Traditioneel wordt in Nieuwpoort op pinkstermaandag een vissershulde gehouden. Dan worden de vissersboten gezegend en worden de mensen uit de Nieuwpoortse visserij, die het leven lieten op zee, herdacht.
Zo houdt Nieuwpoort een visserstraditie in eer, die destijds overal bestaan heeft aan de kust, om jaarlijks de boten van de vissers te zegenen. De oorsprong van deze devotie ligt bij de gevaarlijke zee. Bij stormweer zijn reeds veel schepen vergaan en tal van vissers lieten daarbij hun leven. Zo’n onheil deed de vissers in het verleden op zoek gaan naar steun en ze vonden dat in het geloof. Aan de plaatselijke pastoor vroegen ze hun vissersboten te zegenen, zodat ze beschermd zouden zijn tijdens de vaart. Tegelijk herdachten ze de overleden vissers en hadden ze een moment om samen te rouwen. Rond die volksdevotie groeiden in alle vissersdorpen volwaardige vieringen uit, waaruit de vissers en hun families zowel troost als hoop putten.
De plechtigheid startte om 10 uur met een misviering in de zaal Iseland van de vismijn. Daarna volgde de zegening van de Nieuwpoortse vissersvaartuigen langs de kade door EH Albert Devloo. De optocht ging nadien verder tot aan het vissersmonument waar door familieleden en prominenten bloemkransen neergelegd werden voor al wie het leven liet op zee. Na dit ingetogen moment ging de optocht terug naar de vismijn, die dit jaar 70 jaar bestaat. Daar werden de verdienstelijke reders in de bloemen gezet met als afsluiter een feestelijke receptie.