De West-Vlaamse Iraniër Ali Jafari (34) reageert erg bezorgd op de rellen die de afgelopen weken volop plaatsvinden in zijn thuisland. Mensen komen er op straat tegen het islamitische regime en dat wordt gewelddadig de kop ingedrukt door de regering. “We hebben geen contact meer met onze familie daar en hopen dat alles nog goed is met hen. De ultieme hoop is uiteraard dat de protesten een resultaat hebben en dat Iran een vrijer land wordt, weg van de dictatuur nu.”
De afgelopen twee weken vonden er in Iran hevige protesten plaats tegen het islamitische regime, tegen de huidige regering en uit onvrede met de economische situatie in het land. Betogers willen dat het conservatieve bestuur afstapt en vragen meer democratie en vrijheid. De regering drukt dan op hun beurt die protesten de kop in op een gewelddadige manier. De president bestempelt de betogers als ‘terroristen’. Ondertussen vielen er volgens mensenrechtenorganisaties al meer dan 540 doden en werden er 10.000 mensen opgepakt. Het internet is nu ook al dagenlang afgesloten in het land, waardoor contact met mensen in Iran moeilijk is.
“Vroeger kon je hopen dat de protesten weer zouden gaan liggen, maar nu speelt er nog een heel onvoorspelbare factor mee: president Donald Trump”
Ali Jafari (34) is afkomstig uit Iran, maar woont al sinds zijn tiende met zijn ouders, broer en zus in Kortrijk. Zij vluchtten naar België, omdat ze in Iran niet goed zouden kunnen zorgen voor zijn zus, die het Syndroom van Down heeft. Voor hem komt het nieuws van de laatste twee weken hard binnen. “Het is bang afwachten wat er verder zal gebeuren. Vroeger kon je er nog van uitgaan dat het na enkele weken zou gaan liggen, maar nu speelt er nog een onvoorspelbare factor mee en dat is de Amerikaanse president Trump. Hij reageert onregelmatig en daardoor kunnen we absoluut niet inschatten hoe dit zal uitdraaien. Nu hebben we ook geen contact meer met onze laatste familie daar. Volgens de laatste update was het oké, maar meer weten we zelf niet.”
Hoop op vrijer land
Persoonlijk hoopt Ali dat de protesten hun effect zullen hebben. “De ultieme droom is dat er een regimewissel komt zonder persoonlijk leed of verdere burgerslachtoffers. Het gaat niet enkel om protest tegen de islam, zodat men bijvoorbeeld alcohol mag drinken of andere kledij mag dragen. Maar Iran moet een vrij land worden op alle vlakken: een land zonder dictatuur, met vrije meningsuiting, met respect voor de mensenrechten. Je moet ook vrij het land in en uit kunnen gaan. Nu is Iran volledig afgesloten van de buitenwereld, het is alsof ze op een eiland zitten, terwijl het helemaal niet zo is.”
“Een van mijn dichte familieleden in Iran is dokter en die kan zich niet eens abonneren op een vaktijdschrift”
“Ook op economisch vlak moet Iran vrij zijn. Nu is het zelfvoorzienend en afgezonderd van alles. Niets is er mogelijk. Een van mijn dichte familieleden daar is dokter en die kan zich niet eens abonneren op een vaktijdschrift. Vrijheid op ieder vlak en de rest van de wereld meer kunnen betrekken, zou alle mensen daar ten goede komen. Ik zal de situatie op voet blijven volgen, want het wordt nog bang afwachten hoe het de komende uren en dagen verder zal evolueren”, besluit Ali.
