Een naam als Merlijn ga je al snel associëren met iets magisch, maar de woorden die wij aan dit restaurant linken gaan eerder in de richting van aards, echt en onvervalst. Aan de rand van de Westhoek vind je dit verborgen pareltje, waar je ontvangen wordt door de sympathieke Carine, die zoveel vakliefde heeft dat ze haar wijnkennis nu ook doorgeeft aan studenten. Ook haar rechterhand, de al even charmante Kris, imponeert met haar ...

Een naam als Merlijn ga je al snel associëren met iets magisch, maar de woorden die wij aan dit restaurant linken gaan eerder in de richting van aards, echt en onvervalst. Aan de rand van de Westhoek vind je dit verborgen pareltje, waar je ontvangen wordt door de sympathieke Carine, die zoveel vakliefde heeft dat ze haar wijnkennis nu ook doorgeeft aan studenten. Ook haar rechterhand, de al even charmante Kris, imponeert met haar kennis over druiven en domeinen. Ze raadt ons een glas Chante d'Eole aan, een sprankelende roze schuimwijn uit Wallonië. Al is de huisgemaakte picon, gebaseerd op een bekend Iepers recept, ook het ontdekken waard. Lokaal overheerst het menu. Na het hapje van coquilles krijgen we verse asperges voorgeschoteld. Geen poespas, schuimpjes of tierlantijntjes, maar pure smaken, rechttoe rechtaan.We krijgen twee witte wijnen geserveerd, met daarbij ook nog een uitdaging: blind proeven. De Spaanse wijn prikkelt onze smaakpapillen, maar de zachtheid van de Monteberg uit Heuvelland sluit perfect aan bij ons voorgerecht. Een gelijkaardige speelse challenge wacht ons bij het hoofdgerecht, en ook hier is - sorry, Spanje! - de Acolon van wijndomein Ravenstein uit Wervik een voltreffer. De wijn vonden ze op nog geen vijf kilometer van huis en ook voor het hoofdgerecht hoefden ze niet ver te gaan. Het West-Vlaams rood is perfect gebakken, de groenten zijn uitstekend gekruid en de champignonsaus is helemaal zoals die hoort te zijn.Schaamteloos genieten is het ook van het dessert, dat alweer aantoont dat eenvoud niets minder dan pure klasse kan zijn. Ook hier proef je de vakliefde én de boter. De confituurtaart met duindoornbes is de perfecte afsluiter. Met dank aan Pieter, de neef van Carine, die af en toe bijspringt in het restaurant. Hij is ook nog chef patisserie in het tweesterrenrestaurant Hostellerie Le Fox. Hoewel we ons hadden voorgenomen het woord níét te gebruiken, valt het op het einde van de avond dan toch: magisch. Oude Wervikstraat 70 in Zonnebeke. www.restomerlijn.beMeer adressen op www.hetlekkerewesten.be