Was ik niet verdwaald, ik had 'De Nieuwe Molenhoek' nooit gevonden. Ergens in een verloren straatje in een gat van een uitgat. Daar ligt het. In de Gentstraat in Vladslo. De lichtreclame is niet aan en als je tijdens het voorbijrijden niet omhoog kijkt, zal je nooit zien dat er een huis van troost en vertier te vinden is. De voordeur durf ik niet open te steken. Die lijkt privé. Dan maar langs achteren proberen. De geur van het urinoir verraadt meteen dat daar bierdrinkers vertoeven. Een van hen tref ik aan in de de veranda, vol prullaria uit grootmoeders tijd. Een figuur met een jolig hoedje en een dito snor onder de neus staat er een sigaretje te roken. Twee trekken en dan haast hij zich in mijn zog naar binnen. Hij wil mijn intrede niet missen.
...