Preuteleute viert dertig jaar vriendschap met een Arenashow in Oostende: “Als er maar één van ons lacht, dan wordt het sowieso geschrapt”

De West-Vlaamse sensatie Preuteleute komt op zaterdag 10 mei 2025 opnieuw naar Oostende voor een spectaculaire arenashow vol hits. Het cultduo maakte het nieuws zelf bekend. Ze zullen optreden in de COREtec Dôme, samen met hun muzikanten. Hoe lang de show duurt? “We spelen tot al de drank op is,” grapt Preuteleute.
Na het uitverkopen van een voetbalstadion en talloze theatershows blijft het duo onstuitbaar en belooft de show in Oostende een avond te worden die je niet wilt missen. Wij spraken met Tom en Sebastien in de COREtec Dômewaar hun arena concert gepland staat.
Jullie lijken echt iets met arena’s te hebben, want het is niet de eerste keer dat jullie zo’n grote zaal proberen te vullen. Zelfs in het voetbalstadion van Oostende hebben jullie ooit zoveel volk samengebracht. Hoe komt het dat dit telkens weer lukt?
Tom: ‘Voordat we eraan beginnen, het is geen stadion, maar een dom (lacht).”
Sebastien: “Het bijzondere is dat we altijd een neiging hadden om grootse dingen te doen. Een van onze grootste projecten was het concert in het voetbalstadion van KV Oostende. Alleen, er was toen niet genoeg drank! Daarom dachten we: dit moeten we nog eens overdoen, maar dan wél met voldoende drank. En dat doen we hier, in de COREtec Dôme, op 10 mei 2025, met een liveconcert samen met de band. We gaan onze grootste hits spelen en een dik feest van maken met deze keer genoeg drank.”
Hoeveel mensen kunnen hier binnen?
Sebastien: “Ik denk volgens het officiële brandweer cijfer, een stuk of vier, vijfduizend.
Pieter (organisator): “”Ja, het grote verschil met de vorige keer is dat het toen volledig zittend was. Het was een theatershow die de gasten als duo brachten. Maar nu, zoals Sebastien al zei, wordt het een optreden met een volledige band. Dat geeft ons ook de mogelijkheid om een semi-staand concept te hanteren. In het stadion merkten de gasten namelijk dat ze het veel leuker vonden om met een band te spelen voor een staand publiek. Daarom verdelen we het hier fifty-fifty: zo’n 2.500 staanplaatsen en 2.500 zitplaatsen. Mensen kunnen dus kiezen of ze willen zitten of staan, en zo komen we op een totale capaciteit van ongeveer 5.000 mensen.”
Maar jullie zijn nog bezig met een theatertour. Hoe komt het dat dat nu nog een keer een apart project is dat jullie doen?
Sebastien: “Omdat we niet stilstaan!”
Tom: “Ja, dat komt omdat we nooit stilzitten. We hadden de voorbije jaren altijd een duidelijke tweedeling: in de winter doen we samen een theatertour, meer ingetogen en gericht op verhalen. Terwijl we in de zomer met de band optreden, volledig gericht op muziek en energie. Zo houden we beide kanten levend.”
Sebastien: “Je mag eigenlijk niet vergeten dat Preuteleute… Initieel, Tom en ik, met tweeën begonnen louter als cabaretduo. Maar dat is compleet achterhaald. En we zijn eigenlijk bekend geworden door de liedjes. Dus dat concept mogen we nooit vergeten. Als Preuteleute zijnde, want het is eigenlijk zo dat de mensen ons leren kennen. Door mee te zingen, mee te brullen, te feesten, en op handen en knieën naar huis te gaan.
Tom: “Dat maakt het voor ons ook boeiend. Als we jaar na jaar alleen maar theatershows zouden doen, dan zouden we er misschien op uitgekeken raken. Maar door steeds af te wisselen – een theatershow, dan weer een seizoen of twee met de band, en daarna weer een theatershow – blijft het voor ons fris. Die afwisseling zorgt ervoor dat de inspiratie blijft stromen en dat we telkens met nieuwe ideeën afkomen.”
Sebastien: “Ja, en in die zin ligt mijn corebusiness echt bij acteren en performen. Tijdens theatershow kan ik dat volledig kwijt. Terwijl de muziekshows veel meer Tom zijn terrein zijn, waar hij zijn virtuositeit echt kan laten zien. Maar goed, we doen beide met evenveel plezier. En tijdens de bandshows staan we natuurlijk met z’n vijven op het podium, wat een heel andere dynamiek geeft.”
Tom: “En ook allemaal toffe mensen. Wij vinden alleen maar toffe mensen om mee te werken. Dat het ook geestig is voor mij om een keer met vijf te staan. In plaats van dat we zat worden met twee, kunnen we dat nu met ons vijf doen.”
