"Bij alles wat ik doe om mijn positieve energie over te dragen aan anderen kan ik rekenen op de medewerking van familie en vrienden. De titel van Krak van Maldegem is dan ook een beetje voor hen bestemd", zegt Heleen die samen met zus Charlotte opgroeide in een warm nest.

"Onze ouders leerden ons van in onze kindertijd verantwoordelijkheid te dragen. Als gewezen lid van de Donkse Klopperdansers wees ons vader de weg naar de volksdansgroep Katootje in Donk. Van dansend lid ben ik samen met een achttal leeftijdsgenoten doorgegroeid tot in de leiding. Van de dansvereniging hebben wij in de loop der jaren een dans- en jeugdbeweging gemaakt waarin de meer dan 50 jonge leden zich ook kunnen uitleven in spelletjes. De vaste speelruimte die wij op vrijdagavond nodig hebben, is ons grootste probleem. Omdat Donk maar één zaal heeft voor alle verenigingen zijn wij verplicht om af en toe met al ons hebben en houwen voor een avond naar Maldegem uit te wijken. Gelukkig kunnen wij daarvoor rekenen op de medewerking van de ouders. Uit het meerjarenplan van de gemeente blijkt dat er in die toestand de eerstkomende jaren geen verandering zal komen."

Gebrek aan medewerkers

Omdat Heleen graag met kinderen werkt en stilzitten niets voor haar is, werd zij ook monitrice bij de Maldegemse speelpleinwerking. Haar volgende stap was het mee helpen organiseren van kampen van Kazou, een organisatie van CM. Via die kampen maakte zij kennis met Jomba, een organisatie die zich gespecialiseerd heeft in het organiseren voor kampen voor mensen een beperking. "Omdat er voor bijna elke persoon met een beperking een begeleider moet zijn, kampen zij voortdurend met een tekort aan medewerkers. Daarom besloot ik mij ook voor deze organisatie in te zetten. Ik wist niet of ik het dagelijks werken met mensen met een beperking psychologisch zou aankunnen maar ik voel mij daar na een enkele jaren bijzonder goed thuis. Ik krijg zelfs al de verantwoordelijkheid over jongeren met de zwaarste beperkingen. Ik doe die kampen zo mogelijk nog liever dan de andere kampen. Het is heerlijk om te zien hoe vooral de kinderen, ondanks hun beperking, opgaan in de activiteiten die wij organiseren en hoe zij hun geluk uitstralen."

Bijspringen in frituur

Daarnaast vindt Heleen ook nog de tijd om mee te werken aan de jongerenwerking van de Maldegemse afdeling van het Rode Kruis. Als er ouders tijdens het weekend een oppas voor hun kind(eren) nodig hebben en Heleen vrij is, kunnen ook zij op haar rekenen. "Veel mensen denken dat ik mijzelf voorbijloop. Dat is niet zo, mits een goede planning kan een mens bergen werk verzetten. Soms heb ik zelfs nog wat tijd over om bij te springen bij mama Annick in de frituur in de Westeindestraat." (PV)

BIO

Heleen Martens


PRIVE

Heleen Martens is 19 jaar. Zij woont samen met haar ouders (Peter Martens en Annick Van Boven) en haar zus Charlotte in de Kleine Katsweg in Maldegem.


LOOPBAAN

Heleen volgt in het Vives Torhout de opleiding onderwijzeres secundair onderwijs. Haar keuzevakken zijn Godsdienst en Biologie. Zij hoopt over 2 jaar af te studeren.


VRIJE TIJD

Het grootste deel van haar vrije tijd besteedt Heleen aan het werken met jongeren. Samen met haar vriendinnen heeft ze de leiding over de dans- en jeugdbeweging Katootje. Tijdens de zomermaanden is ze actief bij de Maldegemse speelpleinwerking en werkt zij mee aan kampen van een ziekenfonds en aan de kampen voor personen met een beperking die door Jomba worden georganiseerd. Ook de jeugdwerking van Rode Kruis Maldegem kan op haar medewerking rekenen.

"Ik droom ervan toe te treden tot het brandweerkorps"

Denk je dat er ooit een eigen lokaal komt voor Katootje?

"Er was in het verleden overleg met het gemeentebestuur. Onze vraag werd ondersteund door de Donkse dorpsraad en de ouders van onze leden. Die onderhandelingen hebben toen niets opgeleverd. Nu het huidig gemeentebestuur heeft aangekondigd dat er de komende jaren moet worden bespaard en er een nieuwe zaal voor Maldegem centrum werd beloofd, vrees ik dat wij de komende jaren niet op een eigen speelruimte moeten rekenen."

Was je verrast met de verkiezing tot Krak?

"Zowel mijn ouders, mijn zus als ikzelf waren al verrast dat ik een van de vijf genomineerden was. Toen de namen van de kandidaten bekend waren gemaakt, kwamen er veel reacties. Die leerden me dat de mensen waardering hebben voor wat ik samen met mijn vriendinnen doe."

