Na zes vette jaren ging het dit seizoen heel wat minder met de eerste mannenploeg van Squash Piramid Brugge. “We speelden vier keer kampioen. Door gebrek aan een sponsor moeten we het met minder middelen doen. Met de laatste plaats als gevolg”, meent speler Ben Hubert.
Squash Piramid speelde in de eredivisie bij de heren zes jaar de play-offs met de eerste vier, met vier landstitels. De sponsor besliste na zes jaar om het contract niet te verlengen. “Dit zorgt voor een overgangsjaar, om volgend seizoen opnieuw naar sponsoring toe te werken. Het gebrek aan het nodige budget is ook de reden waarom we in de huidige competitie geen buitenlandse spelers hebben opgesteld”, zegt Ben Hubert.
In het begin van het seizoen kon Piramid nog beroep doen op Sebastiaan Weenink en Paul Coll. Nu zijn het vooral lokale spelers. Naast Ben Hubert zijn dat Xander De Deygere, Gill Vanrapenbusch en de jonge Thimi Christiaens, onlangs nationaal kampioen bij de B-spelers. “Volgend jaar willen we zoveel mogelijk met ons vier verder. Thimi wordt zo goed als een A-speler. Het zal voor hem een geweldige ervaring zijn op het hoogste niveau, want degraderen zullen we wellicht niet doen”, benadrukt Hubert.
Piramid won op de laatste speeldag van de reguliere competitie, maar kwam niet meer weg van de laatste plaats. “De meeste ploegen uit eerste divisie willen of kunnen niet promoveren, omdat ze een tweede ploeg vormen van het team in de eredivisie. Vandaar de kans dat wij in eredivisie blijven.”
De ambitie voor de volgende jaren is om terug in de middenmoot te eindigen en af en toe de play-offs mee te pikken. “Dus zonder echt over een titel te praten. Mocht er opnieuw een mooi budget komen: waarom niet? Maar dat is nu niet aan de orde.”
Ben Hubert (34) uit Sint-Michiels is nu 22 jaar bij Piramid bezig. “Ik ben een technische allroundspeler die vrij slim, hoog, snel, krachtig, tactisch en secuur kan spelen.” Dat Hubert en zijn team laatste eindigden, wijzigt niets aan zijn motivatie. “De drijfveer is er nog. De resultaten zijn minder. Het is anders. De vorige jaren speelde ik op plaats drie of vier en moest ik bijdragen aan het team. Nu ontmoette ik elke match profspelers. Tegen hen winnen is moeilijk, maar ik beleef leuke matchen. Ik leer daar uit.” (ACR)