Sebastien: “Toch als er genoeg drank is!”
Horen we binnenkort nieuwe muziek van jullie? Zit er iets in de pijplijn?
Sebastien: “In die zin zijn we wel bezig met nieuwe platen. Wanneer die er komen en hoe dat zal zijn… dat weten we nog niet precies. Maar we zijn aan het werk. Het is immers al sinds 2011 dat we nog een nieuwe plaat hebben gemaakt. Dat is echt al heel lang geleden.”
Tom: Dat komt omdat we ons vooral op de theatershows hebben gericht en af en toe wat zomeroptredens hebben gedaan, met hier en daar een nieuw nummer. Maar nu hebben we echt besloten: we gaan nog een keer een nieuw album maken. Alleen kunnen we er nog niets concreets over zeggen, omdat we nog in de schrijffase zitten.”
En tot nu toe, met dertien jaar ervaring, heb je nooit de interesse gehad om af en toe iets uit te brengen, zelfs al was het maar één nummer, naast de focus op de theatershow?
Tom: “Het probleem is dat er geen tijd voor was.”
Sebastien: “Mijn carrière begon in 2013 met ‘Eigen Kweek’ en sindsdien heb ik veel ander werk erbij gekregen en sloeg ik een heel andere richting in. In het begin zat Preuteleute tussen de deuren, maar door die theatershows hebben we alles kunnen bundelen en er goed aan kunnen werken. Ja, het is inderdaad tijd voor nieuw werk.”
Tom: “En af en toe zat er wel eens een nieuw nummer tussen, maarja, zolang je het niet opneemt, gaan de mensen het natuurlijk niet echt leren kennen. Vandaar, na een lange periode, hebben we er nu veel goesting in om weer met iets nieuws uit te pakken.”
Hoelang zal de show duren? Twee keer één uur?
Tom: “Het is zonder pauze normaal gezien.”
Het wordt echt een grote show zoals die van de grote sterren zo zonder pauze.
Tom: “Je zal toch moeten rekenen op een uur of twee.”
Sebastien: “Minimum!”
Tom: “Het moet gewoon een feest zijn.”
Sebastien: “We gaan alles spelen, maar als er genoeg drank is en er zal genoeg drank zijn.”
Tom: “We maken een afspraak dat we stoppen met spelen als de drank op is. Na 10 minuten zullen we uitverkocht zijn met onze drank (lacht). “Het wordt echt een lange show. Het is niet zo dat we maar een uurtje gaan spelen. Nee, het wordt echt een volwaardige show, een complete avond. En voor en na de show hebben we ook nog DJ’s. Ja, DJ’s! Het gaat een feest worden, dat staat vast. Het is een totaalpakket.”
Jullie zijn vooral op West-Vlaanderen gefocust. Dat is één van de redenen waarom het altijd zo goed gaat, want de meeste shows zijn eigenlijk in die provincie en zijn altijd succesvol. Dus met dank aan de West-Vlaming die jullie omarmen dan!
Tom: “We zoeken het ook een beetje zelf op natuurlijk. We zingen enkel maar in het West-Vlaams.
Sebastien: “Het zal wel zijn dat we al alles te danken hebben aan de West-Vlaming. Maar ja, we hebben ook een heel trouwe fanbase en dat moet je echt wel koesteren. Hoe trouw die fans zijn, dat is iets bijzonders. Het wordt ook groter, maar die vaste kern van fans, ja, die zijn echt hondstrouw.”.
Hoe komt het in feite dat die Preuteleute-hype blijft aanhouden? Komt dat doordat er snel eens steeds vulgaire woorden gebruikt worden?
Sebastien: “Ik zeg het, ik denk dat het vooral komt omdat we zelf hondstrouw zijn aan ons concept en aan ons publiek. We maken geen compromissen en dat blijft werken. Het blijft ook in dat undergroundsfeertje zitten, en we spreken steeds meer jongere generaties aan.”
Tom: “We kunnen het een beetje vergelijken met die volkzangers uit de 19e en begin 20ste eeuw, die veel liedjes zongen op straat. Eigenlijk doen wij niet veel anders. Ik denk dat het een soort volksvermakerij is, zonder dat we dat ooit zo bewust hebben gedacht. Maar het heeft daar wel iets mee te maken. Hoe populair je ook wordt, het blijft ergens underground. Dus het is een beetje van beide walletjes eten,. Maar toch blijven we voor de mensen, de stoete jongens. Preuteleute is en blijft ook iets persoonlijks van de West-Vlaming.”
Met welke gedachtegoed trekken jullie dan de studio in?
Tom: “Je begint met een idee.
