Als echte liefhebber van Italië trok Adegemnaar Tony Foré, zaakvoerder van Foré-Creaties in hout in Eeklo, met vrienden en familie richting Radda in de chiantistreek. Hij keerde terug met de fiets, goed voor een tocht van 1.650 kilometer en 20.000 hoogtemeters.
“Op 22 juli vertrokken mijn vrouw Wendy en ik een weekje op reis met vrienden en een week later kwamen ook onze kinderen over, zodat we nog een weekje met de hele familie konden genieten”, vertelt Tony Foré. “Wij houden van Italië. De mooie landschappen, gezellige en warme dorpen, het lekkere en pure eten en de goede wijnen zijn echt ons ding. Voor ons is vakantie vooral rust. Geen drukte en overvolle stranden, maar wel rustig lezen, gezellig keuvelen rond het zwembad, eropuit trekken met de fiets en een bezoekje brengen aan een lokaal restaurant”, aldus Tony, die al geruime tijd met het idee speelde om vanop zijn reislocatie per fiets naar zijn woonplaats in Adegem terug te keren. “Ik keek ernaar uit om eens eenzaam en alleen Europa te doorkruisen met de fiets en ’s morgens niet te weten waar je ’s avonds gaat slapen.”
Trein naar Brussel
“Echt herbronnen, nadenken, kijken, genieten en ontstressen. Eens niet snel van punt a naar punt b, maar de diverse streken doorkruisen en grondig bekijken. Ik had er al met mijn vrouw Wendy over gesproken en haar verteld dat de kans erin zat dat ik met de fiets zou terugkeren. Ik had mijn fiets en enkele kleine benodigdheden mee en had vooraf een mogelijke route bekeken. Op donderdag 3 augustus zei ik tegen mijn vrouw dat ik ervoor zou gaan en op zaterdag 5 augustus ben ik vertrokken voor een tocht door Italië, Oostenrijk, Zwitserland, Duitsland, Frankrijk en België. Goed voor 1.650 kilometer en 20.000 hoogtemeters. Ik had me voorgenomen dat als het niet zou lukken, ik wel ergens op een trein richting Brussel zou springen, maar dat bleek gelukkig niet nodig”, vertelt Tony, die vorige week zondag in Adegem arriveerde.
Dagelijkse routine
“Onderweg genoot ik van de stilte, de mooie landschappen en de vriendelijkheid van de plattelandsbewoners. Ik hanteerde een dagelijkse routine. ’s Morgens stond ik op en na het ontbijt reed ik een honderdtal kilometer. Rond de middag zocht ik een lokaal restaurantje, at ik iets en bekeek hoelang ik nog wilde rijden. Dagelijks reed ik rond de tweehonderd kilometer. Met mijn smartphone zocht ik dan een hotelletje voor ´s avonds. Ik wist vooraf nooit waar ik terecht zou komen. Na een eerste dag met hevige regen en een tweede dag met temperaturen van veertig graden en voortdurend hevige tegenwind, wou ik er de brui aan geven, maar ik kon de knop omdraaien en kwam zondag in Adegem aan”, besluit Tony, die terugblikt op een unieke ervaring.
