Het is veruit een van de meest hartverwarmende programma's van de afgelopen jaren. Down The Road gaat een derde seizoen in met zes nieuwe helden die klaar zijn voor een avontuur, nieuwe vriendschappen en een unieke ervaring. Ze verleggen hun grenzen, letterlijk en figuurlijk, van het platteland van Spanje tot in de woestijn van Marokko. "Heel pittig, ook al omdat je een grote verantwoordelijkheid hebt tegenover die gasten", aldus presentator en reisleider Dieter Coppens. "Maar de wereld door hun ogen zien, dat is fantastisch. Elke dag is er eentje vol verwondering. Ze zijn soms meer ruimdenkend dan veel Vlamingen. Heel mooi om te ervaren. Ik heb een paar keer met open mond naar hen zitten kijken. Er zijn mensen die veel beperkter zijn dan zij. Ze leven zo hard in het nu, kunnen zo goed relativeren en doen ons beseffen dat we allemaal maar eens gewoon moeten doen. Dat is hun grootste talent: ons met de beide voeten op de grond zetten."
...

Het is veruit een van de meest hartverwarmende programma's van de afgelopen jaren. Down The Road gaat een derde seizoen in met zes nieuwe helden die klaar zijn voor een avontuur, nieuwe vriendschappen en een unieke ervaring. Ze verleggen hun grenzen, letterlijk en figuurlijk, van het platteland van Spanje tot in de woestijn van Marokko. "Heel pittig, ook al omdat je een grote verantwoordelijkheid hebt tegenover die gasten", aldus presentator en reisleider Dieter Coppens. "Maar de wereld door hun ogen zien, dat is fantastisch. Elke dag is er eentje vol verwondering. Ze zijn soms meer ruimdenkend dan veel Vlamingen. Heel mooi om te ervaren. Ik heb een paar keer met open mond naar hen zitten kijken. Er zijn mensen die veel beperkter zijn dan zij. Ze leven zo hard in het nu, kunnen zo goed relativeren en doen ons beseffen dat we allemaal maar eens gewoon moeten doen. Dat is hun grootste talent: ons met de beide voeten op de grond zetten."Uit onderzoek van de studiedienst van de VRT bleek dat 56% van de kijkers sinds Down The Road positiever staat tegenover mensen met het syndroom van Down. "Echt, daar ben ik zó dankbaar voor. Dat doet veel meer deugd dan eender welke prijs, als mensen mij zeggen hoe het hun blik veranderd heeft. Al die pluimen op mijn hoed probeer ik weer uit te delen, want dit programma wordt gemaakt door een grote en geweldige ploeg. Als ik al die pluimen op mijn eigen hoed zou steken, loop ik rond als een pauw." (lacht)Twee van de zes reisgenoten komen uit West-Vlaanderen: Stijn en Jaimie. Leuk detail: ook Dieter heeft West-Vlaamse roots. Zijn moeder is uit Oostende afkomstig. "Stijn en Jaimie... het zijn twee sjarels, zunne", lacht Dieter. "Stijn is zo'n stille genieter, heel slim ook en erg sociaal. Het klikte dan ook met Jaimie. 'How, we goan tegoare slapen.' Héérlijk. Jaimie is een sfeermaker, iemand die van plezier houdt. En meisjes, dat ook. Hij was altijd heel enthousiast, ook al om zijn angsten te overwinnen. Hij vond ze op den duur uit, geweldig! Toen we een rivier moesten oversteken, had hij opeens watervrees en rotsofobie. Of vrees om te kakken in de natuur, sjarelen zoals hij het zelf noemde. In het bos zag hij opeens ook peirdesjarels liggen. Dan zwaaide hij: Dag sjarel. (giert het uit) Gewéldig."Jaimie Van Kerschaver uit Middelkerke ís een fenomeen. Een drukbezet fenomeen overigens. Hij helpt mee in het restaurant van zijn ouders, in het provinciaal domein in Middelkerke. Daarnaast klust hij ook bij in soepbar Lizette in Oostende. Als er nog tijd over is, doet hij toneel. Hij gaat ook wekelijks voetballen en kijkt op naar zijn groot idool Hans Vanaken. "Mijn mama vindt dat ik al zoveel doe. Ze stond dus niet te springen toen ik van dagcentrum De Duinhelm de vraag kreeg of ik zin had om mee te doen aan Down The Road. Maar ik ben heel blij dat mijn schoonzus haar toch heeft kunnen overtuigen. Want het was echt práchtig. Op een gegeven moment mochten we met de parapente vliegen. En ik ben helemaal naar de hemel gevlogen, naar mijn pepé. Ik vond het heel tof in Madrid, waar mijn favoriete voetbalploeg speelt, en de Marokkaanse keuken is mij op het lijf geschreven. Kortom, de perfecte reis." Al zeker omdat hij er ook een lief aan overhield. "Sofietje! De mooiste vrouw die ik heb gezien op reis. Zij mag mee naar mijn optredens!" Want sinds kort waagt Jaimie zich als DJ Jack ook aan een DJ-carrière. Er zijn naar eigen zeggen onderhandelingen met Tomorrowland. Vorig jaar mocht hij er backstage, dit jaar wil hij zelf aan de draaitafels staan.Iets rustiger gaat het eraan toe bij Stijn De Winter uit Hulste. Marokko vond hij iets leuker dan Spanje. Dat heeft veel te maken met een leuke activiteit ginder: het rijden op een dromedaris. "Ik had wel kriebels in mijn buik, maar geen schrik", weet Stijn. "Ze zijn een soort familie van paarden en daar ben ik wel vertrouwd mee. Elke week ga ik op zaterdag paardrijden in de manège in Bissegem en elke donderdagvoormiddag verzorg ik de paarden in de manège Poulains in Kuurne. Rex is mijn lievelingspaard." Ook Stijn is van geen kleintje vervaard. Zo ging hij in 2018 naar de VS met De Stroom, een vzw die reizen en weekends voor mensen met een beperking organiseert. "En in 2007 ben ik naar de Olympische Spelen in Shanghai geweest! Ik zou graag eens naar Hawaii gaan. Daar lopen de vrouwen in korte rokjes en met kokosnoten als bh!" (lacht)Stijn woont vandaag nog thuis, maar hij zou het liefst op zijn eentje gaan wonen. "Ik sta op de lijst voor Co-Living (een woonproject in Zwevegem waar twaalf mensen met een mentale beperking tegen de lente van 2021 zelfstandig wonen, red.). Daar kijk ik naar uit!"Down the road, op maandag 3 februari om 20.40 uur op Eén.