Eli Iserbyt (28) stopt noodgedwongen met veldrijden. De Bavikhovenaar, die al enkele jaren in Kaster woont, moet door een vernauwde liesslagader op doktersadvies zijn fiets aan de haak hangen. De Krant van West-Vlaanderen maakte een eigenzinnige selectie van de vijf mooiste zeges uit zijn carrière.
5de plaats
Belgisch kampioenschap veldrijden 2014 voor junioren in Waregem
11 januari 2014, winst voor Yannick Peeters (op 0’16″) en Thijs Aerts (op 0’46″)
Na drie Belgische titels op rij – als 14-jarige aspirant, als eerstejaarsnieuweling en als tweedejaarsnieuweling – trekt Eli Iserbyt begin januari 2014 als een belangrijke outsider naar het BK in eigen streek aan de paardenrenbaan in Waregem. “Dit kampioenschap draait voornamelijk rond de persoon van Yannick Peeters”, laat de 16-jarige renner van Young Telenet-Fidea Cycling vooraf optekenen in de media. “Hij is niet alleen Belgisch, maar ook Europees kampioen. Het is logisch dat er vooral naar hem zal worden gekeken. Net als Kobe Goossens was Peeters de voorbije weken goed op dreef. Zij steken erbovenuit. Achter die twee lijkt het spannend te worden voor de bronzen plak. Er komen wel vijf, zes jongens in aanmerking voor het podium. Ik maak deel uit van een sterke juniorenlichting. Van de titel droom ik niet. Ik moet realistisch blijven.”
Helaas voor de verzamelde concurrentie. Ondanks een indrukwekkende Peeters in de eerste wedstrijdhelft komt Iserbyt vanaf halfweg helemaal onder stoom. Hij laat Thijs Aerts achter zich en dicht de kloof met de Kempenaar, die in de voorlaatste ronde met een lekke band krijgt af te rekenen. Met een foutloze passage door het zand laat Iserbyt, vooruitgestuwd door een uitzinnige menigte (maar liefst 4.000 toeschouwers waren op zaterdag naar de juniorencross afgezakt, red.), Peeters in de slotronde verweesd achter. “Mijn vele supporters schreeuwden me vooruit”, is Iserbyt na afloop door het dolle heen. “Ik kreeg vleugels en reed puur op adrenaline. Ik waande me precies in een profcross, zoveel mensen stonden er langs het parcours. Het was fenomenaal. Ik had echt niet verwacht om Belgisch kampioen te kunnen worden.” Peeters, zoon van ex-prof Wilfried, toont zich een goede verliezer. “Ik kende pech, maar Eli was uiteindelijk toch de sterkste.”
4de plaats
Wereldkampioenschap veldrijden 2016 voor beloften in Heusden-Zolder
31 januari 2016, winst voor Adam Toupalik (op 0’01″) en Quinten Hermans (op 0’05″)
In zijn eerste winter bij de beloften trekt Iserbyt met acht overwinningen in een klassementscross als een van de favorieten naar het WK in eigen land. In Zolder lijken Quinten Hermans en Adam Toupalik echter lange tijd onder elkaar uit te maken wie de regenboogtrui zou veroveren, tot Iserbyt zich in de voorlaatste ronde terug in de strijd knokt. Wanneer de drie samen voor de voorlaatste keer de finishstrook op het Circuit van Zolder opdraaien, begint Toupalik plots als een gek te sprinten. De Tsjech steekt net voor de aankomststreep zijn handen in de lucht en denkt dat hij de nieuwe wereldkampioen bij de beloften is geworden.
“Ik denk dat iedereen zich dat beeld nog voor de geest kan halen”, vertelt Iserbyt in januari 2025 met een glimlach. “Elk jaar kijk ik nog wel eens terug naar die wedstrijd. Het was echt een heel zotte dag. Als je op voorhand aan iemand zou vertellen wat er in die cross allemaal zou gebeuren, had niemand je geloofd.”
