In 1942 bereikte Wevelgemnaar Etienne Battaile na een zwerftocht van 22 maanden Engeland, waar hij zich aansloot bij de Belgische paracommando-eenheid. De militair zag zijn geboortedorp echter nooit meer terug. Precies 80 jaar na zijn dood werd op de begraafplaats van Wevelgem deze moedige avonturier herdacht. Dat gebeurde in aanwezigheid van Belgisch luitenant-generaal Vincent Descheemaecker, momenteel een van de belangrijkste officieren van defensie.
Op de begraafplaats in Wevelgem is een perkje waar enkele gesneuvelde militairen liggen begraven. Onder wie ook Etienne Battaille, een man met een opmerkelijk verhaal. “Etienne werd hier in Wevelgem geboren op 31 oktober 1920”, vertelt Lothair Vanoverbeke van heemkring Wibilinga. “Tijdgenoten noemden hem een graag geziene figuur, altijd van goed humeur en een harde werker. Ook was hij een sportieveling, een goede voetballer bij Wevelgem-Sportief en Racing Footbal Club Menen.”
Nazisme nederlaag toebrengen
De twintigjarige Etienne Battaile ontvluchtte op 12 februari 1941 per fiets onze gemeente Wevelgem, zonder een boodschap na te laten. “Hij deed er zomaar eventjes 22 maanden over om in Engeland te geraken. Zijn odyssee voerde hem via Parijs, Lyon, Montpellier tot zelfs in Algiers. Hij had de bedoeling om via Spanje in Groot-Brittannië te geraken. De Fransen namen hem in Montepellier gevangen en zo belandde hij in het Vichyregime bezette Algerije.
Na de bevrijding van het Afrikaanse land, in november 1942, raakte hij tot in Engeland. Dat de man het avontuur niet schuwde bewijst het feit dat hij zich onmiddellijk engageerde voor een totaal nieuwe eenheid: ‘The Belgian Independent Parachute Company’, dat later werd opgenomen in de Britse ‘Special Air Service’. Samen met streekgenoten als Roger Carrette, Jacques Picquart, Jean Melsens, Raymond Holvoet, deelde hij het verlangen deel te nemen aan de strijd en zo het nazisme de nederlaag toe te brengen.”
Crash
Om parachutisten in opleiding het vliegen gewoon te maken en om te controleren of de mannen niet gevoelig waren aan luchtziekte, maakten ze enkele vluchten als passagier. Etienne en Florent Depauw, een andere Belg die aan de opleiding was begonnen, waren op 19 april 1943 aan boord van een Wellington DF743 van de 22 Operational Training Unit toen het noodlot toesloeg. Het vliegtuig crashte nabij Staple Farm, een hoeve bij het dorpje Withington in het Engelse Cotswold District. De vijfkoppige bemanning en de twee passagiers lieten het leven. De parachutist kreeg een rustplaats in de Belgische sectie van de Londonse Brookwood Military Cemetery.
In 1949 werden in Londen de stoffelijke resten van de Wevelgemnaar ontgraven en overgebracht naar België. Op 31 oktober van dat jaar – de dag van zijn 29ste verjaardag – werd hij onder massale belangstelling bijgezet op het ereperk voor gesneuvelde Wevelgemse militairen op de begraafplaats in de gemeente.
Herdenkingsplechtigheid
De gemeente Wevelgem eerde deze bijzondere man op een marmeren plaat, die ze schonk aan het Pegasusmuseum in de citadel van Diest, de gewezen thuisbasis van het 1ste Bataljon Parachutisten, erfgenamen van het Belgische SAS Squadron.
Zaterdag vond een herdenkingsplechtigheid plaats voor de militair, georganiseerd door de werkgroep Militaria van heemkring Wibilinga. Een van de gasten was de onlangs tot luitenant-generaal bevorderde Vincent Descheemaeker. De officier, ooit commandant van het 1ste bataljon paracommando in Diest en het 3de bataljon paracommando in Tielen en afkomstig uit Kortrijk, behoort tot de top van defensie. Hij stond ook aan het hoofd van het Special Operations Regiment, waartoe de paracommando’s en de special forces behoren. Momenteel is hij hoofd operaties van het Belgisch leger. De hoge officier is tevens nauw betrokken bij de militaire bewegingen in het conflict in Oekraïne.
