Zeven jaar geleden stond Robbe Ponseele ook al in deze krant. Hij behaalde toen goud op de nationale jeugdkampioenschappen. Inmiddels is de 20-jarige Hoogledenaar bezig aan de uitbouw van een knappe volleybalcarrière. Zo is hij momenteel net buiten de landsgrenzen aan de slag bij de Franse topclub Tourcoing.
Het volleybalbloed zit in de familie Ponseele. Mama Kaat Bothuyne speelde zelf volleybal bij Menen en ook haar drie kinderen zetten al snel hun eerste stappen op het volleybalveld. Sien speelt bij Bevo Roeselare, Wout maakt deel uit van Knack B en Robbe speelt dus momenteel in het buitenland. Maar hoe kom je terecht in de Franse competitie? “Ik volgde de Topsportschool en kon vervolgens uit een aantal Belgische ploegen kiezen”, verklaart Robbe. “Mijn keuze viel op Aalst, waar ik twee jaar aan de slag ging. Ik had de optie om te vertrekken en toen kwam mijn manager me vertellen dat ook Tourcoing geïnteresseerd was. Ik heb met grote ogen moeten kijken naar het complex daar, de keuze was snel gemaakt.”
Splinternieuwe zaal
Sinds dit jaar speelt Tourcoing in een splinternieuwe volleybalzaal. De zaal oogt erg ruim en er heerst ook telkens veel sfeer. “Toen we Europees speelden tegen Maaseik, was er een erg toffe sfeer in de zaal, met zelfs trompetten en drums.” Helaas kon Tourcoing zich niet plaatsen voor de volgende ronde van de CEV-cup, de Limburgers van Maaseik bleken over de twee wedstrijden te sterk. Toch is Robbe ervan overtuigd dat het niveau van de Franse competitie hoger is dan in ons eigen land. “Het algemene niveau ligt een stuk hoger dan in België. De sterke ploegen in ons land leunen wel dicht aan tegen de top van Frankrijk, maar het basisniveau is een pak hoger.” Tourcoing doet het dan ook verrassend goed dit seizoen, momenteel bekleden ze de tweede plaats in het klassement.
Eigen appartement
De overstap naar een ander land en een andere omgeving heeft Robbe ondertussen moeiteloos verteerd. “De taal was natuurlijk wel een klein obstakel maar dat ging al bij al redelijk vlot. Mijn Frans is al een stuk verbeterd sinds het begin van het seizoen, de meesten spreken ook Engels. Op vlak van afstand is het zelfs een stuk dichter bij huis dan Aalst de voorgaande seizoenen. Op een groot half uur tijd sta ik van thuis uit in Tourcoing. Maar ik verblijf erg veel in Tourcoing zelf. Alle spelers hebben er een appartementje van de club, dicht bij de sporthal.”
“Op een groot half uur tijd sta ik van thuis uit in Tourcoing”
De sporthal is dan ook de plaats waar Robbe het meest van de tijd te vinden is. Er wordt zowat elke dag getraind, soms zelfs twee keer per dag. Ook de verplaatsingen zijn een pak verder dan in eigen land. “Als we naar het zuiden van Frankrijk moeten, kom je snel aan vier à vijf uur met de trein, soms nemen we ook het vliegtuig. In Frankrijk is het ook de gewoonte om een dag op voorhand te overnachten op hotel terwijl je in België op de matchdag zelf vertrekt. Het is allemaal een stukje professioneler dan bij ons.”
Studies aan VIVES
De weekends van Robbe zijn alvast goed gevuld, met vaak twee wedstrijden op het programma. “Ik speel ook nog mee met ons tweede elftal om daar ritme op te doen en zo mijn niveau omhoog te krikken. We trainen op heel hoog niveau en dat is goed voor mijn evolutie.” De vele trainingsarbeid wordt ook nog gecombineerd met studies LO en bewegingsrecreatie aan VIVES. “Het is geen eenvoudige combinatie. Ik volg vooral afstandsonderwijs, al krijg ik de dinsdagochtend wel vrij van de club om naar school te gaan.”
Robbe volgt de Belgische competitie nog steeds. Net zoals elke ex-jeugdspeler van Knack droom ik er wel van om ooit voor hun eerste elftal te spelen, zij zijn absolute top in België. Maar ik moet nog alles bekijken met mijn manager voor volgend jaar. Ik speel nu al drie jaar als tweede setter en zou graag meer minuten willen maken. Een terugkeer naar België is zeker mogelijk, al is een ander land ook een optie. Ik ben alvast heel tevreden met de evolutie die ik nu al heb doorgemaakt”, besluit Robbe. (JT)
