Jonathan en Kevin Borlée krijgen West-Vlaamse opvolging. Topturner Glen Cuyle (23) uit Ingelmunster maakte vorig jaar furore aan de ringen op de Olympische Spelen in Parijs. Zijn eeneiige tweelingbroer Nicola (23) behoort allround tot de Europese subtop. Hun droom? In 2028 samen naar de Spelen in Los Angeles gaan. “Maar daar proberen we nog niet te vaak aan te denken.”
Eeneiige tweelingbroers uit elkaar halen, is makkelijker gezegd dan gedaan. Hallo, Glen en Nicola Cuyle? Er volgt een bedeesde glimlach bij de twee. Ook hun West-Vlaamse achtergrond valt hier, in de Topsporthal Vlaanderen aan de Blaarmeersen in Gent, niet op. Niet onlogisch, want de twee hebben een Belgische vader en Russische moeder. Opvallende West-Vlaamse dialectklanken bespeuren we dan ook niet. “Mijn haar is normaal een stuk korter dan dat van Glen”, probeert Nicola. “Vroeger was het een groter probleem”, voegt Glen eraan toe. “Toen leken we nog veel meer op elkaar dan nu. Voor de meeste mensen was het onmogelijk om te weten wie Glen was en wie Nicola was. Of wij daar zelf last van hadden? Niet echt. Als iedereen voortdurend mist, word je dat op een bepaald moment gewoon. Al is het natuurlijk wel speciaal dat we als tweeling op dit niveau presteren.” Nicola knikt. “We hebben de voorbije 23 jaar alles op dezelfde manier beleefd. Dat is heel bijzonder.”
Jullie begonnen allebei op 7-jarige leeftijd te turnen. Waren jullie van jongs af aan sportief?
Glen: “We waren heel energiek, dat wel. Via de clubs in Ingelmunster en Izegem zijn we in Brugge terechtgekomen, waarna we op ons 14de naar Gent zijn getrokken.”
Nicola: “Al die jaren zaten we in dezelfde school, dezelfde klas, dezelfde richting en deden we dezelfde trainingen. Nu wonen we hier samen in een appartement, hoewel we de voorbije jaren wel voor een andere studie gekozen hebben. Intussen ben ik daarmee gestopt en focus ik me volledig op mijn turncarrière. Een topsportcontract heb ik niet, al word ik wel wat ondersteund door de Vlaamse Gymfederatie. Maar dat is geen volwaardig loon. Om een contract bij Sport Vlaanderen of Defensie te verdienen, moet je aan een aantal voorwaarden voldoen. Bij Sport Vlaanderen is een top acht op een WK en top drie op een EK vereist. Bij Defensie volstaat een top twaalf op een WK en een top acht op een EK. Niet evident.”
Glen: “Ik studeerde informatica en lichamelijke opvoeding, maar ben op een bepaald moment ook gestopt en kwam, dankzij mijn top acht op de Spelen in Parijs, in aanmerking voor een contract bij Defensie. Daar krijg ik nu een loon om als topsporter te leven.”
Nicola, jij nam al in 2018 deel aan het EK voor junioren in Glasgow. Mag ik daaruit concluderen dat jij als 16-jarige verder stond in je ontwikkeling dan Glen?
Nicola: (knikt) “Ja. Bij de junioren neemt elke turner deel aan de allroundcompetitie en daarin was ik op dat moment beter.”
Maar jij, Glen, wist nog niet dat de ringen jouw specialiteit zouden worden?
Glen: “Totaal niet. Als turner word je van jongs af aan heel algemeen opgeleid.”
Los daarvan kwamen jullie er internationaal niet aan te pas. Ik vond een uitslag terug van het WK voor junioren in Hongarije in 2019. Nicola werd allround 33ste, Glen 76ste. Aan de ringen werd je pas 66ste.
