Tom De Sutter is deze zomer gestopt als profvoetballer. Op zijn 34ste, na 13 jaar bij zes clubs, na 123 goals in 414 matchen. Op zijn passage bij het Turkse Bursaspor na, kwam hij overal aan ongeveer 1 goal op 3 matchen. Een topscorer pur sang. "Al is 1 op 3 misschien net te weinig voor een spits van Anderlecht of Club Brugge."
...

Tom De Sutter is deze zomer gestopt als profvoetballer. Op zijn 34ste, na 13 jaar bij zes clubs, na 123 goals in 414 matchen. Op zijn passage bij het Turkse Bursaspor na, kwam hij overal aan ongeveer 1 goal op 3 matchen. Een topscorer pur sang. "Al is 1 op 3 misschien net te weinig voor een spits van Anderlecht of Club Brugge." Het zijn meteen de twee clubs die zijn carrière het meest tekenden. "Soit. Ik had nooit dat pure killersinstinct, was altijd een ploegspeler. Spitsen als Lukaku en Harbaoui willen elk jaar topscorer worden en daarom alles spelen, ik zou al eens gezegd hebben: 'laat die jonge gast ook eens spelen'. En bovenal: er zitten géén penalty's bij, hé. Anderen konden dat beter, vond ik."Hij speelde vier jaar voor RSCA (2009-2013) en twee voor FCB (2013-2015). "Ik heb nog steeds geen voorkeur, heb mij bij allebei goed geamuseerd. Bij Anderlecht zat ik nochtans vaak op de bank. Niet onlogisch, ik moest er tegen Lukaku en later Mbokani optornen. Maar ik heb er veel mooie momenten meegemaakt: drie titels, Champions League... Ik had er meer moeten van genieten, ik leefde teveel in een bubbel. Ook bij Club. Alles wordt voor je geregeld, alleen de match telde... het werd allemaal zo gewoontjes. Dié momenten zal ik missen, niet de leegtes. Op afzondering proberen de tijd te doden met serietjes... Dan vind ik mijn huidige leven plezanter."Lees verder onder de foto.Dat huidige leven: amateurvoetballer/ondernemer (padelzaken in Brugge, Mechelen en Waregem, red.). Hij droomde van 100 goals in de Belgische eerste klasse, maar is dus blijven steken op 94. Zijn laatste profclub KV Oostende gunde het hem niet, zijn contract van zes maanden werd niet verlengd. Het lag nochtans klaar, maar kort daarna vertrok Technisch Directeur Hugo Broos, die had toegezegd. "Waarop ik via via, niet van de voorzitter zelf, hoorde dat ik weg moest. Jammer, ik had mij perfect kunnen vinden in een rol van bankzitter, eens spelen, eens niet... Soit, ik had mij toch nog eens bewezen, met vooral belangrijke goals in de bekermatchen tegen Gent. Maar daarna zakte de ploeg in elkaar en ging ik mee ten onder."Van een verziekte kleedkamer in die periode wil hij niet spreken. Nog minder van jaloezie tussen de zogenaamde grootverdieners en de rest. "Het was eerder een gebrek aan beleving. Wat altijd te maken heeft met de resultaten. Ik vond wel dat Gert Verheyen de groep, op zijn manier, nog wel scherp kon zetten, maar ik denk niet dat alle spelers hem snapten. En uiteindelijk moet die beleving toch van de spelers zelf komen. Het was een te brave groep. En ik ben ook geen roeper.""Ik herinner me dat bij Club Brugge mental coach Rudi Heylen voor Michel Preud'homme profielen van de groep samenstelde. In kleuren. En daar moesten zoveel volgers, zoveel leiders... in zitten. Ik volg KVO nog wel, zag gisteren nog Jelle Bataille. Goeie shotter, zag ik vorig seizoen al. En alles goed op een rijtje. Dit seizoen zit het beter in elkaar, me dunkt. Ik had best nog kunnen meedraaien. Jammer, maar het houdt me niet bezig."Nog minder dan zijn deerlijke jaar bij Lokeren waar de spits werd uitgezwaaid door voorzitter Roger Lambrecht met: "Vooral spijt dat ik hem zoveel betaald heb." Schouders ophalend: "Het eerste seizoen was nog ça va: tien goals gemaakt. Maar toen werd Peter Maes coach. En simpel, die had het niet voor mij. Ik heb van niets spijt, maar ik had toch misschien iets beter nagedacht bij mijn keuze voor Lokeren." Lees verder onder de foto.Plots was hij drie maanden werkloos. "Niet dat ik in een zwart gat viel, maar het was toch moeilijk. Ik draaide nog niet helemaal mee in de zaken en miste structuur, moest denken hoe mijn dagen te vullen. Ik was blij dat ik bij KVO nog een kans kreeg. Maar daarom wilde ik ná KVO niet dezelfde toer op. Mij overal gaan aanbieden 'Kan je mij niet gebruiken...?' Ik wilde wel nog blijven voetballen. En bij een ambitieuze club, niet onderin. Mij amuseren. Maar niet als prof, daarom heb ik Deinze laten staan. Het moest te combineren zijn met onze padelzaken.""De keuze voor Knokke, dat duidelijk titelambities heeft, was snel genomen. Toegegeven, 's avonds om 18 uur mijn 'zakske' maken om te gaan trainen, het was wel aanpassen. Maar het niveau verbaasde mij wel. Torhout, waar ik 13 jaar geleden speelde, was derde klasse, daarmee vergeleken haalt tweede amateur een heel deftig niveau. Liam Prez (ex-Kortrijk), Sven Dhoest, Koen Persoons, een aantal jonge gasten... kunnen goed voetballen, hoor. En ik vind er dezelfde sfeer terug van bij Torhout. Meer moet dat niet zijn."