Heb je ondanks de drukke agenda nog andere ambities?

"Als ik afgestudeerd ben als onderwijzeres hoop ik enkele maanden stage te lopen in het buitenland, liefst ver van België. Ik droom er ook van om, eens ik in het onderwijs sta, te kunnen toetreden tot het brandweerkorps. Ook daar kan ik mensen helpen."

Lees de verhalen van alle Kraks van West-Vlaanderen op www.kw.be/krak2019

"Bij alles wat ik doe om mijn positieve energie over te dragen aan anderen kan ik rekenen op de medewerking van familie en vrienden. De titel van Krak van Maldegem is dan ook een beetje voor hen bestemd", zegt Heleen die samen met zus Charlotte opgroeide in een warm nest. "Onze ouders leerden ons van in onze kindertijd verantwoordelijkheid te dragen. Als gewezen lid van de Donkse Klopperdansers wees ons vader de weg naar de volksdansgroep Katootje in Donk. Van dansend lid ben ik samen met een achttal leeftijdsgenoten doorgegroeid tot in de leiding. Van de dansvereniging hebben wij in de loop der jaren een dans- en jeugdbeweging gemaakt waarin de meer dan 50 jonge leden zich ook kunnen uitleven in spelletjes. De vaste speelruimte die wij op vrijdagavond nodig hebben, is ons grootste probleem. Omdat Donk maar één zaal heeft voor alle verenigingen zijn wij verplicht om af en toe met al ons hebben en houwen voor een avond naar Maldegem uit te wijken. Gelukkig kunnen wij daarvoor rekenen op de medewerking van de ouders. Uit het meerjarenplan van de gemeente blijkt dat er in die toestand de eerstkomende jaren geen verandering zal komen." Omdat Heleen graag met kinderen werkt en stilzitten niets voor haar is, werd zij ook monitrice bij de Maldegemse speelpleinwerking. Haar volgende stap was het mee helpen organiseren van kampen van Kazou, een organisatie van CM. Via die kampen maakte zij kennis met Jomba, een organisatie die zich gespecialiseerd heeft in het organiseren voor kampen voor mensen een beperking. "Omdat er voor bijna elke persoon met een beperking een begeleider moet zijn, kampen zij voortdurend met een tekort aan medewerkers. Daarom besloot ik mij ook voor deze organisatie in te zetten. Ik wist niet of ik het dagelijks werken met mensen met een beperking psychologisch zou aankunnen maar ik voel mij daar na een enkele jaren bijzonder goed thuis. Ik krijg zelfs al de verantwoordelijkheid over jongeren met de zwaarste beperkingen. Ik doe die kampen zo mogelijk nog liever dan de andere kampen. Het is heerlijk om te zien hoe vooral de kinderen, ondanks hun beperking, opgaan in de activiteiten die wij organiseren en hoe zij hun geluk uitstralen."Daarnaast vindt Heleen ook nog de tijd om mee te werken aan de jongerenwerking van de Maldegemse afdeling van het Rode Kruis. Als er ouders tijdens het weekend een oppas voor hun kind(eren) nodig hebben en Heleen vrij is, kunnen ook zij op haar rekenen. "Veel mensen denken dat ik mijzelf voorbijloop. Dat is niet zo, mits een goede planning kan een mens bergen werk verzetten. Soms heb ik zelfs nog wat tijd over om bij te springen bij mama Annick in de frituur in de Westeindestraat." (PV)Denk je dat er ooit een eigen lokaal komt voor Katootje?"Er was in het verleden overleg met het gemeentebestuur. Onze vraag werd ondersteund door de Donkse dorpsraad en de ouders van onze leden. Die onderhandelingen hebben toen niets opgeleverd. Nu het huidig gemeentebestuur heeft aangekondigd dat er de komende jaren moet worden bespaard en er een nieuwe zaal voor Maldegem centrum werd beloofd, vrees ik dat wij de komende jaren niet op een eigen speelruimte moeten rekenen." Was je verrast met de verkiezing tot Krak?"Zowel mijn ouders, mijn zus als ikzelf waren al verrast dat ik een van de vijf genomineerden was. Toen de namen van de kandidaten bekend waren gemaakt, kwamen er veel reacties. Die leerden me dat de mensen waardering hebben voor wat ik samen met mijn vriendinnen doe."Heb je ondanks de drukke agenda nog andere ambities? "Als ik afgestudeerd ben als onderwijzeres hoop ik enkele maanden stage te lopen in het buitenland, liefst ver van België. Ik droom er ook van om, eens ik in het onderwijs sta, te kunnen toetreden tot het brandweerkorps. Ook daar kan ik mensen helpen."Lees de verhalen van alle Kraks van West-Vlaanderen op www.kw.be/krak2019