1. Ben je tijdens Gent-Wevelgem geschrokken van jezelf?

"Ja, toch wel. Ik had gehoopt iets voor Mathieu te kunnen doen, maar wist niet wat te verwachten van mijn eerste WorldTour-koers. Wat als ik voor mezelf had mogen rijden? Misschien wel top tien."
...

"Ja, toch wel. Ik had gehoopt iets voor Mathieu te kunnen doen, maar wist niet wat te verwachten van mijn eerste WorldTour-koers. Wat als ik voor mezelf had mogen rijden? Misschien wel top tien.""Hij zei dat hij onder de indruk was. 's Avonds heeft hij nog een WhatsApp gestuurd. Hij schreef dat hij mij indrukwekkend vond." "Heel kort, net voor de officiële start tijdens de neutralisatie. Ik was nerveus en reed vooraan. Hij kwam naast mij rijden en vroeg of het de bedoeling was om in de vroege vlucht mee te gaan.""Dat kan je niet zeggen, want hij is wereldtop in het veld én op de weg. Op de weg heb je natuurlijk wel meer internationale toppers.""Ook moeilijk te zeggen. Hij is in alles top. Op de weg en in het mountainbiken heeft hij wel nog meer groeimarge, denk ik.""Oliver Naesen is redelijk diep in de finale naast mij komen rijden en zei: chapeau dat je er nog bij bent. Dat was plezant om te horen."De appreciatie die ik kreeg vanuit de ploeg en door Mathieu.""Neen, dat denk ik niet." (lacht)"Ik denk wel dat hij mijn naam kent. Mijn papa kent hij alleszins van vroeger in de koers.""Christoph en Philip Roodhooft hebben me dat halfweg het veldritseizoen gevraagd in functie van Mathieu, omdat ik in het verleden had getoond dat ik op de weg mijn mannetje sta. Vanaf dan hebben we naar deze periode opgebouwd. Met Mathieu ben ik zelfs nog apart op stage gegaan.""Dwars door het Hageland van vorig jaar. In de finale bleven we met een klein groepje over en in de sprint voor plaats twee werd ik heel nipt geklopt door Viviani.""De drie crossers: Stybar, Van Aert en Van der Poel. En natuurlijk mag je Sagan en Van Avermaet ook niet afschrijven.""De Brabantse Pijl en Amstel Gold Race zijn Mathieu op het lijf geschreven. Als ik daar hetzelfde als in Gent-Wevelgem kan doen, zal ik heel tevreden zijn."14. Ligt jouw toekomst in het veld of op de weg? "Graag een combinatie van beide. Het is leuk zoals het nu is.""Het heeft alle twee zijn charme. Ik rijd graag in de camper met familie en vriendin naar de cross. Maar ik vind het ook leuk om met de ploegmaats op hotel te gaan, zoals vorig weekend in Vander Valk in Nazareth.""Familie. Gelukkig ben ik al een beetje afgekickt. (grijnst) Ik kan intussen al slapen als ik eens een aflevering gemist heb.""Ik weet er bitter weinig van, maar ik heb sympathie voor Club Brugge en KV Oostende. (lacht) Ik veronderstel dat Club het meest kans op de titel maakt?" "Ook bitter weinig. Het is een godvergeten dorpje, al heb je wel de molen van Klerken. Men heeft het zelfs gerenoveerd als herinnering aan de oorlog. Onlangs ben ik er op een looptraining eens gepasseerd. Je hebt er een heel mooi uitzicht op de omgeving.""De Steenstraat, hé. Ik mag een beetje chauvinistisch zijn. Onlangs moesten we erover tijdens de Bredene-Koksijde Classic en schrok ik. Het is toch wel een lastige kasseistrook, zeker bergop.""Met Stijn heb ik het er nog niet over gehad, maar mijn papa is er trots op. Het is een verhaal dat hij regelmatig vertelt. Logisch. Je staat niet elke week met een toekomstig winnaar van de Ronde van Vlaanderen op het podium.""In de Kattekoers reed hij ooit voorop met de jonge Tom Boonen. Hij kende die eerstejaarsbelofte niet, tot de ploegleider van de Groeningespurters kwam zeggen dat hij wel met een nieuw wonderkind voorop reed.""Om hem een plezier te doen, zal ik ja zeggen. (lacht) Als ik tenminste aan het losrijden ben.""Dat zullen we nooit weten, want papa combineerde de koers altijd met zijn job en kreeg nooit echt de kans om prof te worden.""Mijn vriendin. Je hebt als renner een team rondom je, maar een vriendin is ook heel belangrijk. Toen ik een jaar geleden een heel slechte crosswinter kende, heeft Shauny mij enorm gesteund.""Niet veel, want ik heb het zelf meegemaakt dat Karl naar hier kwam om met papa samen te trainen. Karl was zo gefocust op zijn gewicht dat hij te mager stond om te presteren. Wat ik ook nooit vergeet: toen mijn papa eens zijn sleutelbeen had gebroken, stond Karl hier elke dag met een tandem om samen te gaan trainen."