Altijd raak, vlijmscherp, maar fair. Zo tackelen onze huisanalisten Henk Vanhee (Club) en Roel Jacobus (Cercle) week na week de meest opvallende voetbalgebeurtenissen van het afgelopen weekend en werpen ze hun blik op hun volgende thuiswedstrijd.
We staan aan de vooravond van de jaarwisseling en wat is dit een razend 2025 geworden! Mocht je als supporter al eens moeite hebben om alles bij te benen, wat dan gezegd van Hans Vanaken? Het blijkt dat er niemand ter wereld is die dit jaar meer matchen heeft betwist dan onze eigenste kapitein. Je kan bij een terugblik al het cijfermateriaal bovenhalen om je woorden zoveel je wilt kracht bij te zetten: onze Hans gaat na de training gewoon naar huis, ontspant bij een paar afleveringen van FC De Kampioenen, snoert zijn voetbalschoenen opnieuw aan en is klaar voor alweer een topmatch waarin hij zal verdelen, heersen en nog scoren ook. In het interview na de match glimlacht hij eens fijntjes, relativeert hij schouderophalend alle drukte en gaat hij terug naar vrouw en kind. Het uiterlijke vertoon laat hij aan de collega’s, maar hijzelf is een leidend voorbeeld. Dat is uitzonderlijk in deze luide, lelijke wereld waarin iedereen een mening te veel braakt over onderwerpen waarover men nauwelijks kennis heeft vergaard. Omdat Hans Vanaken zo uniek is, nomineer ik hem dan ook graag tot mijn sportpersoonlijkheid van het jaar. Soms is het uitzonderlijke zo vanzelfsprekend dat je het niet ver hoeft te zoeken. Hans bereikt in 2026 de kaap van 34 jaar. Niemand twijfelt eraan dat hij er in januari van het nieuwe jaar opnieuw gewoon zal staan, voor ploeg en vaderland.
Tweede ster
Er was goud, klatergoud en ontgoocheling in 2025. Club speelde soms heerlijke matchen op het allerhoogste Europese niveau, kon eindelijk nog eens de Belgische Beker in de kast zetten, pakte ook de Supercup en werd (maar) tweede in de competitie, ondanks beresterke play-offs. Er waren deze zomer ook de transfersaga’s rond stakende spelers, waardoor je als supporter toch meteen je plaats weer kent in het grotere geheel. Maar hét feit van de afgelopen maand was toch het trainersontslag, dat overal veel stof deed opwaaien. En het sluimert nog steeds, aangezien Hayen vorige week een contract tekende bij Racing Genk, toevallig ook onze laatste tegenstander in 2025. Toch voel ik bij mijn mede-supporters een hoge nood om verder te gaan. Het is wat het is en we kruipen met volle energie achter Leko en zijn troepen. Genoeg gediscussieerd over schuld en verdienste. De beslissingen zijn gemaakt; we gaan ervan uit dat deze in eer en geweten werden genomen. En mits hier en daar een correctie in de spelerskern kan 2026 opnieuw een knaller worden, waarbij in gedachten die tweede ster als een glinsterend artikel bovenaan de kerstboom van veel Clubsupporters fonkelt. Het is dan ook de tijd van het jaar voor goede voornemens, en niemand kan het je kwalijk nemen als je dromen ambitieus zijn.
Oplossing
Men zou het nog dreigen te vergeten: ook nu weer speelde blauw-zwart al zijn thuiswedstrijden in het tot op de draad versleten Jan Breydelstadion. Meer zelfs: ondertussen is er geen kat die nog weet wanneer er een beslissing zal komen over de klachten van de zelfingenomen heer Van Moerbeke en zijn verzuurde acolieten. En de Belgische administratieve mallemolen? Die schuift alles kafkaiaans voor zich uit. Ondertussen zie je het ene na het andere YouTube-filmpje opduiken van verbaasde fans van Europese topploegen, die waarlijk hun ogen niet kunnen geloven bij het zien van zoveel betonrot tijdens Europese topavonden. Wordt het niet stilaan tijd voor een oplossing? En moge het gezond verstand hierover – en over zoveel andere dingen in het leven – in 2026 eindelijk zegevieren.