Ondanks zijn blunder strijdt Toupalik tot het bittere eind voor de wereldtitel, maar het is Iserbyt – 18 jaar en goed drie maanden oud – die de sprint naar zijn hand zet en de jongste wereldkampioen ooit bij de beloften wordt. Na één Europese en vijf Belgische titels is het de eerste regenboogtrui uit zijn carrière. “Een sleutelmoment voor mij. Daar is mijn profcarrière echt begonnen. Ik heb mijn studie rechten stopgezet en ben prof kunnen worden. Heusden-Zolder zal voor mij altijd een speciale plek zijn.”
3de plaats
Superprestigecross in Gavere 2019
27 oktober 2019, winst voor Lars van der Haar (op 0’43″) en Laurens Sweeck (op 0’54″)
In september 2019 begint Iserbyt als een komeet aan zijn eerste volledige campagne bij de profs. Hij wint de Wereldbekermanches in Iowa City en Waterloo en zet na terugkeer in Europa ook de klassementscrossen in Gieten en Bern naar zijn hand. Iserbyt verschijnt eind oktober dan ook als uitgesproken topfavoriet aan de start van de Superprestigecross in Gavere. Lars van der Haar neemt een snelle start en even later probeert Belgisch kampioen Toon Aerts het verschil te maken op de langste beklimming van het veeleisende parcours, maar het is tevergeefs. Wanneer Aerts nog voor halfweg ten val komt in een bocht, is de vogel gaan vliegen. Iserbyt slaat meteen een kloof en duldt vanaf dan niemand meer in zijn buurt. Van der Haar, die tweede wordt, volgt aan de finish op bijna een minuut. Pidcock, de jeugdrivaal van Iserbyt, valt zelfs naast het podium.
“Ik kon Eli vandaag niet aan”, is Van der Haar na afloop eerlijk. “Ik denk dat hij momenteel op het niveau van Mathieu van der Poel van vorig seizoen rijdt.” Straffe woorden van de Nederlander. “Of dit op zijn Van der Poels was?” kaatst Iserbyt na zijn zege de bal terug. “Dan zou ik in de eerste ronde al moeten wegrijden, dus dat vind ik een beetje overdreven. Ik focus me nu eerst op de Koppenbergcross en pas daarna op het duel met Mathieu in Ruddervoorde.”
Iserbyt wint vijf dagen na Gavere ook op indrukwekkende wijze op de Bult van Melden (waar hij een felle strijd met Pidcock naar zijn hand zet, red.), maar haalt nog eens twee dagen later zijn normale niveau niet in Ruddervoorde, waar Van der Poel makkelijk triomfeert. Iserbyt moet als vijfde ruim anderhalve minuut toegeven. Nog een week later strijden de twee in het Italiaanse Silvelle tot in het ultieme slot voor de Europese titel, maar finaal is het opnieuw Van der Poel die aan het langste eind trekt. Iserbyt strandt op drie luttele seconden. Dichter dan die dag zal hij nooit meer komen…
2de plaats
X²O Badkamers Trofee Koppenberg 2020
31 oktober 2020, winst voor Lars van der Haar (op 0’43″) en Toon Aerts (op 1’20″)
Een jaar later trekt Iserbyt, een week na een indrukwekkende zege in Ruddervoorde, opnieuw als torenhoge topfavoriet naar ‘zijn’ Koppenberg. Toon Aerts zorgt nochtans voor een blitzstart op de Bult van Melden, maar na een snelle fietswissel sluit de West-Vlaming aan. Ook Lars van der Haar en Quinten Hermans komen terug. Niet voor lang, want met een snedige demarrage bergop rijdt Iserbyt Aerts uit het wiel. Na een machtige solo van meer dan een halfuur zet hij de verzamelde tegenstand op grote afstand en legt hij de basis voor zijn tweede van vier eindzeges in de X²O Badkamers Trofee. Met ook de Superprestige (2x) en Wereldbeker (2x) mag Iserbyt zich de meest regelmatige crosser van het voorbije decennium noemen.
