Tom Vanderhoeght is zaakvoerder van GinoBikes, bekend van de opvallende gevel in de Frère-Orbanstraat, en zit niet om een fietsstunt meer of minder verlegen. Je ziet Tom vaak door de stad zoeven op zijn roze bakfiets. “Ik betrap me erop dat ik heel vaak spreek over ‘ons’ en ‘mijn’ Oostende.”
Hoe zou je jouw band met Oostende omschrijven?
“Die begon in 2004. Toen besloten Pat – ondertussen mijn vrouw – en ik om zelfstandig te worden en gocartverhuring Gino, van Pat haar zus, over te nemen. Daarvoor kende ik Oostende enkel van eens naar Deweert Sport te komen voor surfonderdelen. Of van met de scouts naar Oostende te komen om in zee te zwemmen.”
Wat is je mooiste jeugdherinnering aan Oostende?
“Eerlijk: behalve een zwemtrip met de scouts of surfshopping heb ik geen specifieke jeugdherinneringen. (lacht) Sorry!”
En je favoriete plek?
“Nu ga ik een beetje melig klinken. We trekken er zoveel met de fiets opuit – elke zomer fietsvakanties met het gezin, zoals naar Parijs of Berlijn, of de deelname aan de Race Around Rwanda, en talloze bikepackingreizen – dat GinoBikes mijn favoriete plek is. Hier lééf ik gewoon, te midden van de mooie belle-époquehuizen. Het is dé plaats waar ik heel veel fijne mensen én Oostende heb leren kennen. Het is de startplek van heel veel leuke (fiets)avonturen. Zo start onze fietsclub N8RIDdERS hier telkens met de ritten. Ondertussen is het ook een bestemming geworden voor heel wat fietsers uit binnen- en buitenland, die op hun beurt dan weer verhalen meebrengen.”
Welke lokale horecazaak raad je iedereen aan? En wat eet je daar dan?
“In Oostende openen regelmatig nieuwe zaken en die zijn geweldig om te ontdekken. Toch merk ik dat we vaak weer naar onze klassiekers grijpen. Bistro Mathilda is daar zeker een van. Ik vind het super om te zien dat een goed op elkaar ingespeeld team met veel enthousiasme je een leuke avond kan doen beleven. En het eten is er natuurlijk heerlijk. Ik hou ervan om een menu te nemen, zodat ik verrast word, maar afsluiten doe ik altijd met een dame blanche.”
En om te shoppen?
“Ik ben niet zozeer een shopper. Maar als ik iets nodig heb, ga ik altijd eerst lokaal op zoek: dat start onder de kerktoren, maar mag ook ietsje ruimer gaan. Gelukkig vind ik in Oostende bijna altijd wat ik zoek. Het voordeel: ik kan bijna alle boodschappen doen met mijn roze bakfiets.”
“Als aangespoelde is het niet altijd makkelijk om deuren te openen. Maar als ze opengaan, blijven ze wel open”
Wat is er het meest veranderd in Oostende sinds je jeugd?
“Oostende is de afgelopen 20 jaar een echte stad geworden. Alle facetten van een metropool in ons ‘klein’ Oostende zijn meer en beter uitgewerkt. Vooral wat betreft cultuur, toerisme, ontspanning, gastronomie en mobiliteit zie ik heel veel positieve veranderingen.”
Wat zou je graag anders zien?
“Als aangespoelde is het niet altijd makkelijk om deuren te openen. Maar als ze opengaan, blijven ze wel open. En omdat Oostende heel wat mensen uit het binnenland inspireert en aantrekt, zou het wel fijn zijn, mocht de deur al op een kier staan.”
Als je één ding mocht realiseren voor Oostende, wat zou dat zijn?
“Een visie of plan op zeer lange termijn voor de stad in zijn geheel. Het stoort me matig dat er vaak gehandeld wordt om een bestaand probleem op te lossen, maar dat er niet wordt nagedacht over de gevolgen voor de toekomst. Vandaar dat ik me engageer binnen de handelaarsbond(en), het Economisch Huis en werkgroepen om toch een beetje langetermijnvisie bij te dragen aan het beleid.”
Welke persoon of vereniging verdient volgens jou meer erkenning?
“De jeugdbewegingen. Onze dochters zitten in de KSA en het is schandalig dat een stad als Oostende geen deftige accommodatie(s) heeft voor de jeugdbewegingen. Er is nu wel sprake van de vernieuwing van het Bosjoenk, maar dat die accommodatie er vandaag nog niet is, is een aanfluiting. Want de jeugd is de toekomst!”
Zou je hier oud willen worden?
“Ik betrap me erop dat ik heel vaak spreek over ‘ons’ en ‘mijn’ Oostende. Dit wil heel veel zeggen. In de 20 jaar dat ik in Oostende woon en werk, is deze stad in mijn hart komen zitten en is het ‘mijn’ stad geworden. Ik zie mezelf hier zeker oud worden. Onze stad heeft alles wat een grote stad kan bieden, maar op fietsafstand.” (knipoogt). (TVA/foto TVA)
Fietsen voor Oekraïne
Tom Vanderhoeght (49) is geboren in Wilrijk (Antwerpen). Na studies aan de Handelshogeschool Antwerpen stapte hij in 1995 de communicatiewereld in als webdeveloper, programmeur en projectmanager. Hij verliet de sector in 2004 om Gino Verhuur – later GinoBikes – over te nemen. De fietshandel in de Frère-Orbanstraat 48 is een buitenbeentje en valt op door met zijn fietsclub regelmatig opvallende acties te doen, zoals een fietsactie voor het door oorlog getroffen Oekraïne of andere goede doelen.
Naast (heel veel) fietsen somt Tom zwemmen, hyrox, KVDO, Rugby Oostende en zijn tuin op als zijn hobby’s. Tom en zijn vrouw Pat Vermeersch (56) zijn samen sinds 2004, trouwden in 2014 en hebben met Flo (18), Nel (17) en Bas (15) drie dochters.
