https://api.mijnmagazines.be/packages/navigation/

Uitbater Bekegemse foie gras is speelbal van administratieve diensten: “Ons bedrijf blijft voorlopig open”

Filip Callemeyn heeft geen idee hoeveel er zal overblijven van de schadevergoeding voor de verplichte sluiting van zijn bedrijf.© Coghe
Filip Callemeyn heeft geen idee hoeveel er zal overblijven van de schadevergoeding voor de verplichte sluiting van zijn bedrijf.© Coghe
Rudi Ilegems
Rudi Ilegems Medewerker KW

Filip Callemeyn en Veerle Vandousselaere runnen momenteel nog altijd het enige en ten dode opgeschreven laatste foiegrasbedrijf in Vlaanderen. Vlaams minister van Dierenwelzijn Ben Weyts kondigde in 2018 aan dat vanaf 1 december 2023 dwangvoederen voor de productie van foie gras verboden wordt. Het echtpaar kan ter compensatie een schadevergoeding krijgen en diende hiervoor ook een dossier in.

Het bedrag van de schadevergoeding vermindert naarmate de uitbaters proberen om toch nog zo lang mogelijk open te blijven. Daarom diende het echtpaar Filip Callemeyn – Veerle Vandousselaere (beiden 52) zopas het vereiste dossier in en geven ze zo aan te willen stoppen met het bedrijf. Maar wie denkt dat er daarom in Bekegem van vandaag op morgen geen foie gras meer te krijgen is, slaat de bal mis. De zaken liggen niet zo eenvoudig.

Punten scoren

“We maken moeilijke tijden mee”, zucht Filip. “Na de aankondiging van de gedwongen sluiting in 2018 was de toekomst van ons bedrijf plots heel onzeker. En die situatie is eigenlijk tot op vandaag niet fundamenteel veranderd. Het enige wat wij nu gedaan hebben, is dat we ons dossier voor schadevergoeding, zoals voorzien, hebben ingediend bij de Vlaams Landmaatschappij. Een aantal andere pelsdierkwekerijen, die ook gedwongen moeten sluiten, hebben dat ook gedaan. Dat was voor Vlaams minister Ben Weyts blijkbaar voldoende aanleiding om daarover nog eens te berichten. Hij wil duidelijk punten scoren bij zijn achterban, want er is dus sedert 2018 nog niets veranderd”, klinkt het.

“De Vlaamse Landmaatschappij zal ons dossier dus afhandelen volgens haar richtlijnen. Het is in feite zoals gelijk welke andere onteigening. Die mensen hebben volgens mij totaal geen voeling met de problematiek, niet vanuit het standpunt van dierenwelzijn en ook niet vanuit het standpunt van de bedrijfsleider. Of dat inderdaad de billijke vergoeding, die de minister ons beloofde, zal opleveren, is natuurlijk de hamvraag. Het dossier, dat we door de complexiteit ervan hebben moeten uitbesteden aan een studiebureau, wordt nu in een eerste fase gecontroleerd op ontvankelijkheid. Daarna moet ik wachten op de waardeschatting van mijn bedrijf en het voorstel ter compensatie. Hoelang dat zal aanslepen, weet niemand. Ondertussen kan ik dus niet anders dan gewoon voortdoen met het produceren van foie gras. Ik kan nu eenmaal niets anders ondernemen zonder te weten waar we aan toe zijn. Ik kan en mag geen wijzigingen aanbrengen aan mijn bedrijf zonder dat eerst de waarde ervan is bepaald.”

Belastingen

“Hoever ik zal kunnen springen met de aangeboden compensatie is ook al koffiedik kijken. De bepaling van de schadevergoeding is Vlaamse materie, terwijl de belastingen een federale bevoegdheid zijn. Wat als ik 30 procent van de compensatie moet afstaan aan de belastingen? Ik ben dus nu aan handen en voeten gebonden en kan niets anders doen dan verder werken en afwachten.”

“Door de verplichte coronasluiting van de restaurants hadden we al een terugval in de omzet, maar daartegenover stond een toename van de verkoop aan particulieren. We hopen dat onze klanten, na die recente persmededeling van minister Weyts, niet denken dat ons bedrijf al gesloten is. Het is uiteraard allemaal heel frustrerend, maar ik blijf er rustig bij. Zelf kan ik er toch maar weinig aan doen. Ik hou mezelf voor dat er veel ergere dingen zijn dan dat”, besluit een al bij al gelaten Filip Callemeyn. (RI)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.