Sebastien: “Ik maak een first draft van de tekst, en dan overleggen we dat. Tom maakt eerst een first draft van de muziek, en dan bekijken we dat ook samen. Meestal moet ik daar een beetje complexiteit uithalen, denk ik. En ik moet het soms wat anders aanpakken. Maar ja, in die zin, nogmaals, blijven we gewoon trouw aan het concept Preuteleute. Als we een bestaand nummer nemen of coveren, dan proberen we het audiogewijs een beetje aan te passen, zodat het lijkt op het origineel, maar toch anders wordt. En als we een eigen nummer maken, ja, dan is het altijd zonder politiek en gaat het over dingen die je eigenlijk aan de toog zou vertellen.”
Tom: “”Eigenlijk vertrekken we altijd, of het nu een cover is of eigen werk, vanuit een parodie. Zelfs als we iets nieuws schrijven, is het altijd een parodie op iets. Daardoor heeft de tekst altijd ergens wel een gedachte, van ‘ik denk aan dit’ of ‘ik hoor dat’, of ik zit te denken aan dat liedje, of aan iets heel nieuws. We hebben altijd wel ergens een referentie, en daar lachen we mee of zetten we het te kakken. Maar het is echt niet lachen met politiek of religie of andere zaken. Daar blijven we bewust en onbewust van weg, omdat het ons simpelweg niet interesseert. We hebben er gewoon geen behoefte aan om daarmee te lachen.”
Ik kan me voorstellend dat je die nummers niet in de ochtend schrijft.
Sebastien: “Als we moortelzat zijn, dan gaat het niet. Integendeel.
Tom: “Er kunnen wel eens ideeën opkomen als we zat zijn. Maar het ‘echt’ schrijven en werken gebeurt echt wel over de dag. Het is niet altijd makkelijk. Als je nieuwe nummers moet schrijven voor de nieuwe plaat, zet ik mezelf aan mijn bureau, en dan begin ik met een schema van muziek dat ik ken en een ritme van woorden die ik ken. Maar dat is echt wel zoeken. Dan ben je in je home-studio, achter de computer, met mijn keyboards en alle instrumenten, alles schrijven, luisteren en nogmaals beluisteren… en soms is het nog niet goed. Het is echt wel werken.”
Sebastien: “En de theatershows schrijven is ook zo. Ja, dat is heerlijk voor de mensen, maar op het moment dat we aan het schrijven zijn, is dat echt wel werken, peizen, puzzelen en herbronnen.
Tom: “Soms maak ik een eerste tekst die niet vettig genoeg is. Want ja, op het moment dat er niets is om mee te werken, hebben we soms wel een nummer of een demo die je denkt ‘ik kan het anders zien’, maar je hebt niets om mee te werken, behalve een begin. En ja, er zijn nu een paar nummers waar we al weken mee bezig zijn, dus je moet wel doorzetten. Hoe beter je wordt, hoe sneller je ook wordt, maar uiteindelijk blijft het altijd basiswerk.”
Sebastien: Wat we dan meestal doen, als het eenmaal af is, is een pint drinken en kijken of we erom kunnen lachen. Meestal moeten we veel drinken voordat we ermee kunnen lachen, omdat we te kritisch zijn.
Tom: “Het ding is wel, we moeten allebei lachen om te weten of het goed genoeg is. Als er maar één van ons lacht, dan wordt het sowieso geschrapt. Maar meestal werkt dat wel.”
Jullie werken meestal met een centraal thema. Deze keer is het in de stijl van The Beatles.
Sebastien: “Ja, dat heb je goed gezien. In die zin is die foto, die affiche, ook weer een parodie op iets, namelijk The Beatles, specifiek op hun legendarische concert in het Shea Stadium in Amerika. The Beatles waren eigenlijk de eersten die in Amerika in stadions speelden en aangezien wij met Preuteleute ook de eerste Belgische band zijn die een voetbalstadion hebben uitverkocht, komt dat idee van ‘kijk, we doen het zoals zij’. En bovendien zijn we allebei enorme Beatles-fans.”
Waarom moeten de mensen komen kijken naar jullie show in de COREtec Dôme in Oostende?
Tom: “Omdat het eenmalig is, omdat ze een groot feest zullen maken en dat er genoeg drank gaat zijn.”
Sebastien: “Er gaat zeker genoeg drank zijn! En we vieren eigenlijk ook – drie dagen later – onze dertigjarige vriendschap.”
Hoe heb je elkaar leren kennen?
Sebastien: “Via gemeenschappelijke vrienden.”
Tom: “Inderdaad, bij gezamenlijke maten. Dat was ook de eerste keer dat we iets muzikaals deden. We speelden een nummer en we wilden elkaar maar overtreffen. We waren constant aan het bluffen tegen elkaar en uiteindelijk bleek het dat we in het Zuid-Afrikaans zongen.” (PADI & Mervyn)
Info en tickets: www.comedyshows.be
Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier