hier toekom, is dat gevoel snel weg. De klanten toveren altijd een lach op mijn gezicht.”
