De triazolen in het drinkwater in de Westhoek van De Watergroep zijn vooral afkomstig van lozingen van industrie en van rioolwaterzuiveringsinstallaties. In de zomer is er ook een verhoging duidelijk door de pesticiden, die gebruikt worden in de landbouwsector. Dat blijkt uit onderzoek. De grootste afwijkingen werden genoteerd in waterproductiecentrum De Blankaart. “De normen in Zillebeke en Dikkebus zijn zo goed als normaal en voor de Gavers zelfs in 2025 terug helemaal oké. Hoe dan ook is het water veilig om van te drinken en vormt het geen risico voor de gezondheid.”
In 2024 werd in het drinkwater van De Watergroep, dat water produceert voor de Westhoek, een verhoogde norm van 1,2,4-triazool vastgesteld. Dat is een afbraakproduct van pesticide tegen schimmel. Maar omdat het gaat om een waterwinningsgebied, dat cruciaal is voor het voorzien van drinkwater in de regio besliste minister van Omgeving, Jo Brouns (CD&V) eind 2024 om de vier waterproductiecentra van De Watergroep een tijdelijke versoepeling te geven. Volgens de afwijking mag er nu 1 microgram van die triazolen in het water zitten in plaats van de algemene norm van 0,1 microgram.
Maar aan die afwijkingen hingen ook een aantal voorwaarden. Zo moeten ze op zoek gaan naar de oorzaak van het probleem en dit ook zo snel mogelijk aan pakken. “En de belangrijkste voorwaarde van allemaal is dat er geen risico mag zijn voor de mensen hun gezondheid. Het heeft geen enkel effect op je gezondheid als je bijvoorbeeld nu enkele jaren zo’n drinkwater zou drinken. Wij hanteren net als Europa standaard heel strenge normen, zodat het zeker in orde zou zijn”, legt Kris Van Den Belt van Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) uit.
Meer in de Blankaart
Het afgelopen jaar deed Vlaamse Instelling voor Technologisch Onderzoek (VITO) een groot onderzoek om de bronnen van deze 1,2,4-triazool in het drinkwater te zoeken. “Die stof kan enerzijds komen van schimmelwerende middelen, die bij veel gewassen op het veld gebruikt worden in Vlaanderen. Maar het kan ook komen van biocide, dat gebruikt wordt voor houtbehandeling of van farmaceutische middelen. En uiteindelijk kan het ook komen van de industriële lozingen van bijvoorbeeld bedrijven, die voedsel verwerken”, legt onderzoekster Liesa Brosens uit.
Uit de metingen blijkt dat er geen triazolen zitten in het grondwater. “Dat wil zeggen dat ze dus direct in de rivieren terecht komen of in het riool. Er is wel een duidelijk verschil merkbaar tussen de vier waterproductiecentra. Zo is het drinkwater van productiecentrum Gavers in de regio Zuid-West-Vlaanderen terug volledig oké. In 2024 waren er daar iets meer triazolen in het water, maar in 2025 was alles normaal. Bij de centra in Zillebeke en Dikkebus, deelgemeenten van Ieper was er enkel een overschrijding in de zomerperiode. Die verhoging van triazolen op dat moment is te wijten aan de landbouw en hun gewasbeschermingsmiddelen.”
“In de Ieperlee werden er hoge concentraties gemeten van triazolen, die gelinkt worden aan de lozingen van industrie en dergelijke daar”
De grootste afwijkingen werden genoteerd in het waterproductiecentrum De Blankaart in Woumen, een deelgemeente van Diksmuide. “Daar vonden we hoge concentraties in het drinkwater. Het hoogste wat gemeten werd is 0,7 microgram per liter en ligt nog ver onder gezondheidsnorm van 138 microgram. Die triazolen komen vooral van lozingen uit de industrie en rioolwaterzuiveringsinstallatie onder andere van zorginstellingen in de buurt . Daarbovenop zien we ook nog een lichte verhoging in de zomerperiode door de landbouw.”
Onder andere de rivier de IJzer is een belangrijke bron voor het waterproductiecentrum De Blankaart. “We hebben nauwkeurig metingen uitgevoerd op verschillende plaatsen in de IJzer gaande van Frankrijk tot bij de innameplaats van het water in het productiecentrum en op die lijn zien we grote verschillen. Op de grens met Frankrijk zit het nog oké, maar na het Kanaal Ieper-IJzer nemen de concentraties van de triazolen toe. In de Ieperlee werden er hoge concentraties gemeten en die hangen samen met de lozingen in het water daar.”
Maatregelen
Dankzij dit onderzoek kan er nu verder werk gemaakt worden van een strategisch plan om deze problematiek aan te pakken. “Het kabinet van minister Brouns is volop bezig met het uitwerken van de strategie om terug naar de normale norm te gaan. Dit onderzoek lijkt te bevestigen dat het bedrijf IFF Ieper, ook wel bekend als Solae Belgium een belangrijke rol speelt in die verhoogde concentraties. We zoeken welke maatregelen we kunnen nemen met dit bedrijf. We zullen onder andere moeten kijken naar oplossingen om bijvoorbeeld te gaan verdunnen en de lozingen in die regio specifiek opvolgen. Iedereen zal een verbeteringsinspanning moeten doen en de bedrijven werken goed mee om hier werk van te maken”, besluit Van Den Belt.
