Luitenant-kolonel en Brielenaar Christophe Onraet (63) heeft er een indrukwekkende carrière in het leger opzitten. Hij ging als officier mee op missies naar onder andere Somalië, Rwanda en Afghanistan. Als provinciecommandant West-Vlaanderen speelde hij een belangrijke rol bij de eeuwherdenking van WO I. Nu hij met pensioen is, vult hij zijn vrije tijd met sport en inzet voor het goede doel.
Hoe zou je jouw band met Ieper omschrijven?
“De gedachte dat Ieper een eeuw geleden totaal in puin lag en heropgebouwd werd met dezelfde middeleeuwse uitstraling, blijft me fascineren. Ieper is voor mij het ultieme bewijs van veerkracht. Doordat ik in oorlogsgebieden zoals Somalië, Rwanda en Afghanistan de vernietigende kracht van conflict met eigen ogen zag, raakt de heropbouw van mijn thuisstad me des te dieper. Het is een symbool van hoop dat ik met trots aan elke bezoeker toon.”
Wat is je mooiste jeugdherinnering aan Ieper?
“Op een zonovergoten zomerdag in de vroege jaren zeventig trok ik als kleine jongen samen met mijn vader en mijn zussen naar de Palingbeek. Het was de tijd dat het domein nog een ongetemde wildernis was, een doolhof van dichte begroeiing waar geen pad ons de weg wees. Ik herinner me nog de sensatie dat we, als echte ontdekkingsreizigers, een onbekende wereld betraden. Dat gevoel blijft een dierbare herinnering aan mijn zorgeloze jeugd.”
En je favoriete plek?
“Ik blijf hiervoor nog even in de Palingbeek. Ooit het decor van mijn jeugd, nu het terrein waar ik vaak ga wandelen, joggen of vrienden rondleid langs de sporen van het slagveld. Het domein ligt er nu prachtig bij en is gelukkig toegankelijker geworden. Ik kan enorm genieten van de momenten dat ik er op mijn eentje rondloop en me weer dat kleine jongetje voel.”
“Ik herinner me nog de sensatie dat we, als echte ontdekkingsreizigers, in de Palingbeek een onbekende wereld betraden”
Welke lokale horecazaak raad je iedereen aan?
“In een stad met zo’n rijke gastronomische variëteit is het moeilijk kiezen. Maar niet alleen de menukaart is belangrijk, ik wil me ook op mijn gemak voelen. Afgaande op de hartelijkheid van de ontvangst en de bediening wil ik toch een extra compliment geven aan Güler en haar Captain Cook-team.”
En om te shoppen?
“Tijdens het shoppen ben ik hooguit chauffeur of de bewaker van het winkelkarretje. Behalve mijn oproep om vaker lokaal te winkelen heb ik geen echte ‘boodschap’ voor de lezer.”
Wat is er het meest veranderd in Ieper sinds je jeugd?
“De opvallendste veranderingen zijn vooral socio-economisch en maatschappelijk maar dat geldt voor elke stad. Ik koos daarom voor een zichtbare transformatie, namelijk die van de Grote Markt. Het verkeer rijdt al lang niet meer rond het marktplein tegenover het belfort waardoor de historische Lakenhallen veel meer tot hun recht komen.”
Wat zou je graag anders zien?
“Ik geloof niet in gratuite kritiek vanaf de zijlijn. Wat me alsmaar meer raakt, is de toenemende hardheid, zowel online als in de omgang. Ik wens daarom voor iedereen in het nieuwe jaar naast een goede gezondheid vooral meer mildheid en verdraagzaamheid.”
“Ik zou in Ieper graag een volwaardig inloophuis voor kankerpatiënten zien”
Als je één ding mocht realiseren voor Ieper, wat zou dat zijn?
“Ik zou dan zorgen dat er hier een volwaardig inloophuis komt voor kankerpatiënten. Het idee leeft trouwens al enige tijd en hopelijk kunnen alle betrokken partijen de krachten bundelen zodat deze droom ook daadwerkelijk gerealiseerd kan worden.”
Welke persoon of vereniging verdient volgens jou meer erkenning?
“Ik bewonder de inzet van de vrijwilligers van de Last Post Association die elke avond trouw op post staan aan de Menenpoort. Ze zijn een voor een ambassadeurs van onze stad. In tijden van toenemende verzuring wil ik echter ook een lans breken voor onze politici. Hun inzet en de persoonlijke opofferingen worden niet altijd opgemerkt of naar waarde geschat.”
Zou je hier oud willen worden?
“Zonder enige twijfel. Er is geen plek op aarde waar ik mijn oude dag liever zou doorbrengen. Ik ga graag op reis naar verre oorden maar ik kan me nog dagelijks verwonderen over de schoonheid van ons historisch centrum en enkele mooie stukjes natuur rond de stad. Of ik nu wandel, loop, fiets of op mijn Vespa rondtoer, thuiskomen kan ik alleen in Ieper.” (TOGL/foto TOGL)
Zeldzame onderscheiding
Christophe Onraet werd geboren in Ieper op 6 mei 1962. Hij trouwde met Christine Staelens met wie hij al even de kleuterklas deelde. Ze vestigden zich in 1990 in Brielen en kregen samen drie kinderen; Thomas, Jonas en Laura. Christophe studeerde aan de Koninklijke Militaire School en koos voor een loopbaan als officier bij de paracommando’s waardoor hij vaak en langdurig zijn geboortestad moest inruilen voor het buitenland. Het was een bewuste keuze om met het gezin in Ieper te blijven wonen om wat stabiliteit te bieden. Christophe sloot zijn loopbaan af als provinciecommandant West-Vlaanderen en engageerde zich in de Ieperse afdeling van de Royal British Legion.
In 2020 kreeg hij uit handen van de Britse ambassadeur nog een zeldzame onderscheiding als Member of the British Empire. Wanneer hij niet thuis is, kan je hem meestal vinden op wandel, op de fiets of neemt hij deel aan een vaderlandse plechtigheid. (TOGL)