“In het begin heb ik een paar keer een prik uitgedeeld en zag ik dat Lars en Quinten gemakkelijk op achterstand werden gezet”, reageert Iserbyt na afloop. “Alleen Toon deed wat moeilijk, maar ik hoorde dat hij aan het zuchten was. Het was niet gemakkelijk om hem eraf te krijgen, maar eenmaal ik een kloofje had, nam ik meteen een mooie voorsprong. De Koppenberg is echt iets voor mij. Ik was gebrand op een goede prestatie. Volgende week wil ik ook Europees kampioen worden, zeker nu Mathieu niet start. Ik ben gebrand op die sterrentrui.”
In het Nederlandse Rosmalen kroont Iserbyt zich logischerwijze tot Europees kampioen. Ploegmaat Michael Vanthourenhout maakt het feestje van Pauwels Sauzen-Bingoal compleet door naar de zilveren medaille te rijden. Bondscoach Sven Vanthourenhout is serieus onder de indruk. “Volgens mij kan de allerbeste Eli in het veld concurreren met van Aert, van der Poel en Pidcock, alleen heb ik die allerbeste Eli nog nooit tegen hen bezig gezien.” Ook Iserbyt gelooft in zijn eigen kwaliteiten. “Als zij er vorige week waren bijgeweest op de Koppenberg, had ik toch een grote kans op winst gehad. Op dat parcours, hé. Dat is op mijn lijf geschreven: explosief, klimmen en niet te technisch bergaf. Maar je moet niet verwachten dat ik Mathieu ga kloppen in pakweg Hamme, waar hij vorig jaar gedurende 40 seconden 700 watt trapte. (grijnst) Dat zal ik nooit kunnen.”
Anno 2026 is de conclusie dat Eli Iserbyt nooit meer de kans heeft gekregen om op de Koppenberg tegen Wout van Aert en Mathieu van der Poel te crossen.
1ste plaats
Belgisch kampioenschap veldrijden 2024 voor profs in Meulebeke
14 januari 2024, winst voor Joran Wyseure (op 0’25″) en Michael Vanthourenhout (op 0’37″)
Eli Iserbyt, bij de jeugd de kampioenschapsrenner bij uitstek met vijf Belgische titels op rij, slaagt er in zijn eerste jaren bij de profs niet in om de driekleur te veroveren. Met uitzondering van één Europese titel zijn ook de EK’s en WK’s lange tijd niet zijn ding. Meer zelfs, vaak prijkt na afloop zelfs een DNF achter zijn naam. Did Not Finish. Een werkpunt, vindt Iserbyt anno 2023 zelf. “Het is een erfenis uit mijn jeugdperiode, toen ik bijna alles won en alleen de eerste plaats telde.”
De bevrijding komt er pas op het BK van 2024 in Meulebeke. In eigen provincie rekent hij in barre omstandigheden met zijn kampioenschapsdemonen af. Twee andere West-Vlamingen, Joran Wyseure en Michael Vanthourenhout, flankeren hem op het podium. “Dit was zeker geen gemakkelijk BK”, geeft Iserbyt na afloop aan. “Het was enorm koud, maar gelukkig had ik mijn hele lichaam van warmtepleisters voorzien. Ik heb eindelijk eens kunnen afrekenen met de koude en ik heb eindelijk eens een BK kunnen winnen. Ik moet zeker mijn ploegmaat Michael bedanken voor zijn steun in deze cross. We hebben het de voorbije dagen niet makkelijk gehad, want ik werd in de aanloop naar dit kampioenschap ziek en moest zelfs naar de spoedafdeling om me te laten behandelen. Michael en ik hebben veel aan elkaar. Zoiets komt na zo’n BK naar boven. Ik zit nog een beetje in een roes. Het is echt geweldig dat ik kon winnen.”