Glen: (glimlacht) “Het was niet iets dat ik al kon, dus was mijn oefening op dat WK ook helemaal niet goed. De ringen zijn een discipline waarin je jezelf als kind best niet specialiseert, omdat het niet zo gezond is om als tiener al veel op kracht te trainen.”
Nicola: “Dat WK was ook niet ons beste tornooi ooit. Een maand later werd ik tiende in de allroundfinale van de Europese Jeugdolympiade in Baku.”
Glen: “Pas toen ik vaker aan de ringen ben beginnen te trainen en in 2022 aan mijn eerste EK bij de senioren deelnam, kreeg ik meer geloof in mezelf. Het was mijn trainer Koen Van Damme, die als turner zelf aan de Spelen van 2008 deelnam, die zei dat ik echt een lichaam voor de ringen had. Als we daar specifiek voor zouden trainen, geloofde hij dat er veel mogelijk was. Ik ben daarin meegegaan en Koen heeft gelijk gekregen.”
Toen kwamen de Spelen in Parijs. Glen werd in laatste instantie aan de Belgische selectie toegevoegd, ten koste van … Nicola. Was dat geen vervelende situatie?
Nicola: “Eigenlijk niet, want een testdag moest uitsluitsel brengen. Het was heel simpel: wie de meeste punten behaalde, mocht gaan. Zowat iedereen heeft daar zijn zwaarste oefening ooit geturnd. Bij de meesten is dat niet gelukt, bij mij is dat half gelukt en bij Glen is het wel gelukt. Dat gaf mij geen ambetant gevoel, want we wisten vooraf dat er maar één ticket beschikbaar was en er minstens één van ons ontgoocheld zou zijn.”
Glen, op de Spelen werd je aan de ringen vierde in de kwalificaties, wat volstond voor een plaats in de finale met acht. Je behaalde een score van 14.900, op papier jouw strafste prestatie ooit. Klopt dat?
Glen: “Sowieso. Als ik die score in de finale had gehaald, zou ik als vijfde geëindigd zijn. Het was een prestatie die vergelijkbaar was met mijn kwalificaties op het voorbije WK in Jakarta.”
Nicola: “Geen onbelangrijk detail: de puntentelling is sinds vorig jaar wat veranderd. De oefeningen zijn korter geworden, waardoor de scores nu sowieso wat lager liggen.”
Dit jaar bevestigde je op het WK in Jakarta. Toen ik je enkele dagen later interviewde, zei je zonder enige aarzeling in je stem dat je over enkele jaren Europees, wereld- en olympisch kampioen aan de ringen wil worden. Dat is ambitieus. Eigen aan jouw karakter?
Glen: “Dat komt omdat ik merk dat het niet onmogelijk is. Ik zie dat niet als een droom. Ik probeer daar gewoon naartoe te werken.”
Nicola: “Ik ga mee met die visie. Als je niet op het hoogste mikt, kan je daar ook nooit geraken. Als turnen dan echt je passie is, zie ik niet in waarom je niet op het hoogste doel zou mikken.”
Waar kan Glen aan de ringen nog in verbeteren?
Nicola: “Zoveel. (grijnst) Je kan altijd nieuwe dingen leren, verbeteren en perfectioneren. Zeker aan de ringen voeren sommige turners hun oefening zo perfect uit. Maar Glen zal nog elk jaar meer ervaring krijgen, wat hem zeker zal helpen. Het kan altijd beter.”
Glen, wat maakt van jou zo’n goede gymnast aan de ringen?
Glen: “Eén: mijn lichaamsbouw die klein, kort, sterk en compact is. En twee: omdat ik ervoor heb getraind. Dat is raar om te zeggen, maar ik heb de voorbije twee jaar twee toestellen volledig laten vallen en me echt op de ringen gefocust, met onder meer heel veel krachttrainingen. Dat is ook de reden waarom ik vandaag zo goed ben in die discipline.”
Nicola: “Hij is gemaakt voor de ringen.”
Waar ligt Nicola’s grootste kwaliteit?
