"Van in mijn kinderjaren droomde ik ervan om een eigen stal te hebben met mooie paarden", vertelt Sipora (28). "Als kind reed ik te paard bij de manege in Zuienkerke en daar kreeg ik de microbe echt te pakken. Ik was daar een soort kind aan huis en ik hielp tijdens de vakantieperiode telkens mee. Ik wilde later zelf les geven en volgde de lesgevers op de voet. Ik dacht na aan hoe we problemen konden aanpakken. Kortom, het werd een boeiende zoektocht in zijn geheel."
...

"Van in mijn kinderjaren droomde ik ervan om een eigen stal te hebben met mooie paarden", vertelt Sipora (28). "Als kind reed ik te paard bij de manege in Zuienkerke en daar kreeg ik de microbe echt te pakken. Ik was daar een soort kind aan huis en ik hielp tijdens de vakantieperiode telkens mee. Ik wilde later zelf les geven en volgde de lesgevers op de voet. Ik dacht na aan hoe we problemen konden aanpakken. Kortom, het werd een boeiende zoektocht in zijn geheel." "De manege werd mijn tweede thuis waar ik ook veel bleef slapen. Daar heb ik mijn eerste veulen zien geboren worden. Dat is iets geks, iets moois, iets onvergetelijks. Het is gewoonweg fantastisch om het veulen te zien opgroeien net als je eigen kind en mijn paarden zijn voor mij, mijn kinderen.""Zo een acht jaar geleden kwam ik in Wingene wonen. Voordien woonde ik in Brugge maar ik was op zoek naar een boerderijtje waar ik mijn reusachtige uitdaging kon waarmaken. De gemeente Wingene sprak mij wel aan en ik kwam een boerderijtje tegen langs de Gevaertstraat. Dit werd tenslotte mijn nieuw domein met mijn eigen paarden in mijn privé-stal. Toen ik hier aankwam was er hier niks. Van nul moest ik beginnen. De stallen moesten vernieuwd worden, de weides afbakenen en wat opruimingswerk. Een grote klus, en het werk is nog lang niet af." Intussen nam ze het besluit om avondles te volgen. "Ik kreeg mijn diploma in handen van manegehouder - instructeur en kon verder om mijn droom waar te maken. Ik werd lesgeefster op verplaatsing.""Na een periode van een drietal jaar werd het tijd voor iets anders. Ik wilde bij mij thuis lesgeven of op de stallen. Sip's Stable kwam tot leven. Mijn hoofddoel gaat vooral naar kinderen uit. Lesgeven om een kind goed te leren paardrijden is heel leuk. Volwassenen kunnen bij mij ook les volgen. Ik organiseer paardrijkampen en clubwedstrijden. Hier bij mij en mijn paarden is er een familiaal gevoel aanwezig. Mens en paard, kind en paard staan dicht bij elkaar. De lessen worden telkens in kleine groepjes gegeven en zo komen we tot een vriendschappelijk groep. Meer nog, we zijn allemaal familie onder elkaar en dat wil ik zo houden. Iemand die niet familiaal aangelegd is, voelt zich hier niet thuis. Tijdens de zomermaanden organiseer ik telkens een barbecue en dit om klanten en familieleden bijeen te brengen.""Ik ben gestart met twee paarden en nu heb ik er zes. Mijn maximum is 19 paarden, maar dat is nog veraf. Ik hoop ook dat ik jaarlijks één of twee veulens kan zien geboren worden. Dit is uniek en maakt mijn jaar supergoed. Dagelijks heb ik mijn handen vol. De paarden moeten eten hebben en moeten verzorgd worden. De stallen moeten gemest worden en noem maar op. Deze boerderij is een plaats waar ik tot rust kan komen. Het buiten vertoeven alleen al, brengt rust met zich mee. Sip's Stable is iets moois. Een stal die klein zal blijven en iedere dag opnieuw een beetje mooier wordt, wat kan ik nog meer dromen." (NS)