De Alpen in de derde week van de Tour, het is toch steeds een hele onderneming. Zelf heb ik nog altijd een redelijk gevoel. Het is natuurlijk niet zo dat ik me beter voel dan bij de start drie weken geleden in Nice. Dat is niemand. Alleen recupereert de ene al wat beter dan de andere.
...

De Alpen in de derde week van de Tour, het is toch steeds een hele onderneming. Zelf heb ik nog altijd een redelijk gevoel. Het is natuurlijk niet zo dat ik me beter voel dan bij de start drie weken geleden in Nice. Dat is niemand. Alleen recupereert de ene al wat beter dan de andere. Ik moest me de voorbije bergritten altijd bekommeren om onze sprinter Sam Bennett, die de groene trui aan het verdedigen is. Ik bepaal het tempo. Dat ligt iets lager dan wat ik eigenlijk zou aankunnen. Woensdag op de steile Col de la Loze bedroeg de tijdslimiet 36 minuten, terwijl er 40 kilometer moest worden geklommen en we er altijd vanuit gaan dat we met de bus één minuut per kilometer verliezen. We hebben dus nog redelijk gas moeten geven. Voor mij was dat aan 360 watt. Dat is niet slenteren. In het begin valt zoiets mee, maar na een tijdje begin je het toch te voelen.Ook de kwaaltjes blijven voorlopig uit, met dank aan de ploegdokter. Ik heb van nature heel gevoelige darmen. In de Vuelta van vorig jaar was mijn gewicht daardoor heel erg gezakt, maar nu is dat hetzelfde gebleven. Hopelijk geraken we nu met de volledige ploeg heelhuids op de Champs-Elysées. Maar zelfs als Bennett zijn groene trui behoudt, zal er geen feestje inzitten. Parijs is momenteel een rode zone. Het zou niet verstandig zijn om daar nu iets te gaan eten. Bovendien is er dinsdag al het BK in Anzegem. Ook al weet ik dat het door corona moeilijk is geweest, ik vind het heel jammer dat de bond die datum heeft goedgekeurd. Maar oké, we zien wel wat het wordt. Intussen kijk ik er vooral naar uit om mijn gezin terug te zien. Vier weken mijn vrouw en pasgeboren dochtertje missen, dat is echt wel lang. Dan ben je graag eens een paar dagen thuis, maar dat wisten we vooraf natuurlijk al. Ik heb nog veel koershonger voor de klassiekers, maar op familiaal vlak kijk ik toch wel uit naar 25 oktober.