Glen: “Ook aan de ringen, al heeft hij die troef voorlopig nog niet helemaal kunnen uitspelen. Puur qua lichaamsbouw zou het mogelijk moeten zijn. Daarnaast is hij om een of andere reden ook goed aan het paard met bogen, wat ik dan weer helemaal niet kan. Weinig turners zijn goed aan ringen én paard, wat Nicola behoorlijk uniek maakt.”
Nicola: “Alleen jammer dat de rekstok een enorme zwakte van mij blijft. Ik ben een allroundturner en presteer op vijf van mijn zes toestellen echt goed. Mijn gevoel aan de rekstok is echter veel minder goed, dus opteer ik voor een veel makkelijkere oefening en dat kost me veel punten.”
Dit jaar zijn er het EK in Kroatië in augustus en het WK in Rotterdam in oktober. Wanneer zullen jullie eind 2026 tevreden zijn?
Nicola: “Ik heb de voorbije jaren te vaak met blessures gesukkeld. Een resultaat op een EK of WK is voor mij minder van belang. Ik wil vooral een fit lichaam hebben, want ik weet dat die doelen met een fit lichaam vanzelf bereikt zullen worden.”
“Op de World Challenge Cup in Parijs waren we de eerste tweelingbroers ooit die samen in de finale stonden”
Glen: “Ik bereikte intussen de finale op een WK en de Spelen, dus wil ik dat nu ook op een EK. Een medaille? Het is veel te vroeg om nu al te zeggen dat ik voor het podium ga. Op het recente WK was ik één van de vier Europeanen in de finale. In mijn hoofd mag ik mikken op het EK-podium, maar voorlopig wil ik daar niet te veel aan denken.”
Nicola: “Daarnaast moeten we als Belgisch team op het EK in de top dertien eindigen om een WK-ticket te bemachtigen.”
Glen: “De finale halen is een mooie doelstelling, zeker met het oog op volgend jaar. Op het WK van 2027 is een top twaalf nodig om ons ticket voor de Spelen van 2028 veilig te stellen. Op het WK in Antwerpen in 2023 haalden we het net niet. Als we dit jaar met het team naar een goede score kunnen toewerken, moet het echt wel mogelijk zijn om als team naar Los Angeles af te reizen.”
Dromen jullie ervan om samen naar de Spelen in LA te gaan? Als eeneiige tweelingbroers zou dat behoorlijk uniek zijn.
Glen: “De twee Borlées zijn ons voorafgegaan, maar voor de rest kan ik ook niet meteen namen noemen.”
Nicola: “Er zijn twee Britse turnmeisjes (Jennifer en Jessica Gadirova, red.) die ook allebei aan de Spelen deelgenomen hebben. Maar bij de mannen? Ik denk het niet. Onlangs waren we op de World Challenge Cup in Parijs de eerste tweelingbroers ooit die samen in de finale stonden.”
Glen: “We zijn niet vaak bezig over Los Angeles. Dat is mijn doel, maar het belangrijkste zijn nu de eerstkomende wedstrijden.”
Nicola: “Het is nog te ver om al aan 2028 te denken.”
Kennen jullie Yves Lampaert?
Glen: “Niet persoonlijk, maar hij is ook van Ingelmunster.”
Toen hij in 2021 voor eigen volk Belgisch kampioen tijdrijden werd voor Remco Evenepoel, barstte in Ingelmunster een volksfeest uit. Dat zou na de Spelen in LA zomaar opnieuw kunnen gebeuren.
Glen: (glimlacht) “Dat zou natuurlijk heel fijn zijn, maar ik betwijfel of gymnastiek daarvoor populair genoeg is…”
Pas op, een olympische medaille kan veel doen.
Glen: “Dat is waar. (grijnst) Weet je, ik ga mijn best doen om dat te doen.”
Nicola: “En als we ervoor zorgen dat een Belgisch mannenteam voor de eerste keer in de turngeschiedenis op de Spelen staat, maken we misschien nog net iets meer kans.”
